occubuit. Aſpice regē in qͦ hūilitaſſublimis ⁊ humilis ſublimitas. feliciꝯ̄poſitōne interceſcunt. Dn̄e inquitnō eſt exaltatū cor meū: neqꝫ elatiſūt oculi mei; ⁊ ad totū itinerariumeiꝰ ſedula intētōe recurre: ⁊ qͣqͣ verſum oculos reflexeris. inuenies humilitatis floribꝰ eſſe reſperſū. Audināqꝫ alibi quid dicat. Fortitudinēmeā ad te cuſtodiā. Quā vere loqͥtur iuſtus iuſticie executor. Sūt nāqꝫ plurimi qͥ fortitudinē ſuā nō addeū ſed ad inanē gl̓aꝫ cuſtodiunt:qui cōfidunt in virtute ſua: qͥ de acceptis virtutibꝰ qͣſi non acceperintgloriant̉. cōditori faciētes iniuriaꝫ:a qͦ eſt omne datū optimū ⁊ om̄e donū ꝑfectū. Ne gͦ fortitudo in ſuꝑbiam tranſeat. ꝯdienda eſt ſale hūilitatis: qͣa nihil ꝓderit fortiter obedire: ſi cōtigerit infeliciter ſuꝑbireIlli gͦ fortitudinē ſuā ad deū cuſtodiunt: qui cū fecerint qͦd facere debent. dicere poſſunt. Serui inutilesſumus: qd̓ debuimus facere fecimꝰSeptimus gradus eſt indeſinenterobtēperare. Non qui inceꝑit: ſꝫ quiꝑſeuerauerit ſaluꝰ erit. Inciꝑe multoꝝ eſt: ꝑſeuerare paucoꝝ. Perſeuerantia ſingularis eſt filia ſummiregis. virtutū fructus: earūqꝫ confūmatō. totius boni repoſitoriū: virtus ſine qua nemo videbit deum neca deo videbit̉: finis eſt ad iuſticiamom̄i credenti: in qͣ virtutū cōuentusreuerendū ſibi thalamū ꝯſecrauit.Quid enim currere ꝓdeſt: et an̄ metam curſus deficerẻ Sic currite vtcomprehendatis. dicit apoſtolus.O ꝙͣ perſeueranti pede curſū ſuū ꝑfecerat. qui dicebat. Curſum conſummaui. O ꝙͣ longū curſum felixille latro cōpleuit: conſummatus inbreui expleuit tempora multa. De-niqꝫ et dominus ꝓphetarū loquit̉.Si conuerſus fuerit iuſtus a iuſticiaſua ⁊ fecerit iniquitatem: omniū iuqafacisſticiarū eius non recordabor. Vides.xergo ꝙͣ profunda obliuione virtuxites ille ſepeliantur: quas perſeuerā.5iſtia nō inſigniuit. Sola eſt que ama5iitorem obedientie ad regis cubiculū.xxiiiintrodūcit: vt eum videat in decoreiſtſuo: in quem deſiderant angeli pro.xiitiſpicere. Invia igitur iſta qua amjxixtxi xbulamus. abſconderunt ſuperbi lapexe xxtiſqueum mihi. Difficilis eſt via iſta:iip̄inaturā vſtitut:et grauis ſpinoſis anfractibꝰ: muliſmna ptinus rept r.tipliciū vinculoꝝ nexibꝰ innodata.An tu tibi putas obediētie fructū.rir hīs cuius.it in omes vlūtaa:cum ſubditus audit obedientiam.yuit neſciētim nabiea.quā multis expetierat votis: cum eiprecipitur quod redoleat dignitananobis rotidi. x. iisvinat ant que ratꝝ l.jtem gaudio ⁊ leticia fluitet. poten.tie fulciatur ymagine? Et ecōtra.quoato frecutu. quat ⁊rio autem an tu illi obedientie metuo dlēpat ntta quedavhue Auimoribepritum aſſignas. que cum aduerſitate procedens animum terret audiēiupndidarlum.tis: grauis ad audiendum. grauiorſſali ci quialii.ad implendum. ad tenendum graiultnuuiſſima? Non eſt ita. Faciendū eſt:uiſat iovt a proſperitate animo ſeparem̉.utinet aduerſitatem animo complectaitnjmur: ſi volumus illum ſequi qui regnum fugit. et ad paſſionem volū.nethibtarius venit. Animaduertis igiturquia vie iſte vie vite fūt. ducentesad vitam. Beati mites: quoniā miIxvitu.tes docebit dominus vias ſuas: cōtinget enim eis quod ſequitur. Adimplebis me leticiā cum vultū tuo.Quia qͣꝫdiu ſumus in corpore peregrinamur a domino. lōge ſumus afacie dei. a vultū glorie: a cōtēplatōne maieſtatis: niſi quia plerunqꝫmiſericors ⁊ miſerator dominus illumīat vultū ſuū ſuꝑ nos. Hoc aūt facit cū remota nube illa q̄ oppoſita