et diripit. Quē enī modū ſibi pōnithūana cupiditas? Nōne qͥ ꝑ vſuraꝫacqͥrit pecuniā modicā. ſimiliter mūdū lucrari conaret̉ vnu̓ſū ſi non deeſſet poſſibilitas: ſi ſuppeteret voluntati facultas? Dico fiducialiter: nemini qͥ ſit in ꝓpria voluntate poſſetvrit mivniu̓ſus mūdus ſufficere. Sꝫ vtinaꝫeſtmaieuavel rebꝰ iſtis eſſet cōtēta: ne in ip̄mIe nterioiajhorribili ductū deſeuiret auctoremniō ē anuns quNūc aūt et ip̄m qͣntū in ip̄a ē. deumImratnt an̄ qrod vipimit volūtas ꝓpria. Om̄ino enī velmiuūiti ſō ad vrilta.let deū pcc̄a ſua aut vindicare nonhꝫ ppter mulinipos facispoſſe: a̓ nolle: a̓ ea neſcie̓. Vult ergoſedeū phatmridu teeū nō eſſe deū: q̄ quātū in ip̄a ē. vultlatifatur ꝓneū aut impotētem aut iniuſtū eſſe: a̓Hut cōtrariainſipiēteꝫ. Crudelis plane ⁊ om̄inoe caritas que deus ē hexecrāda malicia: q̄ dei potētia. iuus eū inimicicias exeraſticiā. ſapiētiā. ꝑire deſiderat. Hec ēī crudeliſſimā. Qub īcrudelis beſtia: fera peſſima rapaciſrit deus: ſicut ꝓptianſima lupa ⁊ leena ſeuiſſima. Hec eſtvolūtas.ꝓpria: etimmūdiſſima lepra aīmi ꝓpter quāeni igmisin iordāne mergi oporteat: et imiitatēꝫ btari eū qͥ nō veīt facere volūtatē ſuāVnde ⁊ inpaſſione: nō mea inquit voluntas ſꝫ tua fiat. Lepravero ꝓprijꝯſilij eo ꝑnicioſior ē quo magis occulta: ⁊ qͣnto abūdat: tāto ſibi qͥſqꝫſanior eſſe videt̉. Hec illoꝝ ē qͥ zelūdei habēt ſꝫ nō ẜm ſciētiā: ſequēteserrorē ſuum ⁊ obſtinati in eo: ita vtnullis velint ꝯſilijs acqͥeſcere. Hijſūt vnitatis diuiſores. inimici paciscaritatis exꝑtes: vanitate tumēteſ.placētes ſibi: et magni ī oculis ſuis:ignorātes dei iuſticiā ⁊ ſuā volentescōſtituere. Et q̄ maior ſuꝑb̓ia ꝙͣ vtvnus hō toti cōgregatōi iudiciū ſuum preferat: taꝙͣ ip̄e ſolus habeatip̄m dei Sdolatrie ſcelus ē nō acquieſcere: et qͣſi pcc̄m ariolandi repugnare. Eāt nūc qͥ ſe faciūt religionores alijs qͥ nō ſūt ſicut ceteri hoīnuꝫ: ecce arioli ⁊ ydolatre facti ſūt:ſi tn̄ vel ei qui dixit hoc plus ꝙͣ ſibiiudicant eē credēdū. Neqꝫ huic diſſonat veritatis ſermo quem dixi. Siecc̄iā nō audierit: ſit tibi ſicut ethnicus et publicanus. Sꝫ vbi poterit hͨlepra mundari: niſi in iordāne? Ibimergere quicūqꝫ huiuſmodi es: etattēde qͥd fecerit magni ꝯſilij āgelus: quō ꝯſiliū ſuum poſtpoſuerit ꝯſilio vl̓ magis volūtati mulieris vniꝰ.beatā virginē loquor: et fabri pauꝑis ip̄e ē ioſeph. Inuētus enī in medio doctoꝝ audiens eos ⁊ interrogās: quodāmō increꝑatus a matreē. Fili quid feciſti nobis fic? At illeQuid erat inqͥt ꝙ me q̄rebatis? Neſciebatis: qꝛ ī hijs q̄ patris mei ſūt.oportet me eſſe? At illi nō intellexerūt verbū. Et qͥd fecit v̓bū? Nō capiebat̉ in ſe: deſcēdit ita ut eſſꝫ etiāſubditus illis. Quis iā nō erubeſcatobſtinatus eſſe in cōſilio ſuo: qn̄ ſuūſapiētia ip̄a deſeruit̉ Sic mutauit ꝯſiliū ſuū: ut quod iaꝫ tūc ceperat: extūc vſqꝫ ad triceſſimū etatis ſue annū ꝓrſus dimiſit. nihil enī ab hͦ duodecimo anno de eius doctrina vl̓ oꝑibus inuenis vſqꝫ ad annos trigintaSꝫ forte querēdū ab ip̄o ē: quō volūtatē ſuā cōſiliūue reliquerit. O dn̄evolūtas de qua dixiſti ut nō fieret:ſi bona nō erat qͦmō tua erat? Si bona erat: qͣre derelicta ē? Sic ⁊ cōſiliūſi nō bonū: quō tuū: ſi bonū quō reliquēdū? Et bona erāt et eius erāt: neqꝫ minus tn̄ reliquēda ob hoc videlꝫut fierent meliora. Neqꝫ enī oportebat ꝓpria p̄iudicare ꝯmunibꝰ. Eratergo volūtas xp̄i. et bona erat quadicebat. ſi fie̓i p̄t trāſeat a me calixiſte ſꝫ ea de qͣ dicebat fiat voluntastua melior erat: qꝛ ꝯmunis. nō pr̄isſꝫ ⁊ xp̄i ip̄iꝰ. oblatus ē enī quia ipſevoluit: ⁊ nr̄a. Niſi enī granū frum̄tiM iij