Proinde cauebo deinceps ꝙͣ ſollicite potero duriciā cordis: ſentiam ⁊plāgā dolorē meū: ne ſi forte inſenſibile fuerit. ſit etiā inſanabile vulnꝰmeū. Ero vir videns pauꝑtatē meaꝫinvirga indignatōis eius: ne veniat anima in cōſortio eoꝝ de qͥbꝰ veritas ait: ꝑcuſſi eos ⁊ nō doluerunt.ctitē. Curauimus babilonē ⁊ nō ēſanata. Grauis curatio humiliatiohec ſed grauior moribꝰ ſuꝑbia eſt:que vtinā ſic curet̉. vt ſanet̉ hac cuAqra. Cōſentiā itaqꝫ aduerſario meo:uiileaacquieſcā iudici meo: cedam demnqꝫvrgēti aculeo ne bis pungar. Tale enim reor eſſe qͦd dn̄s ait. Omnisqui ſe exaltat hūiliabit̉: et qͥ ſe hūiliat exaltabitur. Ac ſi dicat. Quiſquis ꝯtra ſtimulum recalcitrat duplo punget̉: parcet̉ autē ei qͥ ſenſerit et dederit locum ire.ia quunuliui.De verbis libri ſapiētie: iuſtū dedutulerant.grautim.nam detultaniitdn̄s pvīas ⁊cͣ.ina quam exipecta.Iſtū deduxit dn̄s per vias rectas:cui idhānes in apoet on̄dit illi regnū dei: ⁊ dedit illi ſciibebat̉. Dics quiaentiā ſanctoꝝ. Honeſtauit illum inIius egror ⁊t nulcislaboribꝰ: et cōpleuit labores illius.ꝑ et mſer ⁊ mlſeraEſt iuſtus qui in pͥncipio ſermonisinidus ſttc vimninaaccuſator eſt ſui: et eſt iuſtus quixxtx x ipiex fide viuit. et eſt iuſtus qui abſrliqliduranilit iriqꝫ terrore eſt. Et primus quideꝫ boat idā vinta ſidnus. qꝛ accedit ad viam: ſecunduset dicinimelior. qꝛ currit ꝑ viam: tercius oꝑtimus. quia iā appropinquat ad fine vie. Hic tamē accipiamus pͥmū:2quem velocius inueniemus. Hūc deiduxit dn̄s ⁊ nō alius: qꝛ ipſius eſt deirlivia iniqͥtatis ad viā veritatis reducere: et deducere ꝑ eaꝫ. Per vias inquit rectas. Vie dn̄i vie recte: vie8pulere: vie plene. vie plane. Recteſine errore. quia ducūt ad vita: pulcre ſine ſorde qꝛ docēt mūdiciaꝫ: plene multitudine. quia totus iā mundus intrat xp̄i ſagenam: plane finedifficultate: qꝛ donant ſuauitatem.Augū enī eius ſuaue eſt: ⁊ onus eiꝰleue. Et on̄dit illi regnū dei. Regnūdei ꝯcedit̉. ꝓmittit̉. on̄dit̉. percipit̉.Concedit̉ in p̄deſtinatōne: ꝓmittit̉in vocatione: on̄ditur in iuſtificatione: in glorificatōe ꝑcipit̉. Vnde eſtillud. Venite benedicti pr̄is mei: ꝑcipite regnū dei. Sic enim ait apl̓sQuos predeſtinauit hos ⁊ vocauit:et quos vocauit. illos ⁊ iuſtificauit:quos autē iuſtificauit. illos ⁊ magnificauit. In predeſtinatōe eſt gratia. invocatōe potentia: in iuſtificatōe leticia: in magnificatōe eſt gloria. Et dedit illi ſcientiā ſanctoruꝫ.Scientia ſanctoꝝ eſt: hic temporaliter cruciari. ⁊ delectari in eternū.Et in ꝯtrariū ſcientia maloꝝ reuelabit̉. Alia eſt ſciētia mūdi. que docet vanitate: et alia ſcientia carnisq̄ docet voluptatem. Illa tanqͣꝫ pater: iſta tanqͣꝫ mater nobis eſt. Sic̄enim mater filio ſuo ſemꝑ optat qͥetem et omnē ꝓrſus labore claudita filio ſuo: ſic caro incraſſata. impigͣuata. dilatata. nec mīme ſaltē digitis patit̉ ſe ꝯtingi. ¶ Et ſic̄ patervult filiū ſuū huc illucqꝫ diſcurrerevt addiſcat. vnde aliquādo magnificet̉: ſic ⁊ mūdus vult hoīeꝫ multislaboribꝰ intricari. vt habeat vn̄ ſuꝑbiat. vnde inflet̉: et deſipiat de vanitate in idipſū. Sanguiſugē due ſūtfilie. id ē ꝓprie voluntatis. que quaſi radix eſt. vanitas ⁊ voluptas: clamātes affer affer. He nunqͣꝫ dicūtſufficit. Si quis has plene in ſe ꝯtriuerit nō immerito ſibi illam vocempoterit coaptare. Quoniam inquitpater meꝰ ⁊ mater mea dereliq̄rūt