ab vbertate domus dei. Habemꝰ etian panē lacrimaruꝫ: qͥ licet minusſuauis: optime tn̄ ꝯfirmat cor hoīshabemꝰ ⁊ obediētie panē: de qͣ loqͥtur ad diſcipulo ſ dn̄s. meꝰ inquienſtibꝰ ē vt faciā volūtatē pr̄iſ mei. Habeniꝰ ſuꝑ oīa de celo panē viuū. corvus dn̄i ſaluatoris: in cuiꝰ vtiqꝫ fortitudine cibi om̄is aduerſe ꝑtis dejcitur fortitudo. Sic ergo munita ēcaſtri dn̄ici fortitudo. vt nihil iā timere oporteat: ſi tm̄ fidelit̓ ⁊ virilit̓agere voluerimus: vt videlicet necꝓditores. nec paui di. nec deſides inueniam̄. Nā ꝓditores qͥdem fiunt qͥcūqꝫ in hoc dn̄i caſtrū inimicos eiuſintroducere moliūtur: qͣles ſūt vtiqꝫ detractoe̓ſ. deo odibiles: qͥ diſcordias ſemināt. nutriūt ſcādala. Sicuteni in pace factus eſt locus dn̄i: ſicIite mara.in diſcordia locū dyabolo fieri maiotrtuaiimfeſtū eſt. Nō miremini fr̄es ſi durixixtſ ijloqui videor: qꝛ veritas neminē palpat. Om̄mo ꝓditorē ſeſe nouerit q̄alipria leuimscūqꝫ eſt ille qͥ vicia quelibet in hācdomū conat̉ inducere. ⁊ tēpluꝫ deiinitꝫ ulūſpelūcā vult face̓ demoniorū. Gr̄asxideo: nō multos hic inuenimꝰ huiuſcemodi. Si tn̄ dep̄hendimꝰ interduꝫforte nōnulloſ qͥ colloquātur hoſtibus et paciſcātur fedus cū mortē:hoc eſt moliātur qd̓ in eis eſt imminuere ordinis diſciplinā. intepeſcere feruorē. turbare pacē: ledere caritatē. Verū nos qͥdem cauemꝰ ab eiſquātū poſſumꝰ ſic̄ ſcp̓tū eſt de quibuſdā: ih̓us aūt nō credebat ſe eis.Dico aūt vob̓ qꝛ licet portētur mod: ſꝫ portabūt cito graue iudiciū. nincitiꝰ emēdauerint: ſic̄ gͣue dāmuꝫmoliūtur inferre. Quid enī frater?Vanitati aut tepiditati ſeu cuilibetaiteri vicio fidem ẜuas oꝑibꝰ: ⁊ deoꝑ tonfurā mētiris? Optimū certū caſtrum tuliſti xp̄o: ſi inimicis eiꝰ tradideris clarā vallē. Optimos ide ſingulis annis et p̄cioſis in oculis ſuisredditus accipit: et p̄dam multamquā hoſtibꝰ eripit in hūc munitōisſue locū ſolet inducere: et habet fiduciā multā in fortitudine eius. Ecce enī quos redemit de manu inimici: ⁊ de regionibꝰ ꝯgregauit eos: aſolis ortu ⁊ occaſu. ab aqͥlone ⁊ mari. Quibꝰ gͦ ꝓditorē caſtri huius pꝰꝙͣ dep̄henſuſ fuerit. neqꝫ enī latereaut fugere poteſt: quibus inqͣꝫ putas exponendū eſſe ſupplicijs? Nonvtiqꝫ ceterorū morte danabitur: exquiſitis illuꝫ neceſſe eſt interire tormētis. Sed nō modo plus immororcirca iſta: credo melius deinceps abhac tam execrabili ꝓditōne cauebimus: ſtudentes de cetero maioriſollicitudine nō attrahere ſꝫ repellere vicia quecūqꝫ illa ſint. ſeu carnalia ſeu etiā ſecularia: ne ꝓditorū notam. ne ꝓditorū penā incurere mereamur. Scd̓o loco etiā illud cauendū. ne qͦs forte puſillanimitate deiectus fugiat a munitōne: ibi trepidans timore vbi nō eſt timor: vbivero fūmū ꝑiculū. inſana temeritate ſecuruſ. Hoſtilibꝰ emī manibꝰ. hoſtilibus gladijs ſe exponit. quicūqꝫ ē ille qͥ fugit. ac ſi ignorꝫ qm̄ hoſtes illi om̄mo carent miſcd̓ia: crudeles quidē in alienos. ſꝫ multo crudeliores in ſuos: quippe crndeliſſimiin ſeip̄os Iā vero terciū qͦꝫ ꝑiculuꝫbreuiter dico. quia hora p̄terijt: dū.vr̄e vt dignū eſt ſalutis plurimū cupidus. diu̓ſis morū infirmitatibꝰ remedia diuerſa cōquiro. Quid ꝓdeſtſi nec ꝓdere caſtrū. nec relinqͣre velis: ſꝫ ſegnis ⁊ deſidioſus in eo permaneas? Toto ꝓinde aīo. tota virtute cōmiſſū nobis caſtrū domini etV ij