Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

Quid facturꝰ ſū? Adhuc ne ludā:et deludā lacrimas eiꝰ? Plane ſi inſanus ſū. ⁊ mētis inops. nō ſeqͣr eū:nec ſimul cū lugēte lugebo. Ecce vn̄pudor. Dolor ⁊ timor vn̄? Vtiqꝫ qͥaex ꝯſideratōe remedij: ꝑiculi mei eſtimo qͣntitatē. Neſciebā ſanus mihi videbar: ⁊ ecce mittit̉ virginis filius. filiꝰ dei altiſſimi ⁊ iubet̉ occidi:vt vulneribꝰ meis p̄cioſo ſanguinisilliꝰ balſamo medeat̉. Agnoſce hōꝙͣ grauia ſūt vulnera ꝓ quibꝰ neceſſe eſt dn̄m xp̄m vulnerari. Si nō eſſent hͨ ad mortē ⁊ mortē ſempiternā: nūquā ꝓ eoꝝ remedio dei filiusmoreret̉. Pudet itaqꝫ dilectiſſimi ꝓpriā negligent̓ diſſimulare paſſionē: cui tāta a maieſtate tāta. exhiberi video ꝯpaſſionē. Cōpatit̉ filiusdei ⁊plorat: homo patit̉ et videbit?Sic ⁊ medicine eſtimatio: et dolorismihi ⁊ timoris exaggeratō eſt. Verū ſi diligent̓ obſeruē p̄cepta medici: erit etiā ꝯſolatōis occaſio. Sicutenī grauē agnoſco morbū. cui tātaapponit̉ medicina: ſic ⁊ ex hͦ ipſo nōincurabilē eſſe ꝯiector. Neqꝫ enī p̄cioſiſſimas ſpecies fruſtra infume̓tmedicus ſapiēs: imo ſapientia ipſa.Porro fruſtra inſumi ꝯſtat: nō ſolūſi abſqꝫ eis facilis eſſet curatō: ſꝫ ml̓tomagis ſi ⁊ cum eis ſit impoſſibilisAnimat itaqꝫ ad penitentiā: ⁊ accēdit vehemētius deſiderium ſpēs ꝯcepta. Sane accedit ad conſolatōemipſa qͦqꝫ que paſtoribꝰ vigilantibꝰexhibita eſt viſitatō ⁊ allocuto angeloꝝ. Ve vobis diuites. qui habetis cōſolatōem veſtrā: vt ia mereaniini non habere celeſtē. Quā multi enī nobiles ſecūdū carnē. qͣꝫ multi potētes. qͣꝫ multi ſapientes huiꝰſeculi hora illa in ſtratis mollibꝰ qͥeſcebāt: et nemo eoꝝ dignus habitus eſt nouā videre lucem: ſcire magnum illud gaudiū: angelos audire cantātes gl̓a in excelſis deo. Agnoſcāt hoīes: qͥa qui in labore hominū non ſunt. viſitare ab angelisnon merent̉. Agnoſcat qͣꝫ placeatſupernis ciuibꝰ labor cuiꝰ ſpūalis intentio eſt: quādoqͥdem ⁊ eos qͥ ꝓ victu corporis corꝑali vrgēte neceſſitate laborat. ſuo dignant̉ alloqͥo:et alloquio tam felici. Nimirū hūanā in eis agnoſcūt ordinatōnem: q̄ꝯſtituit deꝰ. vt in fudore vultus fuiveſcat̉ adaꝫ pane ſuo. Obſecro vosdilectiſſimi conſiderate diligentiusquantū fecerit deus pro veſtra exhortatōe et ſalute: nec infructuoſusinueniatur in vob̓is ſermo tam viuꝰet efficax. ſermo fidelis et omni acceptōne dignus: ſermo non tā orisqꝫ operis. Putatis fratres parummihi moleſtum eſſe: ſi hoc ipſū verbum quod nunc loquor ad vos vacuuꝫ et ſine aliqua vtilitate deperire in cordibꝰ veſtris noſſeꝫ? Et quisſum ego: aūt quis eſt hic ſermo meus? Si hunc tantillū vocis labore inutilē eſſe doleret homo puſillus. īmoet nihili: qͣꝫ iuſtius indignabit̉ dn̄smaieſtatis: ſi tantā eius operaꝫ noſtra aut duricia. aut negligētia cōtingat euacuari? Auertat hoc a ẜuulis ſuis: qui pro eoꝝ ſalute induere dignatus eſt formam ſerui vnigenitus dei patris: qui eſt ſuꝑ omnia deus benedictus in ſecula.Sermo qͣrtus vnde ſupra.Gnoſcite fr̄es dilectiſſimi.qͣnta ſit ſolēnitas hodierna:cui ⁊ dies breuis. ⁊ terre āguſta eſtlatitudo: loco parit̓ ⁊ tꝑe dilatatur.Noctē p̄occupat: celū replet āteqͣꝫ