repletuꝫ: de quo et ſanus eſcam: etinfirmus accipiat medicinā. Talesdecebat humano generi paſtoreset doctores cōſtitui: qui ⁊ dulces eſſent et potentes: ⁊ nihilominus ſapientes. Dulces vt me blande et miaueipſericorditer ſuſciperent: potētes. vtIaſcend.fortiter ꝓtegerēt: ſapientes. vt adviam et ꝑ viam deducerēt que dulem tetrucit ad ciuitatē. Quid petro dulciusqͥ tā dulcit̓ ad ſe omnes cōuocat peccatores: ſicut et actus apoſtolici etepiſtolaꝝ eiꝰ ſeries atteſtat̉? Quidillo potentius cui et terra obediuitcum mortuos reddidit et mare ſubpedibus eius ſe calcabile p̄buit: quiſymone magum ſpiritu oris ſui in aere attigit: qui claues regni celoꝝtā ſingulariter accepit vt p̄cedat ſētentia petri ſētentiā celi? Deniqꝫ qd̓cūqꝫ ligaueris inquit ſuꝑ terrā eritligatū et in celis ⁊ quodcūqꝫ ſolue⁊ malūPropuris ſuꝑterrā erit ſolutum et in celisiines iſtoQuid aūt illo ſapiētius cui nō caroent et peccatoreset ſāguis reuelauit? Libētiſſime pauluꝫ ſequor. qui p̄ nimia dulcedine lurent qͣiir alijs inget eos q̄ peccauerūt et nō egerūtnorū em̄ crpenitētiam: qui fortior eſt omni pͥnnis criminibꝰ facilecipatu et poteſtate. ſapientiā ⁊ mēſiā: ⁊ ī qua menſumedullā ſacroꝝ ſenſuū non a pͥmo velremetiētur nobisa ſecundo ſed a tercio celo largiterxvtte pptiſaſportauit. Hij ſūt magiſtri noſtri:itaſſis qqui a magiſtro omniū vias vite plenius didicerūt: ⁊ docent nos vſqꝫ inhodieruū diem. Quid ergo docuerunt: vel docēt nos apoſtoli ſanctiºNō piſcatoriā artē nō cenofactoriāvel quicquid huiuſmōi eſt: nō platonem legere. nō ariſtotelis verſutiaſinuerſare: non ſemꝑ diſcere et nūqͣad veritatis ſcientiā ꝑuenire. Docūerunt me viuere. Putas parua reseſt ſcire viuere? Magnuꝫ aliqͥd imomaximū eſt. Nō viuit qui ſuꝑbia inflatur qͦ luxuria ſordidatur. qui ce.teris inficit̉ peſtibus: quoniā nō eſthoc viuere ſed vitam cōfundere: etappropīquare vſqꝫ ad portas mortis. Bonā vit am autē ego puto: etmala pati ⁊ bona facere: et ſic ꝑſeuerare vſqꝫ ad mortem. Dicit̉ vulgo qꝛ qui bene ſe paſcit bene viuitſed mētita eſt iniquit as ſibi: qꝛ nonbene viuit niſi qui bonū facit. Arbitror aūt ꝙ tu qͥ in cōgregatione esbene viuis: ſi viuis ordinabiliter. ſociabiliter et humiliter. Ordīabilitertibi: ſociabiliter ꝓximo: humilit̓ deoOrdinabiliter: vt in omni cōuerſatione tua ſolicitus ſis obſeruare viastuas ⁊ in cōſpectu domini et in conſpectu ꝓximi:. cauens et tibi a peccato ⁊ illi a ſcādulo. Sociabiliter vtſtudeas amari ⁊ amare: blandū teet affabilē exhibere: ſupportare nōſolū patiēter ſed ⁊ libēter infirmitates fratrū tuoꝝ tam morum qͣcorporū. Pumiliter. vt cum hec omnia feceris ſpiritum vanitatis ſtudeas exſufflare qui ex huiuſmōi naſciſolet: et quantūcūqꝫ illum ſēſeris: negare ommio conſenſū. Sic et in patiendo malū quoniā triplex eſt: triplicem prudētiā adhibere te oportetEſt enim qd̓ a te pateris: qd̓ a ꝓximo: quod a deo. Primū eſt auſteritas penitētie: ſecūdū vexatio aliene malicie: terciū flāgellum correctionis diuine IIn eo qd̓ pateris a tedebes volūtarie ſacrificare: quod aꝓximo. patient̉ ferre: qd̓ a deo. ſinemurmure ⁊ cū gratiaꝝ actione fuſtinere. Non multi filiorum adamqͥ errauerūt: in ſolitudine ī inaquoſo. Errauerūt plane ⁊ erratit a viaveritatis: qͥ in ſolitudinē ſuꝑbie ecedētes ſocialem vitam habere nōvolunt: quoꝝ ſingularitas aſſociariO ij