Suſſperibenda ꝓmbe org ana apubeos: lamentandū magis ſuꝑ flumina babilōis: ſi fo̓te ꝑſuaderi eis poſſit vt plāgant. Hic plane cātādū ēvbi non deerunt qͥ tota alacritateſpūs ſaltēt ad vocē pſalterij: ad cāticū ſyon: ⁊ vehem̄tia quadā ſacrideſiderij ad eā geſtiāt p̄uolare dicētes. Quis dabit mihi pennas ſicutcolūbe: et volabo et reqͥeſcā? Quidenī aliud exultare: ꝙͣ ex ſeip̄o ſaltare eſt? Minꝰ ſapit hijs qͥ medioadhuc ꝑiclitātur in mari. iactāturvndis. agūtur fluctibꝰ: ꝙͣlibet fauorabile ſit qd̓ de remoti ⁊ ꝓprie iādeſperati trāquilitate ſeu amenitate litoris nunciat̉. Sed nec ad eiuſmodi ꝑtinet aīaꝫ qd̓ hodie vobis ꝓpoſitū ē. Neqꝫ enī talis quēpiā adhūc meret̉ audire cadēt a late̓ tuomille: et deceꝫ milia a dextris tuis.Memētotē cui hͨ ꝓmiſſio fcā ſit. Nēpe ei q̄ hītat in adiutorio altiſſimi:in ꝓtectōne dei celi cōmorabit̉. Audiat igit̉ is qͥ ſalutis portui cogitatōe iā ⁊ auiditate appropinqͣt: qͥ p̄iactata velut qͣdā anchora ſpei ſuet̓re illi deſiderabili incōuulſibilit̓ inheſiſſe videt̉: cūctiſ diebꝰ qͥbꝰ nūc militat exſpectāſ donec veniat īmutatatō ſua. Certiſſima ſane et p̄cipuaꝓpinquatō portꝰ huiꝰ hͨ ip̄a ꝯuerſatio eiꝰ in qua poſiti eſtis exitus preparatio eſt vocatōnis videlicet ⁊ iuſtificatōis diuīe. In hijs nēpe duobus fidelis q̄daꝫ ꝯſtituta ē cōnexiovelut cuiuſdā eternitatis ad eternitatē. id eſt magnificatōis ad p̄deſtinatōnē: quarū equideꝫ ſic̄ p̄deſtinatio nullo ē p̄ſtita principio: ſic etmagnificatio nihilominꝰ nullo vnꝙͣ fine claudēda. Ne vero eā quādiximꝰ quaſi gemine huiꝰ eternitatis mediā ꝯnexionē eſſe putes nr̄eabinuentōnis: apoſtoluꝫ audi. ſi nōxgieandē tibi manifeſtius ipſe comenxijdat. Quos enī p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauitꝯformes fieri imaginis filij fui: qͦmodo putas aut qͦ ordine magnificabit? Siqͥdem q̄ ſūt: a deo ordinata ſūt. Num a p̄deſtinatōne ad magnificatōem ſaltū quodā ꝑueniesrepentino? Prouide tibi mediū pontem: aut magis ingredere iam paratū. Quos p̄deſtinauit inquit hos⁊ vocauit. Quos aūt vocauit: hos etiuſtificauit. Et qͦs iuſtificauit: hos.2iet magnificauit. Hec via equidē bojtna videt̉: nōnullis hoībꝰ: ſꝫ ⁊ bona ē:.x iijnihil ſuꝑ eius fine timēdū. Nō tibijixriſint vie huiꝰ ſuſpecta nouiſſima: perxi ige ſecurꝰ tāto viuidius. quāto ceruuiiupumibilttiꝰ ea iā propinquare vident̉. Nemuiuilintiuuita:pe teneſ media: quō nō nouiſſima ꝓpiuipititntutpinquarent̉ Agite inquit pnīam:iviuiſiappropinquabit enim regnum celorum. Sed regnum inquies celorū vim patitur:: ⁊ violēti diripiūt illud. Nll̓s mihi rn̄deat: nō niſi ꝑ medios hoſtiū cuēoſ patet acceſſus: initinere medio ſunt gigantes: in aere volitāt: obſidēt trāſitū: obẜuāttrāſeūteſ. Attn̄ fiducialit̓ age: ne timeas. Magni ſūt: ml̓ti ſūt: ſꝫ cadēta late̓ tuo mille: ⁊ decē milia a dextris tuis. Cadent vndiqꝫ: nunꝙͣ tibideinceps in ꝑpetuū nocituri. Parueſt: nō appropinqͣturi. Equidē videbit pctōr ⁊iraſcet̉: ſꝫ a latere venietꝙ vicꝫ p̄uēiat te miſcd̓ia dei tui: eadē qͦꝫ nihilominꝰ etiaꝫ miſcd̓ia ſubſeqͣtur: ⁊ introitū vicꝫ tuū vt qd̓ ſupͣmeminimꝰ. ⁊ exitū tuū cuſtodiens.Alioquin quid in illo tā t̓ribili ſpūaliū nequiciarū occurſu hūani poſſetꝯſiſte̓ ſēſus: qd̓ nō ītolerabili ꝯcutētur horrore. Quid putatis fr̄es hvl̓vni alicui ē tā ml̓tis pͥncipibꝰ tene
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten