Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

E vero quē vidimus ſtare ante ianuā pulſare crebrius ſepiꝰ ſuſpicēad feneſtras: nihil mirū ſi dicit̉ qͥdexſpectas Illi gͦ ſūt ſimiles exſpectantibꝰ: qui nō ſurda aure audierūt vacate et videte qm̄ ego ſū deusvveniet dn̄s exſpectātibꝰ eū in veritate: qualis erat qui dixit. Exſpectās exſpectaui dn̄m. Veniet tanqͣꝫreu̓tēs a nuptijs: ineb̓riatꝰ vino caritatis: ⁊ immemor iniqͥtatū noſtrarū. Veniet nō exſpectantibꝰ tanqͣꝫvarebimus cireuertēs a nuptijs: tanqͣꝫ potēs crapeeſt qͥ factus.pulatus a vino vere ebrius ⁊ immeuaa buimor miſeratōnuꝫ ſuaꝝ. Tūc enī qͣnſt de luſticaletait̉.tū ad illos obliuiſcet̉ miſereri deusVeniet in ira ⁊ indignatōne tanqͣꝫde ſaxodifuribundus: ſꝫ o domine ne in furoabouioſaire tuo arguas me. Hec mō nō tamin fuauitatede p̄ſetibꝰ nuptijs ꝙͣ pro eaꝝ occaſione ſint dicta Iam vero ſeqͣmurpr̄e deſupiat̉ quavna cū diſcipulis ad nuptias euntem dn̄m: vt videntes qd̓ facturusē autē hijeſt pariter credamus cū illis. Defirelicta iuſttoriā leticiā querūciente vino dixit mater iheſu ad eū.orijs querūt leticiā.Viū nō habent. Compaſſa eſt enīeoꝝ verecūdie: ſic̄ miſericors. ſic̄ beanſire tranſeuntibꝰt enim linigniſſima. Quid de fōte pietatis ꝓcederet niſi pietas? Quid inꝙͣ mirūz: ſic miſi pietatē exhibēt viſcera pietatis?j: halNōne qui pomū in manu ſua tenuerit dimidia die: reliqͣ diei ꝑte pomiẜuabit odorē? Quantū igit̉ viſceravirtus pietatis affecit: in quibꝰ nōuē menſibꝰ requieuit? Nā ⁊ ante mēres hplꝰtem repleuit qͣꝫ ventreꝫ: ⁊ cū ꝓceſſitiuitaexvtero: ab aīo nō receſſit. Duriorfortaſſe ⁊ auſterior videri poſſet realibi inſpōſio dn̄i: ſꝫ nouerat ille cui loqueret̉: ⁊ quis loqueret̉ illa nō ignorabat. Deniqꝫ vt ſcias quo reſponſūipſū acceperit: aut quātū de filij bennignitate p̄ſūpſerit: ait miniſtris.Quecūqꝫ p̄ceperit vob̓ facite. Erātautem ibi lapidee ydrie ſex poſite.Has nūc ydrias purificandis verisiudeis. nō litera ſꝫ ſpū neceſſe habemꝰ apponere: vel magis appoſitaſdemōſtrare. Quia enī nōdū ꝑueniteccleſia ad ꝑfectā purificatōnem.qn̄ eā ſibi xp̄us exhibebit glorioſaꝫnō habentē maculā neqꝫ rugā autaliquid hmōi multis interim purificatōnibꝰ opus habet: qͣtenus ſicutabūdant peccata abūdet indulgētia: ſicut multiplicat̉ miſeria. ſic etmiſcd̓ia: niſi ꝙ nō ſicut delictū: ita ⁊donū. Gratia enī nō ſolū peccata lauat: ſed ⁊ merita donat. Sex exigit̉ydrie ſūt poſite hijs qui poſt baptiſmū in peccata labunt̉: de hijs enimloquimur: qͥa de hijs ſumꝰ. Exuimꝰtunicā veterē: ſed heu peius reindūimus eā. Lauimus pedes noſtros: ſꝫpeius inquinauimus eos. Sic̄ g qd̓aliꝰ inquinauerat lauit alius: ſic inquinatos a nobis: lauari opus eſtet a nobis. Aliena lauit aqua: qͦsculpa inquinauerat aliena. Nectamē ſic aliena dixerim vt nege nōſtrā: alioquin nec inquinaret. Sꝫ aliena eſt. quia in adā omēs neſciētespeccauimus: noſtra. quia ⁊ ſi in alionos tamē peccauimus: et nobis iuſto dei iudicō imputabat̉ licꝫ occulto. Verūtamē vt iā nō ſit qͦd cauſeris o homo. contra inobediētiā adedat̉ tibi obedientia criſti: vt ſi gratis venūdatus es. gratis ⁊ redimaris. Si neſciēs in adam periſti: neſciens viuificaris in xp̄o. Neſciſti quādo ad lignū vetitū vetus adā tetendit manus noxias: neſciſti nihilominus quādo in ligno ſalutifero innōxias manus criſtus extendit. Ap̄mo homine in te manauit maculaquā inquinatus es: a criſti late̓ aqͣqua mundatus es. Nūc iā inqͥnatꝰG ij