Incipiūt ẜmōes eiuſdē de diuerſis.de nimia qͥdā fallacia p̄ſentis viteEra oīno ſententiafratres: qm̄ tēptatatio eſt vitā homīsſſuꝑ terrā. Siquidemfallax eſt nec ſimAltnibpliciter fallere conſueuit. Vt enī mulplicit̓ illudat homībꝰ. mutat facien: mutat vocē: modo ait. modo neeat. nec erubeſcit: de ip̄a quantitanat. loneſua diuerſis diuerſa loquit̉: īmott cideꝫ diuerſo tꝑe ꝯtraria qͦꝫ ſuggerit ⁊ aduerſa. Mō enim ſe breueꝫeſſe cauſat̉ mō ſimulat lōgiorē. Dūpeccare delectat adhuc: gemit altius pro breuitate ſua. Nec breuitas faſſa ſꝫ gemitꝰ fallax: ꝙ id memorꝫ cū merorē vn̄ magis oꝑtuerātgratulari. Siqͥdē bonum eſt ei. ſi ſicxxixxiage̓ ꝑſeuerat: vt flagicijs eius quixtthvolūtas modum nō ponit. vel neIultatlintla.ninūntint.teſſitas fineꝫ ponat. Expedit ei quiſemper aīa morit̉. vt corpore citiusuintribtnoriat̉: magis autē ei bonuꝫ erat ſinatꝰ nō fuiſſet homo ille. Et ip̄a deniqꝫ memoria breuioris. remediuꝫy mimnta ibmagis ꝙͣ incentiuuꝫ debuerat eſſeIiuit pumepeccati: ſc̄ ſcriptuꝫ eſt. Memorarenouiſſima tua ⁊ in eternū nō peccab̓Qd̓ ſi vſqꝫ adeo regnat in te peccatu imo vſqꝫ adeo delectat te ſeruirereccato. vt doleas tibi. modicū tp̄siſle qͦ ſeruias ei: ſi eo vſqꝫ latā diligis viā vt omnimodis oꝑtes ſi poſſes ea etiā face̓ longaꝫ: velis nolisnolōge eſt finis eius: ſꝫ tu fateor lōgees a regno dei: et firmiſſimuꝫ pepigiſſe videris pactū cum morte fedus. pactū cū inferno. Erraueruntat ꝓph̓ta in ſolitudine in in aquoh: viā ciuitatis habitaculi non inuenerunt. Solitudo hͨ ſuꝑboꝝ eſt:qͥa ſolos ſeſe reputant: ſolos appetunt reputari. Litteratus eſt: oditſociū. Aſtutus in negocijs ſecularibꝰ: nemine vellet ſibi ſimilē inueniri. Decunioſus eſt: ſi diteſce̓ videritalterum cruciat̉. Fortis eſt aut formoſus: da ei parē et ꝯtabeſcit. Solitarius eſt: ſꝫ erroneꝰ. Errat in ſolitudine ſua: non enī ſolus habitarepoterit ſuꝑ terrā. Nec mirū. ꝙ ſolitudini huic in in aqͦſū addit̉: vt dicat̉ in ſolitudine in inaqͦſo. ſicut enīin ſolitudinibꝰ aq̄ deeſſe ſolent. ⁊ loca deſerta ſterilia qͦꝫ ⁊ aridā eſſe ꝯſueuerūt: ſic ſuꝑb̓iā impenitētia comittat̉. Elatum enī cor. durū et experſē pietatis. ignarū ꝯpūctōis. ſiccū ab om̄i rore gratie ſpiritalis: qꝛſuꝑbis deus reſiſtit: humilibꝰ verodat gr̄aꝫ. Qui emittis fōtes in conuallibꝰ: inter mediū motiū ait ꝓph̓aꝑtranſibūt aq̄. Hinc eſt ꝙ de ſeip̄omiſerabiliter ꝯquerēs ait Aīa meaſic̄ terra ſine aqͣ tibi. Siquidē aq̄ inoꝑia nō mō aridū. ſꝫ ⁊ ſordidū facitdū nō eſt qͦ laueris: et hūanū cor lacrimas neſciēs nō mō durū ſꝫ ⁊ impurū eſſe neceſſe eſt. Lauabo ait ꝑſingulas noctes lectū meū: vt ꝯſciētie maculas diluā. Lac̓mis meis ſtratum meū rigabo: ne in me qͦqꝫ fiatqd̓ ſcriptum eſt de ſemine qd̓ cecidit ſuꝑͣ petrā ⁊ natū aruit. qꝛ nō habebat hūorē. Errauerūt ī ſolitudīein in aqͦſo: viaꝫ ciuitatis habitaculinō inuenerūt. Errauerunt plane ininuio: ⁊ nō in via. Neqꝫ enī viā eſtlata via. Rectitudo qͥppe ad viam.Latitudo ad planiciē magis ꝙͣ ꝑtinet ad viaꝫ. Solitudo inuia lata eſtvia ⁊ vbi nulla eſt via. totū eſt viaSic ē vita expoſita vicijs. latiſſimoshn̄s hincinde terminos: qͥa nullosC cj