de dilatationene membroꝝ principaliū ꝓceditur adaliquā diuiſionem Uerbi gr̄a. Si propoſito ac diuiſo themate predicto nonpcedatur ad diuiſionē alicuiꝰ membriſed īmediate ſubdiuidatur ſic. Aſſimilatur xp̄s ſoli propter tria. Uel fic. Dicitur autē xp̄s egredi in ſua tēporali natiuitate ꝓpter tria. Multiſqꝫ alijs modis poteſt predicatio dilatari abſqꝫ prīcipaliū membrorū ſubdiuiſione de quibus in ſequentibus dicetur. ¶ Sciendum tamen ꝙ quando thema diuidit̉in duo tm̄ pulchrior modus eſt ꝙ membra ſubdiuidantur qͣꝫ ꝙ abſqꝫ diuiſiōeꝓcedatur ad diuiſionem aliquam quiadiuiſio que eſt in duo tm̄ eſt diminutavt in ſuperioribus dictū eſt. Et ideo ꝑſubdiuiſionem membrorum ſuppleturdiuiſio thematis.¶ Incipit ars dilatandi ſermonēCaute ſimilitudinem ſermonis adarborem proſequamur ¶ Conſiderandūeſt ꝙ ſic̄ ⁊ arbor in ſecundarios ramosgermīauerit adhuc per ramuſculos dilatatur ſic predicauo nō debet fiſtere inſola diuiſione thematis ⁊ ſubdiuiſionemembroꝝ. Sed oportet ipſam vlteriꝰVccca j. vVp̄t̄ Vlatax.dilatari vt decenti modo texatur. Modi vero quibꝰ ſermo dilatari poteſt ſuntduo decim. primus modus per concordantias auctoritatum. ſecūdus per verborum diſcuſſionē. terciꝰ modus ꝑ ml̓aplicationem ſenſuum ſeu expoſitionum. quartus per nominis interpretationem ⁊ deſcriptionem. quintus per cōparationes ⁊ diuerſas expoſitiones. ſextus per ſinonima. ſeptimꝰ per rerū proprietates. octauꝰ per ſimilitudinem. nonus eſt per contraria ſiue oppoſita. decimus eſt per diuiſionē totius in partes.vndecimus eſt per conſiderationeꝫ ſeuuliper auctoritatēaſſignationem cauſarum ⁊ effectuum.duo decimus eſt per ratiocinationeꝫ dequibus omnibus eſt ſigillatim pertractandum¶ Sequitur ars dilatandi ſermonemper auctoritates.Erconcordanitias quidem auctoritatuꝫ poteſt ſermo dilatari tribus modis.Aut em̄ auctoritas inducta ꝯcordat cūthemate in ſententia. ⁊ non in voce autin voce ⁊ non in ſententia ẜm ſenſum litteralem ſed poteſt coaptari ẜm aliqueꝫſenſum ſpiritualem aut in voce ⁊ ſentētia. Si autem nec in voce nec in ſentencia in aliquo ſenſu talis auctoritas conducta cum themate concordat potiuserit deriſio qͣꝫ concordia. Primus quidem modꝰ ſcꝫ ꝙ auctoritas inducta cōcordat cū themate in ſententia ⁊ nō invoce apud qͦſdā modernos multū viluit Pōt āt ꝯueniēter fieri qn̄ poſt vnaꝫauctoritatē ꝯcordātē in voce cū themate ad ſermoīs dilatationē inducit̉ aliaꝯcordās exp̄ſſe in ſentēcia licet non invoce. verbi gr̄a. aſſumat̉ hͦ thema. Eccerex venit tibi māſuetꝰ ⁊ p̄miſſa diuiſiōedicatur ſic Māſuetudo xp̄i maxīe appatuit in eiꝰ paſſiōe iuxta illd̓ hie. xi. Egoquaſi agnꝰ māſuetus qui portat̉ ad victimā Deinde ſubdat̉ De ſua āt māſuetudine loquit̉ dn̄s ipſe mathei. xi. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humil̓ corde.Ecce qūo ſecūda auctoritas ꝯcordat cūthemate in ſentētia ⁊ nō in voce ſatis decēter. In hͦ tn̄ caſu dꝫ p̄dicator plus inſiſtere ad exponēdū primā auctoritatēqͣ ꝯſonat in voce qͣꝫ ſecūdam q̄ in vocediſſonat ⁊ in ſententia ꝯſonat. Et eodem mō fieri p̄t qn̄ auctoritas inductapoſt auctoritatē vocalē eſt figuratiua reſpectu thematis. ꝟbi gr̄a. Sumet̉ hoc