Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

Aagnos hic cāpus montes habet̉.Inuiſibiles quidē: ſꝫ eo ip̄o ꝑiculoſires. Laborioſior forte via videt̉ int̓ardua colliū et aſpera rupiū: ſꝫ exꝑtis ſecurior. etiā et deſiderabilior inuenitur. Vtrobiqꝫ tn̄ laborē. vtrobiqꝫ ꝑiculuꝫ eſſe nouerat. qͥ dicebat. ꝑature ꝑarma iuſticie a dex tris et a ſiniſtris:vt merito cōgratulemur eis. qͥ tͣnſierūt ꝑ ignē et aquā. ⁊ inrefrigeriūſunt educti. Refrigeriū vultis audire Vtinā id̓ vob̓ alius loqueretur.Nā ego qd̓ nō guſtaui erūctare nōdua vitit.poſſū. Videor tn̄ mihi hodie ſuꝑ hocit deiſarefrigerio malachiā dicentē. Conit rilbouertere anima mea in requiem tuā:m aurū eratiquia dn̄s benefecit tibi. Quia eripua tenuit aut reſolut. j.it animā meam de morte et cetera.pectator in via fubiti.In quibꝰ verb̓ quid intelligā paugrinatōis oblitus. Iicis audite. Siquidē inclinata eſt iamratres non vehemētasdies. et longius ꝙͣ ſperauerim ẜmoupiat ſanctitatem fulꝓceſſit. ꝙ inuitus euellar a paterniperare? Credo igit̉ idulcedine nominis: et malachiā ſileuros ſi dicere forte polre lingua formidās fine facere veſanctū fecerit malachiereatur. Mors anime fratres mei pecrū forſitā minus accepcatum eſt niſi forte excidit vobiſ qd̓ſcripturain ꝓpheta legiſtis: anima que pecet lenutacauerit ip̄a moriet̉. Triplex ꝓindefide cacōgratulatio eſt hom̄is. ab om̄i pecato et labore et ꝑiculo liberati. Exhoc ſiquidem nec peccatū habitaredicit̉. nec penitentie luctus indicitur:nec ab vllo lapſu ei p̄dicitur eſſe cauendū. Poſuit helias pallium nō eſtquod timeat: nō eſt qd̓ tangi nedūtenere ab adultera vereat̉ Curruꝫcōſcendit. non eſt iam trepidare necadat: ſuauiter ſcandit. nō laboransvolatu ꝓpͥo. ſꝫ celeri in vehiculo ſedens. Ad hoc nos refrigerium dilectiſſimi tota aīmi auiditate curramꝰin odore vngentoꝝ huius beati patris noſtri: qui nr̄m hodie torporemin feruentiſſimum deſideriū viſus eſtexcitaſſe. Curramus inquā poſt euꝫcrebriꝰ illi clamātes: trahe nos poſtte: et affectu cordis et ꝓfectū ꝯuerſatōis: deuotas omnipotenti miſericordie gr̄as referentes ꝙ indignisſeruulis. quibꝰ ꝓp̓a deſunt merita: aliena ſaltem voluit ſuffragia nondeeſſe. Sermo ſecundus vnde ſupra.Eligioſis fratribꝰ qui in hibernia ſunt et his maxīe cōgregatōibꝰ quas beate memorie malachias ep̄us fūdauit: frater bernardus clareuallis vocatusabbas paracliti conſolationem. Sihaberemus hic manentē ciuitatemcōpioſiſſimis iure lacrimis plangeremus talem nos amiſiſſe cōciuem. Ceterum ſi futuram magis inquirimꝰvt oportet ē qͥdeꝫ nō modica dolorisoccaſio tā neceſſario duce deſtitui: debet tn̄ zelū temperare ſciētia: et dolorē ſpei fiducia delinire. Nec mirariquēpiam decet ſi gemitu extorquetaffectus: ſi deſolatō lacrimas exprimit: modū tn̄ adhibere neceſſe eſt:imo non modice etiam conſolari intuentes non que videntur. ſed quenon vide̓ntur. Que enim vident̉ tēporalia ſunt: que aūt nō vident̉ eterna. Primū quidē cōgratulanduꝫ eſtanime ſancte: ne nos arguat de mnopia caritatis dicens et ip̄e qd̓ dominus ad apl̓os ait. Si diligerētis megauderetis vtiqꝫ: quia vado ad patrem. Preuenit nos ad patrem ſpiritū ſpūs patris noſtri. nec modo caritatis inopes ſꝫ ingratitudinis etiam rei eſſe conuincimur ſuper omnibus que ꝑ eum nobis beneficia ꝓuenere ſi nō ꝯgratulamur ei qui de labore ad requiem: de periculo ad ſecuritatem de mūdo tranſit ad pr̄eꝫ.