Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

dominuꝫ arbitret̉ in dealbatis mortuorū ſepulchris: que vidēt̉ a forisſpecioſa: intrinſecus aūt ſpurcicia etſanies vniu̓ſa repleuit?: Eſto ſiqͥdemut aliqn̄ tanꝙͣ ip̄a ſuꝑficie delectatus. incipiat primū apponere pedē.ei qui hmōi eſt pͥmam aliquā viuificationis ſue gratiā indulgēdo: nunquid nō reſili ⁊ illico cū indignatōe?Nūquid nō effugiet clamitans. Infixus ſū in limo profundi. ⁊ non eſtſubſtātia? Virtutis enī ſpeciēs ⁊ nōveritas. quaſi qualitas ē nō ſubſtātia. Neqꝫ vero ingreſſum eius exterioris poteſt cōuerſatōis tenuis ſuꝑficies ſuſtinere: qm̄ omnia penetratet intimis cordibus habitatio eius.Quod ſi nequaꝙͣ ſpiritus diſciplineſubditū manifeſte peccatis corpꝰinhabitat: fictū vtiqꝫ non mō declinat. ſed effugit atqꝫ elongatur abeo. An vero aliud ē ꝙͣ fictio execrāda: ſi peccata ſuꝑficietenꝰ radas nōintrinſecus eradices? Certus eſto qͦniam pullulabit vberius: ⁊ emundatam ſed vacātem. domū cū nequioribꝰ ſeptem qui ciectꝰ fuerat hoſtismalignus intrabit. Reuerſus enimad vomitū canis odibilis erit multo plus ꝙͣ ante: ⁊ fiet filius iehēnemultipliciter. qui poſt indulgētiaꝫdelictorū in eaſdem denuo ſordes inciderit: ut ſus lota in volūtabro lutiVis videre mundatam. ornatam. ⁊vacantē domū? Hominē intuere qͥconfeſſus eſt. et deſeruit manifeſtapeccata p̄cedētia ad iudiciū. et nuncſolas mouet manus ad oꝑa mandatoꝝ: corde penitus arido. ductus ꝯſuetudine quadā: plane effraym vitula docta diligere triturā. Exteriorū que ad modicū valent ne vnumiote p̄terit: ſed camelū glutit dumculicem liquat. In corde enī ſeruusxſeſt ꝓprie volūtatis: cultor auaricie.x. . agule cupidus. ambitionis amator..xiiiaut hec omnia aut ſingula queqꝫ in.iiitus vicia fouens: et mnētitur iniqͥtaspoy 5iiſibi: ſed deus nō irridet̉. Videas en5ixiinterdū ſic palliatū hominē ut ſeduxcat etiam ſemetipſū: penitus nō atitendens vermē qui interiora depaſcitur. Manet enī ſuꝑficies: et ſalus5.2iiſibi om̄ia arbitrat̉. Comederūt auxiſꝓpheta alieni robur eius: et ignorauit. Dicit quia diues ſum ⁊ nulli2ixtox.iiiegeo: cū ſit pauper ⁊ miſer⁊miſenbilis. Nam ⁊ inuenta occaſione. eboInutum pndſaprllire ſaniē que latebat in vicere: ⁊exIIIit ſimſugciſam non exſtirpatā arborem in fujliixxtit juam pullulare videas denſiorē. Nd̓nuimēliiiptin qꝫ jpericulum ſi volumus declinare: ſecuuimupiumum inaārim ponamus neceſſe ē. ad radiceiutiimintypta xxx jarborum: nō ad ramos. Nō ſola inriſlrutiſaunna. 1g 52ueniat̉ ī nob̓ exercitatō corporal̓ armimim dubmmat rmodicū valens: ſed inueniatur vtimaniilanalxijaa.muirupaꝝgꝫlis ad omnia pietas et exercitiū ſpiIciilx .iji­.u quuma nulrali̓. 5rituale. Mulier inquit martha nomirimeynumū npiuaciteine excepit illum in domum ſuam: etiircitipterhuic erat ſoror nomine maria. SorIiirixixitisres ſunt: ⁊ debent eſſe ꝯtubernalesniiuliuſrepi xiOccupatur hec circa frequēs miniſterium: illa dominicis eſt intēta lairi.monibus. Ad marthā ſpectat omtus: ſed impletio ad maria. Tacāenī domino: ut nō ſit domus vacas.Sed mūdacōnē cui poſſumus attriAbuere? Erit em̄ ſi et hoc inuenerimdomus in qua ſaluator ſuſcipitu. ⁊munda et ornata: et non vacas. pmus eam lazaro: ſi ⁊ vobis ita niōtur. Et ei ſi quidem fraternitatis iire cum ſororibus eſt domus iſta cōmunis. Dico autem lazarum qcuquatriduanū iam iamqꝫ fetetemꝰmortuis excitat vox virtutis. ut ſdeatur ſatis congrue formā gelpenitētis. Intret gͦ domū ſalictū