quia ibi nulla ē diſcordia: ſꝫ oībꝰvna voluntas Vndecimū ē vita ſine morte qꝛ neqꝫ mors neqꝫ luctꝰerit vltͣ. Duodeciᵐ ē gaudiū ſinedoloe̓ Vn yſa. Et leticiā ſempit̓naſuꝑ capita eoꝝ Et hͨ. xij. do ꝓme̓tur aīa ī corꝑe ⁊ hēbit ea ꝑpetueErgo qͦ ad the. Nōne aīa plꝰ ē ꝙͣcorpꝰ ꝓpt̓ initiū creacōis. propt̓p̄ciū redēpoōis. propt̓ ſeruiciū vocacōis. propt̓ p̄mui et̓ne remuerationis.Dnnica. xvi. ſer. lvijOr tuꝰ ē filiꝰ vnicꝰ mr̄isſue lu. viij. Nō ꝙ oīs creatura deū laudat in iuſticiā ⁊ mīa Nā illd̓ apparꝫ in malorū punicōe: ſꝫ iuſticiā et mīa in remiſſiōe pccōꝝ. ſꝫ tn̄ magis e nccāria hūāno generi mīa ꝙͣ iuſticiapropt̓ fragilitatē hūanitatis. Etid̓o clamat proph̓a Dn̄e cū iratꝰfueris mīe recordabei̓s Et ꝙͣuiseqͣlis fuei̓t in ill̓ in iuſticia ⁊ mīatn̄ ſꝑ ſuā mīam p̄ponit iuſticie. etideo d̓t ezech̓. Nolo morte pccōris ſꝫ vt ꝯu̓tat̉ ⁊ viuat Et propt̓miam voluit ad genꝰ hūanū īcarnari vt d̓t apl̓s Nō ex oꝑbꝰ iuſticie q̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜm ſuā mīamſaluos nos fecit ꝑ crucifixionē ⁊morte vt nos reuoͣret ad vita. gvidens vnicū filiū vidue mortuūmīa motꝰ r̓ſuſcitauit eū: vtꝫ ī euā.bat ih̓s ī ciuitatē q̄ vocat̉ nayet ibāt cū illo diſcipl̓i eiꝰ et turbacopioſa cū illo Cū āt appropinqͣret porte cītatis ecce defūctuˢ effe̓batur vnicꝰ filiꝰ mr̄is ſue ⁊ hͨ ea̓tvidua. et turba cītatis erat cū illaQuā cū vidiſſꝫ ih̓s mīa motꝰ ſuꝑillā dixit Noli fle̓. ⁊ acceſſit et tetigit loculū Hij āt q̄ portabāt ſteberunt. et ait dn̄s Adoleſcēs tibidico ſurge Et reſedit q̄ ea̓t mortuus et cepit loqui. et dedit illū mr̄iſue Accepit āt oēs timor ⁊ ingͣnificabant deū dicētes. qꝛ proph̓ainguiꝰ ſurr̓xit in nob̓. qꝛ viſitauitdn̄s plebē ſuā ⁊ ſic patꝫ euāgeliūNō circa thema Quadruplex ēmors. pͥª mors natue̓. ſcd̓a morsculpe. t̓cia mors ſpūal̓ grē. qͣrtamors et̓nal̓ gehēne Prima morsnature ē. qꝛ oēs creatue̓ natua̓lesmoiunt̉ q̄ viuūt vitā natua̓li Deilla morte dicit ecc̄iaſ. O mors ꝙͣamara ē memoīa tua Vn videmꝰqn̄ hō ſeneſcit calor natural̓ deficit ⁊ natua̓ debilitat̉. et tandē corpus moritur: et hͦ ꝓuenit nob̓ expͥmis ꝑentibꝰ .ſ. adā ⁊ eua quibꝰdn̄s ait vtꝫ ge. i. In qͣcunqꝫ horaꝯmedei̓tiꝰ de arboe̓ iſta morte moriemī Si eī nō peccaſſꝫ hō nō fuiſſꝫmortuꝰ: ſꝫ tā diu īꝑadiſo vixiſſꝫ qͦdeo placuiſſꝫ ⁊ tūc ip̄m cū aīa adcelū duxiſſꝫ Et cū pͥmꝰ hō ſe morteobligauit: iō oīs poſtei̓tas moiet̉qꝛ vt d̓t ph̓s Pn̓cipio corrupto:pͥncipiati corrupū Sic̄ qn̄ arbormoi̓t̉ ī radice oēſ rami eꝰ moriūEt cirͣ illā mortē na̓lē noͣ. iiij. Pº ēgn̓al̓ qꝛ oēs ſūt in ſuo dino ⁊ recipient ſnīaꝫ ſuam: nec ꝑcit alicui:nec diuiti propter ſuas diuitiasnec nobili propt̓ ſuā nobilitatē.