rugitus. Porro triſticie fores aſpisobſeruat: ꝙ eas maxime morſibusſuis ꝑuias arbitret̉. Vnde et ad criſtum dn̄m donec iam eſurientē cerneret nō acceſſit. Ecōtra ſane caueat neceſſe eſt leticia baſiliſcū: ꝙ eopotiſſimū aditu venenatos ingerere ſoleat radios oculorum: nec vanagloria niſi ob leticie noceat vanitatem. Illud qͦꝫ ꝯſidera: an forte v̓tutes quatuor. quatuor hijs temptatōnibꝰ apponere valeamꝰ. Leo ru.giet: quis non timebit̉ Siquis illefuerit: fortis erit. Sꝫ fruſtrato leone draco abſcondit̉ in arena: vt virulētis flatibꝰ attrahat animā. inſufflans ei quodāmodo cōcupiſcentiā terrenoꝝ. Quis putas illius p̄teruitabit inſidias? Nemo vtiqꝫ niſiprudens. At forte dum ad iſta deſcēdere caues. vrget quiſmoleſtia:et ecce ꝓtinus aſpis adeſt: nā oportunū tempus ſibi inueniſſe videtur.Quis non exaſperabitur ab aſpideiſta? Nempe vir temperās et modeſtus: qui ſciāt abundare et penuriāpati. Puto ex hac occaſione faſcinare te volet male blandiēs oculusne quā. Quis auertet faciam ſuam?Profecto iuſtuſ qui nō modo nō ip̄eſibi acciꝑe gl̓aꝫ q̄ dei ē: ſꝫ ne ab alioqͥdē reciꝑe velit oblatā. Si tn̄ ille ſitiuſtus qͥ iuſte qd̓ iuſtū eſt exeqͣtur:qui iuſticiā ſuā nō faciat corā hominibꝰ: deniqꝫ ⁊ ſi iuſtus fuerit caputnō leuet. Hec enī v̓tus ſpecialiter inhumilitate ꝯſiſtit. Hec intentōneꝫpurgat: hec qͦꝫ meritū om̄e eo veracius et efficacius obtinet: quo minus arrogat ſibi.¶ Sermo. xv. vn̄ ſupra.Enite ad me om̄es qͥ laboratis et ouerati eſtis: ⁊ egoreficiā vos dicit dn̄s. Toll1 ſte iugum meum ſupervos: et inuenietis requiē animabꝰ vr̄is. Iuguꝫenī meū ſuaue eſt: et onus meū leueLaborātes ad refectōnem inuitat:ad requiē ꝓuocat oneratos. Nō tn̄interim onuſ ſubtrahit aūt laborē:magis autē onere alio. alio laborecōmutat. ſꝫ onere leui ſuaui iugo: inqͥbus requies ac refectio. ⁊ ſiminꝰ.appareat tn̄ inueniat̉. Graue onusiniqͥtas: ſedēs ſuꝑ talentū plumbi.Sub hac gemebat ſarcina. qui dicebat. Iniqͥtates mee ſupergreſſeſūt caput meū: et ſic̄ onus graue gͣuate ſūt ſuꝑ me. Qd̓ ergo onꝰ xp̄i:xiiſquod onus leue? Vt quidē ego ſen.xitio: onuſbeneficioꝝ. Dulce onus: ſꝫei qui ſentit: ei qui experitur. Alioquin ſi non inuenias. ſi non aduertas graue omnino et periculoſum.Oneriferuꝫ animal homo: temporeſue mortalitatis. Si adhuc portatpeccata ſua. onus eſt graue: ſi iamforte exoneratus eſt a peccatis minus quidem graue: ſed ſi ſanum ſapiat. non minus grande onus inueniet hanc ipſam quā diximus exoneratōnem. Onerat nos cum exonerat deꝰ: onerat beneficio: cū exonerat peccato. Vox onerati. Quidretribuat domino: pro om̄ibus queretribuit mihi. Vox onerati. Exi ame: qꝛ hō pctōr ſū dn̄e. Vox onerati. Semꝑ enī qͣſi tumētes ſuꝑ me fluctus. timui deū. Semꝑ inqͥt timui: ſic̄an̄. ſic poſt acceptā indulgētiā peccatoꝝ. Btūs hō qͥ ita ſꝑe pauidꝰ:nec minori angit̉ſollicitudīe. ne forte obruat̉ bn̄ficijs ꝙͣ pͣctīs. Ad hͦſiquidē diuina nobis tam ſedula erga nos et tā ꝓfuſa benificētia ꝯmedatur: ut ſollicitemur ad gratiaꝫ.inuitem̄ ad dilectionē. Angel̓ fuismādauit de te: vt cuſtodiant te in