De affinitateEgo et ſoror mea ſumus vna conſanguinitas accipiat ſoror mea maritumſiue amaſium ſcꝫ petrum. Iſte petrꝰ quieſt perſona addita conſanguinitati meeper carnis cōmixtionem mutat genꝰ attinentie ſed non gradum quia petrꝰ noneſt conſanguineus meus. ſed eſt mihiaffinis ⁊ ſic mutat genus attinentie. ſꝫnon mutat gradum. Quia ſicut ſorormea eſt cōſanguinea mea in primo gradū. Ita petrus eſt mihi affinis in prīogradu. Ita etiam intelligas de maritisvel amaſijs omniū conſaguinearuꝫ mearum. quia in quoto gradu conſanguinitaus. ipſe attinent mihi in toto gradū affinitatis. mariti vel amaſij earumattinent mihi. Et quod dixi de maritisconſanguinearum mearum. Idem peromnia intelligas de vxoribus conſanguineouem meoruꝫ. quia in quoto gradu ipſi ſunt mihi conſanguinei. in totogradu ſunt ipſe mhi affines. Nam ſi aliquis eſt mihi conſanguineus in ſecūdo gradu vxor ſua eſt mihi affinis in ſecundo gradu. ⁊ ſic de alijs gradibus.Idem dico de conſanguineis vxoris mee. quia in quoto gradu ſunt conſanguinei ſibi. in toto ſunt affines mihi Et omnes conſanguinei mei ſunt affines ſororis mee. in illo gradu in quoſunt mihi conſanguinei. Et ideo notaꝙ ſicut conſanguinitas vſqꝫ ad quartum gradum incluſiue ſupputando: imaꝝ ꝓpedit matrimonium contrahendum. ⁊pAa vvjxpiha vxtgoee ldirimit iam contractum. Ita affinitasjpioA Tar beryTetiam vſqꝫ ad eundeꝫ gradum facit hocvrucuarea atOberh. xxxj. hxj.idem ¶ Notandum etiam ꝙ cum graadus in affinitate habeat ortum ex conſanguinitate cum dubitat̉ de affinitatealiquorum recurrendum eſt ad illam ꝑfonam qua mediante fuit ventum ad affinitatem ⁊ requirendum eſt quoto gradu diſtat ab illa perſona de qua agimeperſonarumſcd̓m modum aſſignatum ſupra de conſanguinitate vbi dictum eſt quomo dogradus ſunt computandi in conſanguinitate. quoto gradu diſtant in conſanguinitate tanto diſtant in affinitatēNotandum etiam ꝙ licet vxor conſanguinei mei ſit affinis mihi. filius queꝫſuſcipit ex conſanguineo meo non ē mihi affinis ſed conſanguineus. ſed ſi haberet filium ex alia qui nihil mihi attinꝫille filius nec eſt mihi affinis: nec conſanguineus. Filius autem conſanguinei vxoris mee exit mihi affinis ſicut ſuus parens. ſed in illo gradu. quia ſi parens eſt in primo. filius erit in ſecundo⁊ ſic de alijs. ¶ Nota etiam ꝙ licꝫ moriatur conſanguineus mediante quo cōtrahitur affinitas. perſona tamen queſuperuiuit remanet mihi affinis ¶ Notandum etiam ꝙ licet dictum ſit ꝙ affinitas contrahitur per concubitum fornicarium intelligendum eſt ſi fiat ordine nature. quia ſi aliquis cognoſcerit aliquam contra naturam. hoc eſt ſi extravas debitum aliquis polluerit aliquaꝫquāuis tamen talis pollutio ſit execrabilis ⁊ criminoſa ⁊ damnabilis. nullatamen ex tali concubitu contrahitur affinitas. Quia talis concubitus non facit ſanguinis vel ſeminis mixtionem.nec carnis vnitatem per que contrahit̉affinitas. Et idem videtur mihi dicendum ſi aliquis inuaſit clauſtrum pudoris alicuius vel poſuit virgam virileminfra mēbrum mulieris. non tamen peruenit ad conſummationeꝫ operis quiaex hoc nulla contrahitur affinitas. Itadicunt Raymundus ⁊ Hoſtienẜ. quiacommixtio ſeminum requiritur ad affinitatem.¶ De impotentia cōeundi.