Mare ſicut petrus fecit aliqn̄. cū eoetiā ſub̓mergēdi intraret: ſꝫ hac ſequi nō poterāt qꝛ corpus qd̓ corrūꝑitur aggrauat aīam ⁊ depͥmit terrena inhabitatō ſenſū multa cogitantē. Dolor ergo nimius erat: qꝛvidebāt illū ꝓpt̓ quē om̄ia reliq̄rātqui ſteiija ſuis ſenſibꝰ ⁊ aſpectibꝰ tolli: ut nōnattubarmpoſſent ablato a ſe ſpōſo. filij ſponſittotonō lugere: timor qꝛ orphani reliq̄nia eſt x ijj.bātur in medio iudeoꝝ: nōdū cōfiri muliu.mati v̓tute ex alto. Benedicens g̓idio terie. ­.eis ferebat̉ in celuꝫ. forte concuſſisillius ſingularis miſcd̓ie viſceribuscū miſeros ſuos ⁊ pauꝑem ſuā ſcolā relinqueret: niſi ꝙ veniebat pararis fitut auiaare eius locū: et qꝛ expediebat ut p̄omes celos txiſētiā eis ſubtraheret corꝑalē. Quāqꝛ dn̄s vniuerſoꝝ infelix. ꝙͣ digna iſta ꝓceſſio ad quaꝫom̄ibꝰ adimpleſti. aine ip̄i quidē adhuc apl̓i digni fuevbebit̉ ut in nōe tuirūt admitti: cū aīaꝝ ſcāꝝ ⁊ celeſtitatur celeſtiū terrilum virtutū triūphali pompa deduL: et oms ligua vlictus ad patrem: ſedet a dextris dei.⁊ in dextemNūc vere adimpleuit om̄ia: qꝛ nat delectaſtus ē inter hoīes. cū homībꝰ ꝯuernet apl̓isſatus ē. ab hoībꝰ et ꝓ hoībꝰ paſſusp̄s e in deē ⁊ mortuus ē: refurrexit. aſcēdit. ſefecto thdet ad dexterā dei. Agnoſco tunicā deſuꝑ cōtextā ꝑ totᵐ quā ſuꝑnailla māſio claudit: vbi ad impletusē et ad impleuit om̄ia dn̄s ih̓us xp̄sVerūtamē qͥd mͥ ⁊ ſolēnitatibꝰiſtisᶜQuis me ꝯſolabit̉ dn̄e ih̓ū. qꝛ te nōvidi cruce ſuſpenſū. plagis liuidum.pallidū mortē: qꝛ nō ſū crucifixo cōpaſſus. obſecutus mortuo: ut ſalteꝫlacrins meis loca illa vulnerū delinireꝫ? Quō me dereliquiſti inſalutatu: cū formoſus in ſtola tua rexglorie in alta celorum te recepiſti?Prorſus renuiſſet ꝯſolari aīa mea:niſi me āgeli in voce exultatōis pueniſſent: qͥ et dixerūt. Viri gallei qͥdſtatis aſpiciētes in celū? Hic ih̓us qͥaſſūptus ē avobis in celū: ſic venietquēadmodū vidiſtis eū eūtem in celū. Sic inquiūt veniet. Ergone veniet quere̓ nos. in illa taꝫ ſingulariꝙͣ vniuerſali ꝓceſſione: cū p̄cedētibꝰom̄ibꝰ āgelis et ſubſequētibꝰ hominibꝰ vniuerſis deſcendet iudicare viuos ⁊ mortuos? Proculdubio veniet: ſꝫ quō aſcēdit nō quō āte deſcendit. Humilis enī pͥus venit aīas ſaluare: ſublimis autē veniet cadaueriſtud reſuſcitare ⁊ ꝯfigurare corꝑiclaritatis ſue: ut infirmior huic vaſculo abūdātiorē impendere videat̉honorē. Tūc enī videbit̉ cū poteſtate magna et maieſtate: qͥ prius ininfirmitate carnis latuerat. Intuebor ⁊ ego eū ſꝫ nō modo: videbo euꝫſꝫ nō ꝓpe: ut hec ſecūda glorificatiopriori glorificationi ꝓpter excellentē gloriā manifeſte p̄luceat: cū ip̄eaſſumptus eſt ad dexteram patris:et aſſiſtit nūc vultui dei ꝓ nobis. Sedet aūt ad dexterā habens in dex.tera miſericordiam in ſiniſtra iudiciū: et miſericordiā multā nimis. etiudiciū ml̓tū nimis: in dexterā aquāin ſiniſtra ignem immobiliter tenēſEt quidem corroborauit miſericordiam ſuam ſuper timentes ſe ſecundum altitudinē celi a terra: ut maiores cumulos miſeratōnū dn̄i ſentiant ꝙͣ ſit ſpacij inter celum et terrā. Propoſitum nāqꝫ dei ſuper illosmanet immobile: et miſericordia domini ab eterno ⁊ vſqꝫ in eternum ſuper timentes eum. Ab eterno perpredeſtinationem: in eternum perglorificatōnem. Similiter et in reprobis terribilis eſt ſuper filios hominum: et vtrimqꝫ ſtat fixa ſententia eternitatis: et in hijs quiſalui fiunt et in hijs qui periunt.Quis ſcit ſi omnium veſtrum quos