cadere ſit neceſſe. Solus qui ē cauſa indeficiens eſt: nec flos feni: ſꝫverbū dn̄i manet in eternū. Deniqꝫ celū inquit ⁊ t̓ra trāſibūt: v̓baaūt mea nō tranſibūt. Prudēteritaqꝫ dilectiſſimi ⁊ vtilit̓ elegiſtisꝓpter verba labiorū eius cuſtodire vias duras: illic ſeminates vbine minima qͥdē porcio veſtri ſeminis valeat deꝑire. Sane qui parce ſeminat: nō quidē non metet.ſed parce mētet. Nempe qui metit mercedē accipit: ⁊ ſcimꝰ quis ꝓmiſit ne euꝫ quidē qui ꝓ noīe ſuocalicem aque frīgide dederit ſciēti: mercede ꝓpria cariturū. Nūqͥdtn̄ in qua menſura menſus fueritſibi quoqꝫ remētietur: aut in ret̓butōe equabitur ei qui nō aquamporrigens ſꝫ ſanguinē fundens. ꝓpinatū ſibi biberit calicem ſaluatoris. Non eſt hic calix aque frigide: ſꝫ calix inebrians ꝙͣ preclarus: calix vini meri. et quidē plenꝰmixto. Solus enī merū habuit vinum dn̄s meus ih̓us: qui ſoluſ ꝑfecte mūdus. ⁊ ſemꝑ etiā poteſt facere mūdū de immūdo cōceptumſemine. Solus plane merū habuitvinū: qui nimirū et ſecūdum diuinitate ſapiētia eſt: vbiqꝫ attīgēsꝓpter mūdiciā ſuā. et nihil inquinatum cadit in eum: ⁊ ſecundumhūanitatē pctm̄ nō fecit. nec inuētus eſt dolus in ore eius: ſolus nōdebito conditōnis guſtauit mortem. ſed ſue boneplacito voluntatis ſane non ob ꝓpriam vtilitateꝫ.bonorū enī nr̄orum nō eget: ſꝫ nectanꝙͣ retribuens nobis gr̄am ꝓgratia: qͥ non aliter ꝓ amicis mortuus eſt niſi acquirēdis. videlicetvt amicos faceret ex inimicis. Cūenī adhuc inimici eſſemus: recon-8lciliati ſumus deo ꝑ ſanguineꝫ filiſui. Aut potius ꝓ iam amicis: et ſinondū quidē amātibꝰ: ſed tameniaꝫ amatis. In hoc eſt enī gratia:nō quaſi noſ dilexerimꝰ deum: ſedprior ip̄e dilexit nos. Vis noſſe ꝙͣlonge priorꝰ Bn̄dictus deus ⁊ pater domini nr̄i ih̓u xp̄i ait apl̓us:qui bn̄dixit noſin om̄i benedictō.line ſpūali in celeſtibꝰ in xp̄o: ſic̄ elexi iſgit nos in ip̄o ante mūdi ꝯſtitutiojxitnem. Et poſt pauca: gratificauitjiiinos inqͥt in dilecto filio ſuo. Quopeximodo ergo non dilecti iam tūc inxtxillo: quādo electi in illo? Quō naꝫei grati: ī quo gratificati ſumꝰ?jpi i3Sic ergo xp̄uſ ſecūdum tꝑus quiIirita trtra ra leadem ꝓ impijs mortuꝰ eſt: ſcd̓m p̄uininaripiAumanextit.deſtinatōnē aūt ꝓ fratribꝰ ⁊ amicis ¶ In hijs ergo om̄ibꝰ merū eſttitxtata miaj.vinum ipſius equidem ⁊ ſolius: vtiinde pitiint lit x j.ne quiſpiam ceterorū p̄ſumere auIailittlulideat nō eſſe quod ſibi ꝓpheticummiltaxxii.illud aꝑtetur: vinum tuū mixtuꝫj.eſt a qua. Primū ꝙ nemo interimuilijsimūdus a ſorde: nemo gloriari poſſit om̄ino ſe caſtū habere cordeininde ꝙ mortis debitū ꝑſoluāt quādoqꝫ neceſſe ē: tercio ꝙ ponētes ꝓxp̄o animas. hoc ſibi cōpendio vitā mereātur eternā: ſed ⁊ ne eis ſiip̄ius erubeſcerēt teſtimoniū: qͣrto ꝙ p̄rogate ſibi et gratis exhibite tāte dilectōni. imparē nimisexiguāqꝫ rependāt. Attn̄ ne hocmixtū qui ſine mixtura eſt dedignatur: adeo ut fiducialiter apl̓sdicat: implere ſe q̄ deſūt paſſionūxp̄i in corꝑe ſuo. Sit ergo licet electis pariter om̄ibꝰ vnus idemqꝫdenarius vite reddēdus eterne: ⁊in ip̄a tn̄ ſic̄ ſtella a ſtella differein claritate. et alia claritas ſolis.alia claritas lune. alia ſtellarum: