grande periculuni: aut cur eum deſeritis montē cuiꝰ et facilis eſt aſcēſus et ꝑutilis? Poteſtatis ambitioangelū felicitate p̄uauit angelica:ſciētie appetitus hoīem immortalitatis gloria ſpoliauit. Conet̉ quisaſcēdere in mōtem poteſtatis. quātos putas ꝯtradictores habebit:quātos inueniet repulſores. obſtacula quāta: ꝙͣ difficilem viā? Quidſi tandem eum adipiſci ꝯtigerit qd̓optabat? Potētes ait ſcpͥtura potenter tormēta patientur: ut p̄ſentes ſollicitudines et anxietates qͣspoteſtas ip̄a parit omittā. Cupidꝰalter eſt inflantis ſciētie: quātū laborabit. quātū anxiabit̉ ſpūs eius?Et tn̄ audiet: nec ſi te ruꝑis apprehēdes. In amaritudine morab̓ituroculus eiꝰ. qͦtiēs videri ꝯtigerit. cuiſe poſteriorē iudicet: aut putet abalijs reputari. Quid cū intumueritmultū? Perdā inquit dn̄s ſapiētiaꝫſapientiū: et prudētiā prudētiū reprobabo. Iā ne ml̓tis immorer vidiſtis ut arbitror ꝙͣ fugiendus nobis ſit mons vterqꝫ: ſi p̄cipiciū angeli: ſi caſum hoīs expaueſcimus.Montes gelboe nec ros nec pluuiaveniāt ſuꝑ vos. Quid tn̄ agimus?Aſcēde̓ ſic nō expedit: ⁊ aſcēdi tenemur cōcupiſcētia. Quis docebitnos aſcenſum ſalubrē? Quis niſi dequo legimus: qm̄ qui deſcendit. ipſe eſt ⁊ qui aſcendit? Ab ip̄o demoſtrāda nobis erat aſcenſionis via:ne ductoris imo ſeductoris iniquiaut veſtigiū aut cōſiliū ſequeremurQuia ergo nō erat quō aſcēderetdeſcēdit altiſſimus: et ſuo nobis deſcenſu ſuauē ac ſalubrem dedicauitaſcenſū. Deſcendit de mōte potētiecarnis infirmitate circūdatus: deſcendit de mōte ſciētie: qm̄ ꝯplacui-deo ꝑ ſtulticiā predicationis ſaluosfacere credētes. Quid enī tenellocorꝑe ⁊ infantilibꝰ mēbris videt̉ infirmiꝰ? Quid indoctiꝰ apparet paruulo: qui ſola mr̄is vbera nouerit:Quis impotētior eo cuius om̄ia mēbra clauis affixa: cuius omnia di.numerātur oſſa? Quis inſipientioreo qui tradebat in mortē aīaꝫ ſuaꝫet que non rapuit tūc exſoluebat?Vides ꝙͣ ml̓tū deſcēderit: ꝙͣtū a potētia ſua. ꝙͣtū a ſapiētia ſua exmaniuerit ſemetip̄m: ſed nō potuit altius mōtem bonitatis aſcendere: necſuam cōmendare exp̄ſſius caritatēNec mirū. ſi deſcendēdo xp̄us aſcendit: bn̄ priorū vterqꝫ cecidit aſcēdēdo. Et mihi quidem videt̉ motis huius aſcenſorē querere: qui dicebat.xſQuis aſcendet in mōtē dn̄i: aut qͥsnrueiseatſtabit nni loco ſancto eius? Forte etiā yſaias aſcenſionis deſideriocadētes intuens hoīes: ad hunc reuocabat montē exclamās. Venite aſcendamꝰ in montē dn̄i. An non manifeſte eos de priorū montiū aſcenſione redargͣuēs mōtis huiꝰ predicatvbertatē qui ait: ut quid ſuſpicamimōtes coagulatoſ? Mons coagulatus: mons pinguis. Hic eſt igiturmons domꝰ dn̄i p̄paratus in verticemontiū: ſuꝑ quos ſaliētem ſponſuminſpexerat que dicebat. Ecce veſtis ſaliens in mōtibꝰ. Docebat enimignarum vie: trahebat paruulū. inifantulū deducebat. Ideoqꝫ velut qͥbuſdam paſſibꝰ ibat: vt de virtuteſvirtutem videretur deus deorum inſion. Iuſticia enī eius ſicut montesdei. Sed iā ſi placet ſaltus etiā ip̄oſintueam̉. qͥbꝰ exultauit vt gigaſ adcurrēdam viam ⁊⁊ cuiꝰ egreſſio a mumo celi ꝑ gradus quoſdam vſqꝫ adſummū eius occurrit. Primuꝫ erg