dei menarrabili cōceptione. Sic ⁊ inhis qͦꝫ ſydereū plane irradiat decꝰ.ꝙ virginitatis pͥmiceria. ꝙ ſine corruptiōe fecūda: ꝙ ſine grauaminegrauida: ꝙ ſine dolore p̄uerpera.Nichilominus etiā ſpeciali quodaꝫnedlo iſplēdore in maria choruſcāt manſuetudo pudoris. deuotio humilitatis:vitilimmagnanimitas credulitatis: marredinii itirium cordis. Veſtre quidem ſeduſamolēubalitatis erit ſingula queqꝫ diligenmatir iatius intueri: nos interim ſatis feciſſe videbimur: ſi breuit̓ ea potuerimus demonſtrare. Quid ergo ſydeitecilireū micat in generatōe marie ⁊lacoronlane ꝙ ex regibus orta: ꝙ ex ſemineſant ibabrahe: ꝙ generoſa ex ſtirpe dauidSi id parū videtur: adde ꝙͣ generatōni illi ob ſingulare priuilegiū ſanſpdera quiactitatis diuinitꝰ noſcit̉ eſſe cōceſſa.ſē dies vermi circūdabanꝙ longe ante eiſdē pr̄ibꝰ celitꝰ reꝓſarū et lilia cōualiūū ſimiſſa: ꝙ miſticis p̄fugurata miracūꝯſi ſub capite eius: ⁊iātalis ꝙ miraculis p̄nūciata ꝓph̓icis.amplexat̉ eā. Quis illahāc ſacerdotalis v̓ga dum ſine ramas. Quis ſtellas numēdice floruit: hanc gedeonis vellusdū in medio ficce aree maduit: hācmarie regiū dyadema ain ezechielis viſione oriētalis portaiupra hominē eſt coronqnem exponere: indicanq̄ nulli vnꝙͣ patuit preſignabat.los tamē ꝓ modiHāc deniqꝫ p̄ cete ris yſaias nūc virImēteſapgam de radice ieſſe oriturā ꝓmittenō intēpꝫbat: nūc euidētius virginē pariturāMerito ſignū hoc magnum in celoapparuiſſe ſcribitur: ꝙ tāto ante decelo noſcitur fuiſſe ꝓmiſſū. Hn̄s aitipſe dabit vobis ſignū. Ecce virgocōcipiet. Magnū ꝓfecto ſignum dedit: quia ⁊ magnus ip̄e qui dedit.Quius p̄rogatiue fulgor quoꝝ nonvehemēter reuerberat aciē oculorūſam in eo qd̓ tam reuerenter atqꝫofficioſiſſime ab archāgelo ſalutata e. ut iam in regali ſolio ſupͣ om̄esceleſtiū ordines regionū exaltata videret̉. paulominus adoraturus feminam. qui ſolebat ab hominibushactenus eqͣnimiter adorari: excellentiſſimū nobis virginis noſtre meritū ⁊ ſingularis gr̄a commēdatur.Nichilomniꝰ fulgēt etiā nouus illeconceptōnis modus: ut nō in iniquitate quēadmodū cetere omnes ſedſuꝑueniēte ſpū ſancto. ſola ⁊ de ſolaſanctificatōne maria cōciꝑet. Nā ꝙverū deum et dei filiū genuit ut ideꝫip̄e dei atqꝫ hominis filius vnus omnino deus ⁊ homo ꝓdiret ex mariaabiſſus eſt luminis: nec facile dixerim: qd̓ vel āgelicus oculus ad huiꝰfulgoris vehemētiā nō caliget. Decetero ſane virginitatē carnis ⁊ ꝓpoſitū virginitatis et ipſius qͦꝫ ꝓpoſiti nouitas euidēter illuſtrat: ꝙ videlicet in libertate ſpūs legis moſaice decreta tranſcēdens: illibatā deocorꝑis ſimul et ſpūs ſanctimoniā vouit. Probat enī ꝓpoſiti inuiolabilefundamētū: ꝙ tam cōſtant̓ ꝓ nittēti filiū angelo reſpōdit. Quomōfiet iſtud quoniā virū nō cognoſcoForte enī ꝓpterea primo turbata ēin ſermone eius et cogitabat qualiſeſſꝫ iſta ſalutatio: ꝙ benedictā ſeſeaudiſſꝫ in mulieribꝰ: q̄ nimirū benedici in virginibꝰ ſēꝑ optabat. Et extūc quidē cogitabat. qualiſ eſſꝫ iſtabenedictō. ꝙ iam videret̉ eſſe ſuſpecta. Vbi vero in ꝓmiſſione filij manifeſtū virginitatis ꝑiculū videbat̉:nō potuit vltra diſſimulare qnͥ diceret. Quō fiet iſtud: quoniā virū nōcognoſco: Merito ꝓinde et illā meruit benedictōnē et hāc nō amiſit:ut lōge glorioſior fiat ⁊ v̓ginitas exfecūditate. et exvirginitate fecūditas: ac mutuis ſeſe radijs illuſtrarehec duo fidera videātur. Magnū enīvirginē eſſe: ſed virginē matrē eſſelonge amplius per omnem modū.Q iij
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten