Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

ſpectatōne ſua ꝯfudit eos: qui ⁊ magnanimes et long animes et vnanimes eſſent. Tertiſſima nāqꝫ hͨ teſtimonia ſunt fidei̓. ſpei. caritatis.Et quidē euidenter ſpēs longanimitatem: vnanimit ateꝫ caritas oꝑatur. Nūquid fides qͦꝫ magnanimuꝫfacit? Et ſola. Quicquid enī ſine fide p̄ſumit̉ non eſt vlla animi ſolidamagnitudo: ſed ventoſa quedā inflatio: et tumor manis. Vis audiremagnanimē virū? Om̄ia inquit poſſum in eo qͥ me ꝯfortat. Imitemurtriplicē hāc p̄paratōeꝫ fr̄es: ſi deſideramꝰ ſuꝑeffluentē menſurā ſpūsobtinere. Om̄ibus p̄ter xp̄m ad mēſurā datur ſpūs: ſꝫ mēſure cumuluſſuꝑeffluētis videt̉ quodāmodo exceſiſſe mēſurā. Euidēs fuit magnanimitas in ꝯuerſione nr̄a: ſit etiā inꝯſūmatōne lōganimitas: ſit vnanimitas in ꝯuerſatōe. Huiuſmodi ſiqͥdem aīabꝰ celeſtis illa ihrl̓m deſiderat inſtaurari: quibꝰ nec fidei magnitudo deſit ī fuſcipiēdo onere xp̄i.nec longitudo ſpei in ꝑſiſtendo: neccaritatis iūctura quod eſt vinculūperfectionis.Sermo. v. vn̄ ſupͣ.Odie ſedenti in throno antiquo dierū ꝯſeſſurus pariter oblatus eſt filiꝰ hoīs: eterit deinceps nō modo germen dn̄iin magnificētia et gloria: ſꝫ et fructus t̓re ſublimis. Felix vnio: ⁊ amplectēdum ineffabilibꝰ gaudijs ſacramentū. Idē enī et germen dn̄iet fructus terre: idē ip̄e ⁊ dei filiꝰ: ⁊fructus ventris marie eſt. Idē filiꝰdauid et dn̄s: de quo hodie gaudiūeiuſ impletū eſt: vn̄ olim precinensaiebat. Dixit dn̄s dn̄o meo ſede adextris meis. Quomō enī non dn̄sgermen dn̄i? Idē tn̄ et filiꝰ eiꝰ vtpote fructus terre ſublimis: fructuslilijvirge q̄ de radice ieſſe ꝓceſſit. Po.xxiidie igitur ſuum hūc et hoīs filiumapud ſemetip̄m pat̓ clarificat claritate quā habuit priꝰ ꝙͣ mundusfieret apud ip̄m. Dodie veritatemque de terra orta ē. celū ſibi redditam gloriat̉. Hodie ſponſus aufertur a filijs: ⁊ lugendus eis eſt: ſicut5ip̄e p̄dixit. Nō enī poterāt filij ſpōpſi lugere donec ſpōſus cū eis erat:xlſꝫ venit dies ut auferat̉ ab eis: ut dejiicetero lugeāt et ieiunēt. Vbi illudittiiam petre qd̓ dixeras: dn̄e bonū eſtxnos hic eſſe: faciamꝰ hic tria tabernacula? Ecce enī ingreſſus eſt amp tiplius et ꝑfectius tabernaculū nonxiatſmanufactū: id eſt nō huiꝰ creatōisxx.ieti ſQuō ergo iaꝫ bonū eſt nos hic eēriuūntaiuliiliū fig?Imo vero moleſtuꝫ eſt. graue eſt:raxixtx ſxatꝑiculo ſum eſt. Nimiruꝫ vbi malicieini tipit cuſileit eaplurimū. ſapientie modicū: ſi tn̄ velItutiritarnitirat amodicū inuenit̉. vbi viſcoſa om̄iavpur iinunilatt: n̄ qͥom̄ia lubrica. oꝑta tenebris obſeſviriſineqaletihd:ſa laqueiſ peccatoꝝ: vbi ꝑiclitant̉qmiſitlanitat:. faanime: vbi ſpirituſ affligunt̉ ſub ſoIinanliigt uuit. vvaxl.le: vbi tantū vanitas ⁊ afflictio ſpiIuaxiilib niritus eſt. Leuemus igitur fr̄es meiipuillariuialeuemꝰ in celū corda cū manibꝰ: etaſcēdētem dn̄m ſequi velut qͥbuſdapaſſibꝰ deuotōis ⁊ fidei ꝯtēdamus.Erit enī cū ſine mora. ſine difficl̓tate obuiā illi in nubibꝰ rapiemur: ⁊id poterūt corꝑa ſpiritalia: qd̓ merito interim nequeunt ſpūs aīaſes.Nūc enī quātis conatibꝰ cordaleuare ncc̄e ē. q̄ quidē vt miẜabiliterſatis in libro ꝓprie exꝑiētie legimꝰet corruptio corꝑis aggrauat: ⁊trena inhabitatō dep̓mit̉ At fortetractādū ē qͥd ſit leuae̓ cor. aut queadmoduꝫ illud oporteat eleuari .xtͣdēdū ſane ab apl̓o ꝙͣ a nob̓. Sireſurrexiſtis inquit cuꝫ xp̄o q̄ ſur