ꝯſideratō. ſuꝑbiā vite ꝓrſus extunxciijdat? Nā caritas illa plane dizmeditatō ſic mētē occupet. ſic totāſibi vendicet aīaꝫ: vt om̄mo viciū curioſitatis exſufflet. Fortis igit̉ ꝯtrahͨ paſſio ſaluatoris: ſꝫ aliud ego triplex eq̄ pcc̄m quēadmodū v̓tus crucis expugnat dicere cogitaui: ⁊ idforte vtilius audiat̉. Primū qͥdē originale: ſcd̓m ꝑſonale dixerim: tercium ſingulare. Et originale qͥdē maximū illud delictū vocat̉. qd̓ a pͥmoadā ꝯtrahimꝰ: in qͦ peccauimꝰ oēs:ꝓ qͦ morim̉ vniu̓ſi. Maximū plane:qd̓ ſic totū nō mō genus hūanū. ſꝫ ⁊quēlibet ip̄ius generis occupat: vtnō ſit qͥ euadat nō ſit vſqꝫ ad vnumApͥmo hoīe vſqꝫ ad nouiſſimū ꝓtēdit̉. ⁊ in ſingulis qͦꝫ a plāta pedis vl̓qꝫ ad verticē diffūdit̉ hͦ venenū. Sꝫet aliter nihilominus in vniu̓ſam dilatat̉ etatē: ab ea ſcꝫ die qͣ ſua quēqꝫ ꝯcipit: vſqꝫ ad ea q̄ ꝯmunis eū recipit mr̄. Alioqͥn vn̄ graue iugū fuꝑ oēs ⁊ totos filios adam idqꝫ a dieexitꝰ de ventre matris eoꝝ. vſqꝫ indiē ſepulture in matrē oīm? In ſordibꝰ generam̉: in tenebris ꝯfouem̉:in doloribꝰ parturim̉. An̄ exitū miſeras oneramꝰ mr̄es: in exitu more vipro laceramus: mirū ꝙ nō ipſiparit̓ laceram̉. Primā vocē ploratōnis edimꝰ: merito quidē vtpote valle plaratōis ingreſſi: vt nobis illudſancti iob ex om̄i ꝑte poſſit aptari.Nō natus de mulie̓. breui viuēs tꝑereplet̉ ml̓tis miſerijs. Quā verū verbū hoc ſit: nō nos docēt verba ſꝫ verbera. Hō inqͥt natus de muliere: nihil abiectiꝰ. Et ne forte ip̄a ſibi voiuptate corporeoꝝ ſenſuum quā deſenſibilibꝰ hauriat blandiat̉: in ip̄oſtatim introitu de exitu qͦꝫ terribiliter āmonet̉ cū d̓r: breui viuens tꝑeAt ne ſpacioſū illud qd̓ int̓ ing̓reſſū ⁊ egreſſū relinquit̉. ſibi liberū putet: replet̉ ait multis miſerijs. Multis ⁊ ml̓tiplicibꝰ inquā: miſerijs corporis. miſerijs cordis: miſerijs dumdormit. miſerijs dū vigilat: miſerijsquaqꝫ verſū ſe vertat. Nimirū ip̄e qͦnatus ex virgine imo factus ex muliere. ſꝫ benedicta in mulieribꝰ qͥ loqͥtur ad matrē. mulier ecce filius tuus: etiā breui viuēs tꝑe ſuper terrāet nihilominus multis eſt repletusmiſerijs. in illa breuitate appetitusniſidijs. interrogatus contumelijs:pulſatus iniurijs: vexatꝰ ſupplicijsꝯuicijs laceſſitus. Tu ne hanc ſufficere dubites oblatōem: que reatuꝫomnē prime p̄uaricatōis abſoluat.Imo vero nō ſicut delictū: ita ⁊ donūNā peccatū ex vno in ꝯdemnatōeꝫ:gratia aūt ex ml̓tis delictis in iuſtificatōem. Et quidē graue quidemom̄mno delictū illud originale: quodnon ſolū perſonā infecit: ſꝫ et naturā. Perſonale tamē cuiqꝫ grauiꝰ eſtcū iam laxatis habenis exhibemusvndiqꝫ mēbra noſtra arma iniquitatis peccato: non mō iā alieno: ſꝫ ⁊ꝓprio crimine ꝯpediti. Singulare vero ē grauiſſimū qd̓ ꝯmiſſū eſt in dominū maieſtatis: cum viri impij virū iuſtū iniuſte occiderunt ⁊ ſacrilegas manus in ip̄m dei filiū iniecer̄tcrudeliſſimi homicide: īmo ſi fas eſtdicere etiā deicide. Quid duo p̄cedētia ad terciū? Ad hoc expalluit ⁊ expauit tota machina mūdialis: et pene in antiquū cahos ſūt om̄ia reuoluta. Ponamus aliquē de regni prīcipibꝰ terrā regiā populaſſe in vaſtitate hoſtili: ponamus aliū qui cūeſſet de conuiuio et ꝯſilio regis vnicum eius filium proditoris manibꝰſuffocaſſe. Nūqͥd nō primꝰ reſpectu