om̄ino roborat ⁊ aīat nos. vt tantomagis accēdam̉ ad agēda q̄ docuit: quāto certi ſumus. eū nō alia docuiſſeqꝫ fecerit. Sermo qͥdem viuꝰet efficax exēplū oꝑis eſt: plurimūfaciens ſuadibile qd̓ dicit̉: dū monſtrat factibile qͦd ſuadet̉. In huncergo modū ⁊ ſanctitas ꝯfortat: pietas īformat: iuſticia ꝯformat. Quāte enim pietatis fuit ꝙ nō ſolū p̄ſentibꝰ ꝓfuit: ſꝫ etiā ꝓ futuris ſollicitusfuit? Nō ſolū hijs qui tūc erant fructum tulit hec arbor: ſꝫ vtiqꝫ hodiefructus eius ⁊creſcit ⁊ manet. Dilectꝰ plane deo ⁊ homībꝰ: cuius nō ſola p̄ſentia in benedictōe fuit. ſic̄ ſūtmulti dilecti deo ſoli. qͥa ſoli deo iācogniti: ſꝫ ⁊ miemoria eius et iā nuncin benedictōne eſt. tā ⁊ vſqꝫ hodiein triplicē amoris dominici ꝯfeſſiōeꝫtriplici hͦ fructu paſcit domini gregē. Paſcit vita: paſcit doctrina: paſcit interceſſione. Per quē inceſſant̓adiuti fructificate ⁊ vos km̄i qͦniaꝫin hoc poſiti eſtis: vt eatis ⁊ fructūafferatis. Vnde eatis? Vtiqꝫ a vobiſipſis. ſic̄ ſcriptū eſt: a voluptatibꝰ tuis auerte̓. Nā ⁊ de domino legimus: qꝛ exijt ſemīare ſemen ſuū. Ecce ⁊ hic habemus ſemē ſuū: ſic̄ ⁊ prius fructū ſuū. Imitem̉ et hūc fr̄esqm̄ aduenit vt formaꝫ nobis traderet: ⁊ viā demōſtraret. Fortaſſis etipſe dn̄s arbor eſt: ⁊ debemus ab eoqͦꝫ ramos acciꝑe: qͦs veſtris pedibꝰapponamus imo nō fortaſſe. ſꝫ magis vere arbor eſt ipſe ⁊ planta celeſtis: ſꝫ in terris plātata ſic̄ ſcriptūeſt. Veritas de terra orta eſt: ⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit. Ab eo igiturhunc ramū vobis appono: vt ſic̄ ſeipſū exinaniuit. hoc ipſum ſentiatisin vobis: niſi ꝙ nō tam ego apponoꝙͣ apl̓s apud que legiſtis. Hoc ſentite invobis qd̓ ⁊ in xp̄o iheſu: qͥ cūin forma dei eſſet nō rapinā arbitratus eſt eſſe ſe eqͣlē deo: ſꝫ ſemetipſuexinaniuit formā ſerui accipiens: inſimilitudinē hoīm factus. ⁊ habituinuētus vt hō. Et vos fr̄es km̄i exinanite vos: hūiliate vos. ſeminatevos ꝑdite vos. Seminate corpꝰ ꝯiale: et reſurget corpus ſpūale. Perdiſte aīas veſtras: ⁊ in vitā eternā ſerſuabitis eas. Vultis noſſe quō id fe2iiicerit apl̓s ip̄e qͥ docuit? Siue inquitxiiimēte excedimus deo. Quid gͦ tibisiuina pabre pd̓Ego inqͥt factus ſū tanqͣꝫ vas pdxi i ttiſtu. Bene ſeipſū ꝑdit qui nihilvnoinpuita pꝓ ſe facit. ſꝫ oīs eiꝰ intētior om̄e depirrupalipiptiinmauluta hꝫfideriū tendit̉ ad dei placitū ⁊ vtiliviiatieſudaijtatē fr̄m ſuoꝝ. Infelix erī qui ſemiaur liaulū ijxi gpxtiijx ixnat in carne: qͥa de carne metet corVuritt.ruptōeꝫ. Alibi vero ſcriptū eſt. ſirrututi tipina.ati qui ſemināt ſuꝑ omēs aqͣs. Sedquō ſuper omnes aquas⁊ Et ſupexiijaxjaquas de quibꝰ legit̉: et aque q̄ ſuprtic.celo ſūt laudent nomē dn̄i: que funtvirtutes angelice ⁊ceieſtes populiIta plane: quonā ſpectaculū factiſumus et angelis ⁊ hominibꝰ. Seminemus igit̉ hominibꝰ exemplū benum per aperta opera: ſeminemusangelis gaudiū magnū per occultaſuſpiria et cetera hmōi que ſolis eisſunt nota. Gaudiuꝫ enim eſt angelis dei: ſuper vno peccatore penitentiam agente. Hinc dicebat apoſtolus. Prouidentes bona: non tantūcoram deo: ſed etiam coram homibus. Coram deo dixit: coraꝫ eis quvultui dei aſſiſtūt. Ipſis enim maxme placꝫ cum nos vident occulte orātes: aut runimātes pſalmum altquem: aut tale aliquid faciētes. Seſeminate ⁊ vos: ſic fructificate ſriſſimi. Seminate ⁊ vos. qͥa tam miti ante vos ſeminauerūt: fructifica