Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

quibus aliquāto clarius rutilare videris Breuius om̄ino erit gloriatōtua. Sequitur ſol iuſticie quē te eſſevana ſimulatōne. ſimulatōne factabas: cuiꝰ feruore ꝑiter ⁊ ſplēdore innihilū redactus: om̄mo diſpareas.Fruſtra qͦꝫ paras venturuꝫ in fineſeculorū dn̄m. tamꝙͣ veri ſolis ortūin dānato illo quē aſſūpturꝰ es homine p̄uenire ⁊ extolli ſuꝑ om̄e qd̓dicitur aut colitur deus: qꝛ ⁊ tuncaduētus eius illuſtratōne penitꝰ deſtrueris. Quā melius ⁊ certe nō adinſipientiā ſibi iohānes baptiſta. ſiquidē ⁊ ip̄e lucifer fuit. non ſua preſumptione ne et ipſe fur eſſet et latro: ſꝫ dei pr̄is aucͣtate p̄miſſus ē an̄ereatupat iidē homd Abdn̄m. Ecce inquit mitto angelumtuā o ſuphe qui cuammeū an̄ faciē tuā et cetera. Habesgelas inet in pſalmo de eodeꝫ. Paraui lucerex noſter nmnā xp̄o meo Ille em̄ erat lucernaardēs ⁊ lucēs: et voluer̄t iudei ad hocaturus abiplius ea iram exultare in lumine eiꝰ: ſꝫ nō ip̄equaldlaVn̄ ergo? Ip̄m interroga: ip̄e devidinis arſe loqͣtur. Amicuſ inquit ſpōſi ſtat:et gaudio gaudet ꝓpter vocē ſpōſiStat ergo iohānes: neqꝫ em̄ arundo eſt vento agitata. Stat qꝛ amicus: ſtat qꝛ ardens eſt: et ſeraphinſtare deſcribūtur. Vere amicus ſpōſi. qͥ ꝓcedentis de thalamo ſuo. nonemulat̉ gl̓aꝫ: ſꝫ parat vi ā. ſꝫ p̄dicatgr̄am: ut ⁊ ip̄e de plenitudine eiusacciꝑe mereat̉. Lucet ergo iohāneſtāto utiqꝫ clariꝰ. quāto ampliꝰ feruet: tāto verius. quāto minus appetit lucere. Fidelis lucifer: qͥ ſolis iuſticie nō uſurpare venit. ſꝫ p̄nunciare ſplēdorē. Nō ſū inquit ego xp̄s:venit fortior me poſt me cuiꝰ nō ſūdignus ſoluere corrigiā calciamenti eiꝰ. Et illd̓. Ego baptiſo vos aqͣ:ille baptiſabit vos ſpū ſancto et igne. Ac ſi māifeſte lucifer dicere videatur? Quid amimiramini. intuen.tes ſplēdorē meū? Nō ſū ego ſol. lōge aliū videbitis eū in eiꝰ cōꝑatōe.tenebre ſū ⁊ nō lux. Ego tanꝙͣ fidꝰan̄ lucanū matutino vos rore perfūdo: ille emittet in feruore radios fuos ſoluet glacies. pluuiaſ ficcabit:algentes calefaciet: pauꝑibꝰ erit ꝓveſtimēto. Nec ſane diſſonat a verbo iudicis vox precurſoris: ſꝫ manifeſte ignē a iohāne ꝓmiſſū: xp̄us exhibuit dicēs. Ignē veni mittere int̓raꝫ. Dicas fortaſſis in igne ut feruorē. ſic et ſplēdorē eſſe. Nō ꝯtēdo. licet feruor ei quodāmodo ſubſtātia.lior videat̉. Ip̄m potiꝰ audiamus:qͥd magis in igne ꝯmedēt. Ignemait veni mittere in t̓ram: ⁊ qͥd voloniſi ut a̓deat? Cognouiſti certe qͥdvelit. Sed ne illud qͥdem ignoras:ꝙ vitā involūtate eiꝰ: et ẜuus ſciēsnec faciēs dn̄i volūtatē plagis plurimis habeat vapulare. Quid lucere feſtinas? Nōdum illud aduenittꝑus: in quo fulgēbūt iuſti ſic̄ ſol īregno patris eorum. Interim pernicioſius ē appetitus ille lucēdi: feruere em̄ ml̓to meliꝰ. Deniqꝫ ſi tamvehemēter ſplēdorē deſideras. qd̓ videri vis eſſe curato: et pͥmū q̄re feruorē: nec dubiū quin et ſplēdor adiciat̉ tibi. Alioqum in caſſū laboraſqꝛ vanus ſplēdor abſqꝫ feruore. Autuata aut magis certe ſiml̓ata luxeſt: que nō ab igne ꝓcedit. Quodaūt alienum eſt: ad modicum poteris uſurpare. Erit maior cōfuſio. qͦnō erat tuū voluiſſe videri. Luna utaiūt habet abſqꝫ feruore ſplēdorē:ſꝫ et ip̄m mutuat̉ a ſole: ideoqꝫ tamfrequēter imo et ſemꝑ mutat̉: necvnꝙͣ in eodē ſtatu ꝑmanet. Sic profecto ſtultus ut luna mutat̉: ſapiēsꝑmanet ut ſol. Ille inꝙͣ ſtultus.cT ij