et totiꝰ abſcōſionis exut ā velamīe.Quid enī ꝓdeſt ꝑtem peccatorū dicere ⁊ partē celare: ex ꝑte muridariet ex ꝑte immūdicie deſeruire? Nūquid de vno eodemqꝫ vaſe dulce etamarū: ſapidū ⁊ inſipidū ſtillare p̄t?Oīa nuda ⁊ aꝑta ſūt oculis dei; ⁊ tuilli aliquid abſcondis q̄ dei locū intanto obtinet ſacramēto? On̄de etdenūda quecūqꝫ cor tuū dilacerauerāt: detege vulnus: vt ſentias operā medicantis. In ſimplicitate cordis oꝑtet te quere̓ dn̄m non in duplicitate: qͥa ve illis qui loquunt̉ incorde ⁊corde: ⁊ terrā duabꝰ vijs ingrediunt̉. Debet aūt eſſe ꝓpͥa. Sūtpleriqꝫ qui alioꝝ peccata cum magna grauitate numerant ⁊ ſocioꝝexceſſus multiformi declamatōe loquunt̉: neſciūt ſua: aliena vero perpetue memorie ꝯmendauerunt. Infelices ⁊ miſeri: quibꝰ datū eſt aliena plāgere: relinquere ſua. An nōlegiſti. qꝛ iuſtus in principio ſermonis accuſator eſt ſui? Sui dicit ſcriptura: non alterius. Nunquid ob̓litus es apoſtolū dicentē: cōfiteminialterutrum peccata veſtra? Veſtradixit: non aliena. Iniquitateꝫ meāego cognoſco: et peccatū meū contra me eſt ſemꝑ. Meā dixit ꝓph̓a:non tuam. Quintus gradus eſt maceratō carnis: ſed ipſa trinario numero cōſecrata. Conuenit enim vtfiat occulte: licentioſe: diſcrete. Teneros artus tuos ⁊ exquiſitis educatos delicijs. diuturno confringemartirio: vt tanto te noueris a licitis abſtinere. quāto memineris illicita ppetraſſe. Hoc autē occulte faciēdū eſt: vt neſciat ſiniſtra tua q̄dfaciat dextera tua. Nō enim eſt inore hoīm tanti boni reponenda cuſtodia: ſed in abſcōſo cordis tui: vtſit gloria tua teſtimoniū cōſcientietue. Non hic dicimus vt nō luceatlux tua corā hominibꝰ ⁊ glorificētpatrem veſtrum qui in celis eſt: ſedne intentōeꝫ tuā in vilis glorie breuitate recōdas. Nihil enim infeliciꝰ. qͣꝫ hic carnē macerare ieiunijs.vigilijs affligere: et hic acciꝑe gloriam: illic gehenna. Licētioſe verofacienda eſt: qꝛ quicquid fit paſtoris licētia gratioſius eſt in ꝯſpectudei; et illam hoſtiā ſingulariter accipit altiſſimꝰ que nō eſt de ꝓprie ſennrpatentia voluntatis: ſꝫ de p̄cipiētis oiſfert̉ imperio. Multum enī valet aduima ppterisrefellendā ſuperbiam ꝓprie volunprupponas te mtatis excluſio: quam extirpare noniul. caſipoteſt: qui mundi huius diligit vaIunec notenti dernitatem. Diſcreto autem in hac dinimillaſentantia.ſtrictōe tenenda eſt: ne dum nimismexoſt iegipitflagellare cupimus ſalutem perdayculdubio ecuſtit.mus: et dum hoſtem ſtringere queſa dea pentiat̉ mirimus: ciuem occidamus. Conſidenprepomnt̉ xrtatra corpus tuū. et corꝑis tui poſſibinpuā gerit̉ nonrelitatem: intuere carnis ꝯplexionē:impone modū tue diſtrictom. CuIintio Scatſtodi corpus tuum incolunie. ad obintutaijrumntiſataſequium creatoris. Multos vidimꝰnſeneramtiam iūita in principijs carnē ſuam verbeulancioꝝ. hrairaſſe ⁊ diſcretionis infregiſſe reꝑarolltan cupoa. j.gula: vt mabiles laudum ſolēnijsredderentur: ⁊ lautoribꝰ diuturnisanpoſisfouerentur temporibꝰ. Sextus gradus eſt correctio operis in apparatu. ſed ⁊ ipſe numero trinitatis cōſecratus: vt tibi malum nō facias.alteri non noceas. nec cōſentias nocenti. Expertus es qͣꝫ fragilis ſit voluptatum immerſio: ⁊ tu iterum vadis illuc? Aīaduertiſti quia traſijtvoluptas: ⁊ pcc̄m remāſit. Repͥmepedem ab infandis itineribꝰ: immūdiſſime libidinis collo ſubſternere:ne ſit iniquitas in manibus tuis.