ꝙ mediator int̓ eos loqͣtur pacēreformādo Ita ē int̓ pcc̄orē ⁊ deūdiſcordiā. O ꝑtꝫ ergo mediatorēloq̄. Et ſic ex vtriſqꝫ mittit̉ vnꝰad reformandū pacē. Ita ex ꝑtedei mittit̉ mīa q̄ xp̄s ē vn̄ in psͣ.Aīa eiꝰ preueniet me. Et pccōrmittit ſuū īterlocutorē et h̓ dꝫ eēamara ꝯtritio cordis cū ꝯfeſſiōelac̓maꝝ Tūc iſti duo .ſ. mīa dei etꝯtritio faciūt pacē Qd̓ pꝫ ī regeezechia in lib̓. yſa. xv. Egrotauitezechias vſꝫ ad mortē Et dn̄s locutus ad yſa. ait. Vade ⁊ dic regioꝑtet eū moi̓ qꝛ me offēdit. Qd̓audiuit rex fleuit fletu mgͣno Etſtatī miſit deꝰ mīam ⁊ rex pm̄amfecit. Et iſti duo fecerūt pacē. Etſtatī pace fcādn̄s locutꝰ ē Addātibi. xv. ānos vite tue. ⁊ gauiſuseſt rex Et loq̄bat̉ dn̄s ita mariemagdalene Dimiſſa ſūt tibi pctātua vade in pace. Et ſic pꝫ t̓ciū ꝙdn̄s loq̄bat̉ penitētibꝰ vt pacificator vt poſſit ī iudicio ad ſuū cōuiuiū ītroduce̓ vt largꝰ remuneātor Qꝛͣto dico ꝙ dn̄s loq̄̉ indua̓tis pccōribꝰ vt t̓ribil̓ vindicatorVn̄ d̓t dn̄s ſuꝑ yſay. Tacui ⁊ ſꝑſilui paciēs ⁊ ꝑoens Nā de ml̓tiꝰp̄ccōribꝰ tacet deꝰ adml̓toˢ ānosꝙ nō vindicat ⁊ ſuꝑ hͦ grāde peccant tāto duriꝰ cū venei̓t flagellatet cruciat ꝙͣdiu pccōreꝫ expectat⁊ multotiēs occulte ſibi loqͥtur ꝑīſpiracōeꝫ d̓inaꝫ dimitte pctā tuaqm̄ tꝑs ē. Vn̄ dd̓. Audiā qͥd loqͣtur in me deꝰ meꝰ Sꝫ pccōr ſꝑ au̓tit aurē ⁊ obſtruit. qͣſi ſerpēs ſurdus q̄ nō exaudiat voce incātantiū. Et loq̄tur oī die ꝑ os p̄dicatiū v̓bū dei nūc arguēdo nūc ſuꝑplicādo nūc minādo ſꝫ pccōt facitſe ſurdū Tūc tandē optet audireloq̄nte in die iudicij qͣſi t̓ribilē iudicē cū dicat. Itē maledci in ignēet̓nū De hac t̓ribili locucōe d̓t iohānes figurā in apo. Vidi in medio ſeptē cadelabroꝝ hoīeꝫ ſil̓emfilio hoīs hn̄tem gladiū ex vtͣqꝫꝑte acutū de ore eiꝰ ꝓcedētem etvox eius ſic̄ vox aqͣrū ml̓taꝝ ⁊ ſic̄vox tonitrui magni. Iſte ē xp̄s qͣin die iudicij appae̓bit int̓ cadelabra aurea q̄ ſūt. vij. turbe āgeloꝝſeu ſcōꝝ elcoꝝ .ſ. priarche ꝓph̓eāgeli apl̓i mr̄es ꝯfeſſoe̓s v̓gines⁊ ex ore eiꝰ ꝓcedit gladiꝰ acutus.i. ſentētiā ꝓfert dānacōis: loq̄nst̓ribil̓r Ite maledci ⁊cͣ. Et illa voxeſt dānatis ita t̓ribil̓ velut vox tonitrui. Et tunc pccor obtumeſcitEt dicet xp̄s. Quo tu pccor hucītraſti nō hn̄s veſtē nuptialē ⁊cͣ.ꝓicite eū in benebras ext̓ioreˢ Ergo ad the. Loq̄bat̉ ibi p̓ncipibꝰphai̓ſeiꝰ ſac̓dotibꝰ apl̓is ⁊ iudeisIta cotidie loqͥtur deuobe orātibꝰignorātibꝰ penitētibꝰ et īduratisDnica. xij ¶ Sermo. lxij.Ade filiꝰ tuꝰ viuit Ioh̓.eiiij. No ꝙ nulla res melior ē oī mūdo ꝙͣ grā d̓ina. hͦ qͦ adaīam ⁊ nulla res melior qͦ ad corpus ꝙͣ ſaītas Nā grā d̓ina facithoīeꝫ ſocium āgeloꝝ. frem xp̄i et