E vero quē vidimus ſtare ante ianuā pulſare crebrius ſepiꝰ ſuſpicēad feneſtras: nihil mirū ſi dicit̉ qͥdexſpectas ¶ Illi gͦ ſūt ſimiles exſpectantibꝰ: qui nō ſurda aure audierūt vacate et videte qm̄ ego ſū deusvveniet dn̄s exſpectātibꝰ eū in veritate: qualis erat qui dixit. Exſpectās exſpectaui dn̄m. Veniet tanqͣꝫreu̓tēs a nuptijs: ineb̓riatꝰ vino caritatis: ⁊ immemor iniqͥtatū noſtrarū. Veniet nō exſpectantibꝰ tanqͣꝫvarebimus cireuertēs a nuptijs: tanqͣꝫ potēs crapeeſt qͥ factus.pulatus a vino vere ebrius ⁊ immeuaa buimor miſeratōnuꝫ ſuaꝝ. Tūc enī qͣnſt de luſticaletait̉.tū ad illos obliuiſcet̉ miſereri deusVeniet in ira ⁊ indignatōne tanqͣꝫde ſaxodifuribundus: ſꝫ o domine ne in furoabouioſaire tuo arguas me. Hec mō nō tamin fuauitatede p̄ſetibꝰ nuptijs ꝙͣ pro eaꝝ occaſione ſint dicta ¶ Iam vero ſeqͣmurpr̄e deſupiat̉ quavna cū diſcipulis ad nuptias euntem dn̄m: vt videntes qd̓ facturusē autē hijeſt pariter credamus cū illis. Defirelicta iuſttoriā leticiā querūciente vino dixit mater iheſu ad eū.orijs querūt leticiā.Viū nō habent. Compaſſa eſt enīeoꝝ verecūdie: ſic̄ miſericors. ſic̄ beanſire tranſeuntibꝰt enim linigniſſima. Quid de fōte pietatis ꝓcederet niſi pietas? Quid inꝙͣ mirūz: ſic miſi pietatē exhibēt viſcera pietatis?j: halNōne qui pomū in manu ſua tenuerit dimidia die: reliqͣ diei ꝑte pomiẜuabit odorē? Quantū igit̉ viſceravirtus pietatis affecit: in quibꝰ nōuē menſibꝰ requieuit? Nā ⁊ ante mēres hplꝰtem repleuit qͣꝫ ventreꝫ: ⁊ cū ꝓceſſitiuitaexvtero: ab aīo nō receſſit. Duriorfortaſſe ⁊ auſterior videri poſſet realibi inſpōſio dn̄i: ſꝫ nouerat ille cui loqueret̉: ⁊ quis loqueret̉ illa nō ignorabat. Deniqꝫ vt ſcias quo reſponſūipſū acceperit: aut quātū de filij bennignitate p̄ſūpſerit: ait miniſtris.Quecūqꝫ p̄ceperit vob̓ facite. Erātautem ibi lapidee ydrie ſex poſite.Has nūc ydrias purificandis verisiudeis. nō litera ſꝫ ſpū neceſſe habemꝰ apponere: vel magis appoſitaſdemōſtrare. Quia enī nōdū ꝑueniteccleſia ad ꝑfectā purificatōnem.qn̄ eā ſibi xp̄us exhibebit glorioſaꝫnō habentē maculā neqꝫ rugā autaliquid hmōi multis interim purificatōnibꝰ opus habet: qͣtenus ſicutabūdant peccata abūdet indulgētia: ſicut multiplicat̉ miſeria. ſic etmiſcd̓ia: niſi ꝙ nō ſicut delictū: ita ⁊donū. Gratia enī nō ſolū peccata lauat: ſed ⁊ merita donat. Sex exigit̉ydrie ſūt poſite hijs qui poſt baptiſmū in peccata labunt̉: de hijs enimloquimur: qͥa de hijs ſumꝰ. Exuimꝰtunicā veterē: ſed heu peius reindūimus eā. Lauimus pedes noſtros: ſꝫpeius inquinauimus eos. Sic̄ g qd̓aliꝰ inquinauerat lauit alius: ſic inquinatos a nobis: lauari opus eſtet a nobis. Aliena lauit aqua: qͦsculpa inquinauerat aliena.¶ Nectamē ſic aliena dixerim vt nege nōſtrā: alioquin nec inquinaret. Sꝫ aliena eſt. quia in adā omēs neſciētespeccauimus: noſtra. quia ⁊ ſi in alionos tamē peccauimus: et nobis iuſto dei iudicō imputabat̉ licꝫ occulto. Verūtamē vt iā nō ſit qͦd cauſeris o homo. contra inobediētiā adedat̉ tibi obedientia criſti: vt ſi gratis venūdatus es. gratis ⁊ redimaris. Si neſciēs in adam periſti: neſciens viuificaris in xp̄o. Neſciſti quādo ad lignū vetitū vetus adā tetendit manus noxias: neſciſti nihilominus quādo in ligno ſalutifero innōxias manus criſtus extendit. Ap̄mo homine in te manauit maculaquā inquinatus es: a criſti late̓ aqͣqua mundatus es. Nūc iā inqͥnatꝰG ij
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten