ſuſtinui rep̄ſentat crucē: et calix ſepulchrū in quo mortuus quieui. Patena lapidē ſuppoſitum: corꝑale ſudariū: ſubſtratoria corꝑalis linteamina qͥbus inuolutꝰ fui. Hoſtia quāvides. iā nō ē panis ſꝫ caro mea q̄ pependit in cruce ꝓ mūdi vita. Sanemutatio iſta bn̄dictōnis opus ē: nōoriginis. Virtus hoc facit nō vſus:effectꝰ ē potētie nō vſus nature: dignatio ē nō oratio. Miſericordia ē:nō miſeria. Nō cōmune. ſꝫ ſolū diuinū eſt: nō hūānū. Pietatis ſacramētū: nō deitatis detrimētū. Hic ꝑeatphiſicale nutrimētū. Cibus iſte nonē ventris: ſꝫ mētis. Nō eſt enī datusad ruinas huius vite q̄ vapor ē admodicū parēs: ſꝫ ad eternā vitā aīecōferēda. Iſte ē panis āgelorū quineſcit putreſcere: nō vadit in ſeceſſū: ſꝫ tēdit in excelſuꝫ¶ Illuc reducithoīem: vnde traxit imaginē. Caroaūt mea vere ē cibꝰ. Similiter liquoriſte quē vides. iā nō ē vinū ſꝫ ſāguismeꝰ quē ꝓ te fudi in p̄ciū tibi reſeruās in altari poculū: in ꝑegrinatione tua p̄ſidiū: in exitu de egipto coductū. in celo viaticum. Ego botrꝰcarnis ꝓ ſalute tua portatus ſuꝫ adtorcular crucis: inde eliqͣtū eſt muſtū tue redēptiōiſ. Sāguis aūt meꝰvere ē potus. Mira ſūt fr̄es q̄ de ſacramēto iſto dicunt̉. Fides ē neceſſaria: ſciētia ratōis ſuꝑuacua. Scientia ratōe ⁊ intellectū colligit̉: fidesſola auctoritate inducit̉. Auguſtinus cōtra felicianū. Hoc fides credat. intelligētia non requirat: ne a̓nō inuētū putet incredibile: aut reꝑtu non credat ſingulare. Hec ſuntfr̄es q̄ fidē neceſſario exigūt: ratōꝫom̄mo nō admittūr. Expetut ſimplicē creditorē: arguūt impium diſcuſſore. Et ideo credi oportet ſinpliciter: quod inueſtigari nō poteſtvtiliter. Hic ē ille torrēs. quē trāſuadare nō potuit ih̓uſ. Nolite itaqꝫ nolite quere̓ quō fiat: nolite dubitarevtrū fiat. Nolite irreuerēter accedere: ne vobiſ ad mortē fiat. Deus eniē. et quāꝙͣ panis miſteria habeatmutat̉ tn̄ in carnē. Deus ⁊ hō eſt: qͥteſtat̉ panē veraciter fieri carnemſuā. Vas electōis ē: qͥ minatur iudiciū nō diiudicāti tā ſāctā carnē Adip̄m o xp̄iane de vino ſētias: id honores in vino. Creator vini ē. qͥ vinū ꝓuehit in ſāguinē xp̄i. Doctor gētiūeſt: cuius aſſertiorē mortē bibit: bibēs indigne ſāguineꝫ xp̄i. Et ſciendū ꝙ aqua mixtū cum vino notatvnionē mēbroꝝ cū capite ſuo. Acenī multe: ppl̓i multi. Tres aūt portiones q̄ in altari fiunt de corꝑe xp̄imiſticā ſignificatōꝫ habent. Eſt enicorpus xp̄i vniu̓ſa ecc̄ia. caput ſcilꝫcū mēbris: et inueniūt̉ in corꝑe iſtoquaſi tres ꝑtes ex quibꝰ totū corpulꝯſtat. Vna pars. ip̄m caput. Capulenī et caput ē. et pars corꝑis ſimiliter. Itaqꝫ caput ip̄m pars corporisvna eſt. Caput inꝙͣ qd̓ iā immortale ⁊ impaſſibile refurrexit nō moriturū neqꝫ paſſurū āpliꝰ. Altera parscorꝑis eſt in mēbris illis q̄ iā cū capite ſuo qͣſi in ſabbato qͥeſcūt in almā: immortalitatis vnā ſtolaꝫ poſſedentes qͣntū ad aīas in celo. De talibꝰ dicit̉: gaudēt in celis aīe ſcoruSūt igit̉ due ꝑtes iſte ſimul caputſcꝫ id ē xp̄s ⁊ altera pars corꝑis ideſt boni defuncti: quorū corꝑa reqeſcūt in ſepulchris ⁊ aīe cū xp̄o funtPropterea in altari due ꝑtes reſeruant̉ extra calicē qͣſi extra paſnionē: qꝛ boni iā nullū ſentiūt doloreꝫqm̄ hec priora tranſierunt. Terciaportio quā in ſanguinem pomimus
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten