naſtice ꝓfeſſio diſcipline: ſꝫ ſingularit̓ ſine vobis cū eo ꝑticipo nomē abbatis. Abbas fuit ⁊⁊ ego. O abbas ⁊abbas. Nomē vnū: ſꝫ in altero ſolamagni noīs vmbra. Amiſteriū vnūſꝫ heu me ꝙͣ diſſimiles mīſtri: qͣntuꝫmīſtratō ipſa diſſimilis. Ve mihi ſitā lōge a te fuero o beate bn̄dictein futuro: ꝙͣ a tue veſtigijs ſanctitatis longe eſſe reperior in pn̄ti. Sꝫnō mihi hͨ apud vos ꝑorare neceſſeeſt. Scio ꝙͣ ſciētibꝰ me loqͦr: tm̄ peto vt pudorē hūc. vt hūc timorē mecū fraterna ꝯpaſſione leuetis. Qm̄tn̄ om̄mo diſpēſatō mihi credita ē:et ſi nō habro apud me qd̓ vob̓ apponā: q̄raꝫ a beato bn̄dicto tres panes qͥbꝰ vos paſcā. Reficiat vos ſāctitas eius: iuſticia eius: pietas eiꝰ.Recolite dilectiſſimi: ꝙ nō om̄es qͥin ꝓceſſiōe dn̄i fuerūt. ſua illi ꝓſtrauerint veſtimēta ¶ In illa inquā ꝓceſſione quā annuēte dn̄o in ꝓxīoſumus celebraturi. qn̄ venienti dn̄oad paſſionē ⁊ ſedenti ſuꝑ aſellū ppl̓ioccurrerūt. nō om̄es veſtim̄ta ſua ꝓſternebāt in via: ſꝫ cedebāt aliqͥ ramos de arboribꝰ. Nō erat hͦ magnūqd̓ gratis acceꝑāt. gͣtis dabāt. Verūtn̄ ne ipſi qͥdeꝫ penitus ocioſi fuerūt: ſꝫ nec aꝓceſſione legunt̉ excluſiFr̄es mei piū xp̄i ium̄tū. qͥ cū ꝓphetā dice̓ poteſtis vt iumētū factꝰ fūapud te ⁊ ego ſemꝑ tecū: vos quibꝰinſidet xp̄s. qm̄ aīa iuſti ſedes eſt ſapiētie. ⁊ apl̓s p̄dicat xp̄m dei v̓tutēet dei ſapiētiā: ſi nō habeo veſtes qͣspedibꝰ vr̄is ꝓſternā: tēptabo vel ramos cedere de arboribꝰ: vt tāte ꝓceſſioni vel parū aliqͥd nō deſit mīſterij mei. Arbor fuit beatꝰ benedictꝰgrādis atqꝫ fructifera: tāꝙͣ lignūqd̓ plātatū ē ſecus decurſus aqͣrū.Vbi ſūt decurſus aqͣrū? Profecto īvallibꝰ: qꝛ int̓ mediū mōtiū ꝑtrāſibūt aque. Quis enī nō videat etiatorrētes montiū ardua declinare: etmediā ad hūilitatē ſemꝑ diuerterevallis? Sic ꝓfecto ſic deus ſuꝑbis reſiſtit: hūilibꝰ dat gr̄aꝫ. Securꝰ hicfige pedem qͥcūqꝫ es iumētū xp̄i: ſuper hūc ramū innite̓: ſemitaꝫ vallisincedē. Nimirū in mōte ſibi ſedeꝫ cōſtituit ẜpens antiquus: mordensvngulas equi vt cadat aſcēſor eiꝰ retro. Propte̓a vallē magis elige atx5iſambulandū: vallē elige ad plātanxxix ſdū. Neqꝫ enī vel inſerēdis arboribꝰ.jx .ixmōtana ſolemꝰ elige̓: ꝙ frequēterj1ixiaridā ſūt ⁊ petroſa. In vallibꝰ pͥmx.xiitigͣuēdo eſt: ibi ꝓficiūt plāte: ibi pleriitirti ntntlihi?na ſpica. ibi cēteſimus orit̉ fructꝰiuxta illud. et valles abūdabūt fruxxiimēto. Audis qꝛ vbiqꝫ vallis laudatur: vbiqꝫ hūilitas p̄dicat̉. Ibiplāpit.xxxx xxtare vbi decurſus aqͣrū. qͥa ibi copiagrē ſpūalis ⁊ aq̄ q̄ ſuꝑ celos ſūt laudāt nomen dn̄i: id eſt celeſtes bn̄dictōes faciunt vt laudet̉. Stemus inHac km̄i. ⁊ plātati ſtemus: vt nōareſcamus. nō moueam̉ quocūqꝫ flatū. ſic̄ ſcriptū eſt. Si ſpūs hn̄tis pr̄ateꝫ ſuꝑ te irruerit: locū tuū ne deſeras. Nulla enī tēptatō vobis p̄ualebit ſi nō in magnis ⁊ mirabilibꝰ ſuꝑvos ambuletis: ſꝫ ꝑmaneatis radicibꝰ firmis. in humilitate radicatatqꝫ fūdati. Sic fuit plātatus ſecuſdecurſus aqͣrū ſanctꝰ iſte ꝯfeſſor domini: qm̄ fructū ſuū dedit in tꝑe ſuoSūt enī qͥ fructū nō faciūt: ſūt q̄ faciūt ſꝫ nō ſuū: ſūt qͥ faciūt ſuū ſꝫ nō intꝑe ſuo. Sūt inꝙͣ arbores infructuoſe vt quercus ⁊ vlmus ⁊ ſilueſtresalie arbores: ſꝫ hmōi nemo plantain orto ſuo quia non faciūt fructuet ſi quē faciūt. nō hūano vſui aptꝰeſt ſed porcino. Tales ſūt filij hui