Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

nimirum hec diſpēſatio videtur eſſecōmiſſa. Timeo itaqꝫ damnum veſtrū: timeo damnatōem meā: ſi forte dicatur. ꝑuuli petierūt panē ⁊ nōfuit qui porrigeret illis. Scio enī ꝙͣneceſſaria vobis ſit e celo veniēs cōſolatio: quos cōſtat illecebris carnalibꝰ et oblectamētis ſecularibꝰ viriliter abrenūciaſſe. Nemo ſane beneficij eſſe celeſtis et ſuperno dubitetcōſilio diffinitū: ut ep̄us malachiashodie inter vos obdormiret: et deſideratā inter vos haberꝫ ſepulturā.Cum enī nec foliū quideꝫ arboris ſine diuino nutū cadat in terrā: quistam hebes ut non euidēter in huiꝰbeati viri aduentū ⁊ trāſitū magnūprorſus cōſilium ſuꝑne pietatis aduertat̉ A finibꝰ terre terrā hic poſiturus aduenit. alia qͥdem occaſione feſtinās. ꝙͣuis ob ſpecialeꝫ erganos caritatē id plurimū deſideraſſenoſcat̉. Multa quideꝫ in itinere ipſoimpedimēta fuſtinuit. nec trāſfretare ꝑmiſſus eſt: donec appropinquaret tpus ꝯſūmatōnis eiꝰ. et terminus qui nō poterit p̄teriri. Quē quidem multis ad nos ꝑueniēteꝫ laboribꝰ tanꝙͣ angelū dei ꝓ reuerentiaſanctitatis ſue ſuſcepimus: ſꝫ et nosip̄e ꝓ ſua māſuetudinē et humilitate altius radicata. longe ſupra ꝙͣmeremur deuoto ſuſcipiebat affectu. Paucos deinde apud nos diesfecit in incolumitate ſua dū ſociosp̄ſtolaretur. qui diſperſi in angliafuerāt: cum regis illius vana ſuſpicatio dei hominē impediret. Iā omnibꝰ ad eum collectis ad romanaꝫꝓ qua venerat curiā iter ꝑabatur.cum ſubito infirmitate p̄uentus ſēſit ꝓtinus ad celeſte magiſſeſe palacium euocari: deo melius aliquidꝓuidēte ꝓ nobis: ne a nobis egreſſus alibi ꝯſūmaretur. Nullum quiixitxſidem in eo nō dico mortis. ſꝫ vel gray. 1auis egritudinis ſignuꝫ medicis epparebat: ille tn̄ exhilaratus ſpirituſſ.aiebat. omnimodis oportere ut hocanno malachias ab hac vita egreideretur. Laboratuꝫ eſt cōtra ⁊ deuoxitis p̄cibꝰ apud deum ⁊ quibuſcungipotuimus modis: ſꝫ illiꝰ preualueremerita: ut deſideriuꝫ cordis eius trixitabueret̉ ei: et nō fraudaret̉ voluntaxtatx3 lte labiorū fuorū. Sic em̄ ꝓ votis oīaei cōcurrere. ut hūc maxime locumipati ixxiſdiuina ſibi inſpirāte clemētia elegijxia tip ſptiſet: et hinc qͦꝫ ex longo optaret ſein quei mtria nltatartpulture habere diē: quo fideliū omjii iix xxi tiniū generalis memoria celebraturpnſemtm. pij. RRIAIIijc. d f. ci.Sꝫ et illud nr̄a hec gaudia meritoin iligulbinū par fu.nlis vi.cumulauit: ꝙ fr̄m nr̄orum oſſbꝰ deittumilta peta qlibtai .priore cimiterio aſportādis hucetyuifnt linin pgati. ⁊cx.recōdēdis. eadeꝫ nobis dieſ auctoreinan pnburitia x.deo fuiſſet electa. Que nimirum deIntatimtlpelra.portātibꝰ nobis et ex more pſallētiilicti:bus. idem vir ſanctus plurimū ſeſeillo cantū delectari dicebat: ⁊ nonmulto poſt ipſe qͦꝫ ſecutus ē ſomnoxiiijsſuauiſſimo et feliciſſimo ſoporatus.tiſibAgimꝰ itaqꝫ gr̄as deo ſuꝑ oībꝰ diſriſteri.poſitōibꝰ ſuis: ꝙ indignos nos beate mortis eius honorare p̄ſentia: ꝙpauꝑes ſuo p̄cioſſimo corꝑis eiꝰ locupleta̓e thēſauro. ꝙ infirmos nostāta eccīe ſue voluit fulcire colūna.Alterū ſiquidē ē duobꝰ ſignū iſtudqd̓ nobis in bonū factū ē ꝑſuadet.ꝙ aut placitꝰ dro ſit locus. aut ſiliplacitū face̓ velit: ad quē tāte ſāctitatis virū a finibꝰ t̓re moriturū ſepeliendūqꝫ ꝑduxit. Ceterū ppl̓o illiaffectuoſiꝰ ꝯdolere et eiꝰ q̄ tam miſerabili eccīe dirū hͦ vulnus non pepercit inferre: crudelitatem mortisvehementius abhorre̓: beati huiuspatris caritas ipſa cōpellit. Dura