De proceſſu¶¶ Circa autem iſtum modum predicd̓di ſunt duo attendēda quorum primūeſt ꝙ p̄dicator priuſqͣꝫ procedat ad diuiſionē themaus p̄mittat aliqͥd cui thematis diniſio coaptari poſſit. Qd̓ vtiqꝫ mulus modis fieri p̄t. Aliqn̄ em̄ p̄tp̄mitti aliqd̓ ꝓuerbiū notū. verbi gr̄a.Si ꝓponat hoc thema. niſi abudaueritiuſticia vr̄a pluſqͣꝫ ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝnō intrabitis in regnuꝫ celoꝝ. Deindexpriuſqͣꝫ ad diuiſionē huiꝰ thematis accedat p̄mitūit ſic. Prouerbiū eſt nouusrex noua lex. ⁊ iam xp̄s tanqͣꝫ nouꝰ rexꝑ carnis reſurrectōeꝫ nouā legē ꝓponitde iuſticie ꝑfectione dicēs. niſi abūdadauerit ⁊cͣ. In qͦ quidē verbo tria poſſumus attēdere ⁊cͣ. Aliqn̄ p̄t p̄mittere aliquod ſil̓e naturale puta ſi ꝓpoſito eodēthemate ꝓcedat̉ ſic. Sic̄ in generatōeꝓcedit̉ de īperfeto ad ꝑfectū ſic in manireſtatione legis gr̄e ⁊ ideo xp̄s ꝑ quemgr̄a ⁊ veritas facte ſunt legē ꝓponit deperfectiori iuſticia dicens. nin abundauerit ⁊c. in qͦ verbo tria pn̄t confiderari.Aliqn̄ p̄t ſumi aliqd̓ ſil̓e morale puta ſieodeꝫ ihemate ſumpto dicacur ſit mosſolet eſſe eoꝝ qui diſcipulos cupiūt admagna prouehere vt a minoribꝰ incipiendo ad maiora gradatim ꝑducant. Etideo dn̄s nr̄ qui eſt hūani generis creator quaſi a minoribꝰ incipiēs ſub tꝑe legis ſcripte de minori iuſticia dedit mādatū. Sed in tꝑe gr̄e quaſi ad maioratrāſcendes gradatī de ab ūdantiori iuſticia ponit edictū dicēs. Niſi abundauerit ⁊cͣ. In quo verbo ⁊cͣ. Aliqn̄ p̄t ſumiverbuꝫ ſcrip ture ſacre ante thematis diuiſionē puta ſumpto predicto themateſubdat. Sichabetur ꝓuer. x. Iuſticiapreſeruat a morte. Et ideo dn̄s noſterqui venit vitaꝫ ſuis fidelibus dare. mādatum dat de iuſticia dicens. niſi abūdauerit ⁊cͣ. In quo verbo ⁊cͣ. Et eodēſermonismodo poſt thema ꝓpoſitum poteſt ſubiiiungi verbum alicuiᵍ ſancti conſonū diuiſioni quā intēdit. Aliqn̄ poteſt predicator ex ſeipſo diſtinctionē aliqua inuehuim dnire ad quā cōſequitur ⁊ coaptatur diuiſio thematis. Uerbi gr̄a. Si ꝓpoſitohoc themate induamur arma lucis antediuiſionem premittat ſic. Ignominioſuꝫ eſt eſſe nudum in ſpectaculo. periculoſum eſt eſſe inermem in prelio. turpeeſt non lucere in exemplo. Ideo vt nōinueniamur in ſpecaculo nudi monetnos apoſtolus dicens. Induamur. ſecundo ne deprehēdamur in prelio inermes monet nos apl̓s vt muniamur dicens arma. tercio ne in xpō appareamusobſcuri monet nos apl̓s vt luceamꝰ dicens lucis. Ecce quō ex p̄locutōe p̄miſſa ſubſecuta eſt diuiſio themaus. Hicautem modus ⁊ ſi non ſit facilis in quibuſdā īhematibꝰ pulcher tn̄ eſt ⁊ acceptus Multis etiā alijs modis poteſt huiuſmodi prelibatio fieri quos hic exponere breuitatis gratia non oportet. Aliud autem quod ante diuiſionem thematis debet predicator attē d̓re ē vt nōin nimias partes diuidat ihema ſuum.Quod quidem conuingit quando diuiſio quaternarium numētū excedit cūem̄ auditores gaudeant breuitate in ipſo ſecmonis principio deterrent̉ quādode quinqꝫ vel de numero amplius predicator premitut ſeu pretendit ſe locuturum. Eſt enim modus compētens vtſuum thema diuidat in tria ſi talis diuiſio themati competet vel ad plꝰ in quatuor Diuiſio autem que in duo eſt tātum tolerabilis eſt licet non ſit pulchermodus. ſicut diuiſio que eſt in quatuor licet ſit abundans. ¶ Sciendumeſt autē ꝙ ſi aliquis predicator habeatloqui de duobus puta de conſecratione ⁊ de alio ſancto vt ſcilicet de nati-