An non erat inter ſpinas. qui dicebat: cū his qui oderunt pacem erampacificus? Ceterum et ſi iuſtus germinat ſicut lilium: ſed non ad liliumſponſus paſcitur: nec in ſigularitate conplacet ſibi. Audi deniqꝫ interlilia cōmorantē. Vbi inquit duo veltres congregati fuerint in nominemeo: ibi ſum in medio eoruꝫ. Amatſemꝑ media iheſus: diuerticula ſēꝑet reclinatoria reꝓbat filiꝰ homīs:dei et hominum mediator. Dilectusmeus mihi et ego illi: qui paſcūturinter lilia. Curremꝰ habere lilia fratres: extirpae̓ ſpinas et tribulos etinſerere lilia feſtinemus: ſi quandoforte et ad nos paſcendus digneturdilectus deſcendere. Apud mariamvtiqꝫ paſcebatur: idqꝫ copioſus promultitudine liliorum. An non lilia v̓ginitatis decus. humilitatis inſigneſuꝑeminētia caritatis? Erunt tamēet a nob̓ lilia ꝙͣ inferiora valde. ſedinter hec quidem dedignabitur paſci ſponſus. ſi quidem eas quas prediximus actionem gratiarū deuotionis hilaritas illuſtrauerit: oratōeꝫintentionis puritas cādidauerit: cōfeſſioneꝫ indulgentia dealbauerit.ſicut ſcriptuꝫ eſt. Si fuerint peccataveſtra vt coccinū. quaſi nix de albabūtur: et ſi fuerint rubra. quaſi veriniculꝰ: velut lana alba erunt. Ceterum qͥcquid eſt quod offerre parasmarie cōmendare memento: vt eodem alueo ad largitorē gratie gr̄aredeat qͦ influxit. Neqꝫ impotens erat deus. et ſine hoc aqueductū nifūdere gratiā ꝓut vellet: ſed tibi vehiculū voluit ꝓuidere. Forte enī manus tue aūt ſanguīe plene. aut infeſte muneribꝰ: ꝙ nō eas ab omni munere excuſſiſti. Itaqꝫ modicuꝫ iſtudquod offerre deſideras gratiſſimispe liillis et omni acceptōne digniſſimisxſmarie maībus offerēda tradere cura: ſi non vis ſuſtinere repulſam. Nimirū cādidiſſima quedam lilia funt.xxiſnec cauſabitur ille lilioruꝫ amator.inter lilia non inuentum quicquid il.xiilud ſit quod inter marie manus in.riꝰuenerit..xxttati¶ In feſtiuitate ſancti michaelis..xxaprettiſSermo primus.xiu ſticꝫ qu nbit telit vlia inquēs mlrNgeloꝝ hodie memoria ceuit ei: ⁊ deties cētenarlebratur: et exigitis debituiuit ci Alus qͣ ꝓhetꝑ tanta ſolemnitate ſermovm de filo loquēs at. ſnem. Sed quid de angelicis ſpiritibꝰpallo ninus ab angdlis. ?viles loquant̉ vermiculi? Credimusjt decet. it vnntat ⁊ hummſane et īdubitata fide tenemus diuiſubimnitate vntibat. ſxtqꝫ.na eos preſentia et viſione beatos ſine fine letari bonis domini: oculusit anrgulia quīto nt eior.nion vidit nec auris audiuit: nec iniſtario incipaui. vj. j tat̓piquit. quina qu d vfurētiupt̓sij. a diftcor hominis aſcēderunt. Quid ergominaut bid qraiutalade his homo loquatur hoībus: quenec ip̄e quidem cogitare nec illi ſalimu ydrtu dImemitirīpitiꝝtē audire ſufficiant? Profecto ſi ex abūdātia cordis loquit̉: ſileat nihiliumul.ominus lingua neceſſe eſt ex inopiaipnumicogitationis. Attamen ſi multumitrxiummmiaeſt ad nos loqui. de ea claritate etgloria. qua in ſemetipſis imo in deoIulapoſuo angeli ſancti. noſtris omnino ſutui ſunpereminēt cordibꝰ: de ea loquamurquam nobis exhibent gratia et caaritate. In ſupnis enī ſpiritibus nonſolum ammirabilis dignitas: ſed dignatio amabilis inuenitur. Dignūeſt ꝓinde fratres. vt gloriam nō capientes tanto magis amplectamūrmiſericordiam qua nimirum cōſtanihilominus abundare domeſticosdei: celi ciues princeps paradiſi. Ieſtatur deniqꝫ apoſtolus ipſe qui raptus vſqꝫ ad tercium celum beati iſli curie meruit int̓eſſe atqꝫ eiꝰ nolie