Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

gignenti ſe. et quod omnibꝰ certūeſt diligēti p̄ omnibꝰ. quis loquat̉⁊Felix plane maria et multipliciterfelix: ſiue cū excipit ſaluatorē: ſiuecū a ſaluatoe̓ ſuſcipit̉ Vtrobiqꝫ miradi gnitas virginitas matris: vtrobiqꝫ amplectēda dignatio maieſtatis. Intͣuit inqͥt ih̓s in qd̓dā caſtellū ⁊ mulier q̄dā excepit illū in domūſuā. Sꝫ laudibus magis vacādū eſt:feſtiuis p̄conijs hec dies debeatur.Quia vero copioſā nobis materiaꝫelectionis huius verba miniſtrant:cras qͦꝫ conueniētibꝰ nobis in vnū.cōmunicādum erit ſine iniudia. qd̓fuerit deſuꝑ datū. ut in memoria tāte virginis non mō affcūs deuotionis excitet̉. ſꝫ et mors edificet̉ ad ꝓuectū cōuerſacōis: in laudē ⁊ gloriāfilij eius dn̄i noſtri qui eſt ſuꝑ om̄iadeus benedictus in ſecula.Sermo vnde ſupͣ.Ntrauit iheſus in quoddā caſtellū.Oportune ſatis hͦ mihi in loco ꝓphetica exclamatio aſſumēda videtur.Oiſrahel quā magna ē domus dn̄i ⁊ingēs locus poſſeſſionis eiꝰ. An nōingens. cuius cōparatōe caſtellumdicit̉: terre huius ſpacioſiſſima latitudo? An nō ingens patria ⁊ regioineſtimabilis: quādo ab ea ſaluatoradueniens cū ingredit̉ orbem terredicit̉ introire in caſtellū? Niſi fortecaſtellū quis aliud intelligēdū putet. ꝙͣ atrium fortis armati: princiꝑis mundi huius. cuius vaſa diriꝑefortior ſuꝑuenit. Feſtinemus in illāingredi beatitudinis amplitudinēfratres vbi nemo alium coāguſtatvbi poſſimus cū om̄ibuſ cōp̄hendereſanctis. que nam ſit lōgitudo ⁊ latitudo. ſublimitas et ꝓfūdū. Neqꝫ iddeſperemus: qn̄ quidē ipſe celeſtishabitator patrie etiā ⁊ creator. no.xſſtri huius caſtelluli āguſtias nō re1x. .8fugit. Sꝫ quid introiſſe eum dicimꝰxrt .riin caſtellū? Etiā in anguſtiſſimū vixi. iiginalis vteri diuerſorium introiuit.. iixxiDeniqꝫ et mulier quedā excepit illū3in domū ſuam. Felix mulier q̄ iā nōexploratores iericho. ſꝫ potiꝰ fortiſo2iſimū ipſū exploratorē ſtulti illiꝰteaiſvere ut luna mutatur. non legator1iiiiheſu filij nun. ſꝫ ip̄m magis fuſcipoiixxximeruit verū iheſū filium dei. FelixIilitul pientiraęinꝙͣ mulier: cuius domus ſaluatoreſpuat ſe ixſuſcepto inuenta ē munda quidējxitiſꝫ plane nō vacans. Quis em̄ vacuaImqulimn inertumſt pexidixerit: quaꝫ ſalutat āgelus gratiaquſamtu ntharara lacaplenā. Neqꝫ hoc ſolū: ſed adhuc qͥvipiamtninlirittirte. xacin eā ſuperuenturū aſſerit ſpm̄ ſanAivulin dipdalaA 241.3 ijxictū. At qͥd putas: niſi ut etiam fups dnuuIi. I tREin. hꝫ aliajimpleat eā? Ad quid niſi aduenēlipiu lua pudu AAA c31115te iam ſpiritu plena ſibi: eodē ſupeItupri mitinti xciraueniēte. nobis qͦꝫ ſuꝑ plena ⁊ ſupflufptiu papmutral. kxj.ēs fiat̉ Vtinā fluāt in nos aromaiſupilabionlū jt. xxxvixjta graꝝ: vtinā de plenitudine tātaſitirū piia. jom̄es accipiamꝰ. Ip̄a nēpe mediaiidita xitrix noſtra: ip̄a ē ꝑ quā ſuſcepimusrudedulia.miſericordiā tuā deus: ip̄a ꝑ quā tlieulonos dominū iheſū in domos noſtracitta.excipimus. Et nobis em̄ ſingulis caetiſtra ſūt ſingula ⁊ ſingule domos:sſapientia pulſat ad oſtia fingulorūViipadoSi qͥs aꝑuerit: introibit cenabitꝙcū eo. Eſt vulgare prouerbiū. quetmultoꝝ in ore. magis aūt in cortev̓ſatur. Bonū inquiūt ẜuat caſtellum: qui cuſtodierit corpus ſuū. dapiēs tn̄ nō ſic. ſꝫ magis inquit omicuſtodia ſerua cor tuū qꝛ ex ip̄o vita ꝓcedit. Eſto tn̄. cedendū ſit mutudini. bonū caſtrū cuſtodiat qcuſtodierit corpus ſuum. Ild̓ ſaliq̄rendum: que nā huic ſit adhblda cuſtodia caſtro. Recte ne cuidiſſe tibi videt̉ anima illa corpoſui caſtrū. cuiꝰ mēbra velut oinial