ſimilia faciant Sꝫ multi ſunt quimagis vertūt oculos ſuos ad vana huiꝰ mūdi vidēda. et inde aīaſepe maculat̉ vt patet gen̓. in figura. Iacob venit cū familia ſuade ineſopotamīa ꝑ terrā gētiliū: ⁊dixit ad pueroꝰ ſuos ⁊ familiamſuam Maneatis ſimul: et nullusſe abſentꝫ nec mittat ſocietatemnrām: ſꝫ pulchra puella filia eiusdina noīe exiuit de ſocietate vt videret mulieres ⁊ vanitates regionis illiꝰ. cū vide̓t filiꝰ pͥncipis gētiliū app̄hēdit puellā: et violauiteā Ita moral̓r nos ſumꝰ in via ꝑquā tēdimꝰ ad pr̄iam nrām: ideooportet nos mane̓ in via recta etiuſta Vn̄ exo. Hec ē via dn̄i ne declinetis a ſiniſtriˢ ex ea: ſꝫ ſūt ml̓tiq̄ dimittunt ſociētatē bonā .i. vitāſcōꝝ q̄ ſuis bonis operibꝰ meruerunt tene̓ viam vite. ſꝫ iam v̓tuntoculos ad vana huiꝰ mundi. qd̓vidēs dyabolus capit aīam: maculat et p̓uat eā virtute: ac ducitad ꝯſenſū pccōꝝ. ſicqꝫ miſera aīaambulat poſt mortem nec venietad pr̄iami cū elcīs Ideo cōquerit̉ihe̓miaˢ tren̄. Heu heu morsītrauit ꝑ feneſtras nrās feneſtreſūt oculi ꝑ qͣs vadit ad aīam autmors aut vita Ideo claudat̉ dyabolo et apei̓atur xpō. Tercō dicoꝙ oculi btī vidēt creatua̓s qͣs deꝰcreauit nob̓ ad vtilitatē ⁊ ſibi adlaudē et honorē Vn̄ pſal. Videbocelos tuos oꝑa manuū tuarū lunā et ſtellas q̄ tu fūdaſti Et illasdebēt vide̓ boni hoīs oculi: vt laudent creatorē in creaturis. q̄ creature ſūt velut ſpeculū in qͦ relucetpotentia pr̄is. ſapīa filij. bonitasſpūſſcī Vn̄ paulus Videmꝰ nūc ꝑſpeculū ⁊ in enigmiate: ſꝫ poſt hacvitā facie ad faciē Sꝫ oculi auarihoīs vidēt creaturas viꝫ domospulcras poſſeſſiōes. aīalia. agrosvineas et deſiderāt ⁊ optāt ⁊ cogitāt ſtatim in corde ſuo. Vtinā illares eſſꝫ tua ⁊ hͦ eſt maximū pctm̄.qꝛ d̓t in p̄ceptis dn̄i. Nō ꝯcupiſces rem ꝓximi tui īiuſte. Sic fecitrex iſrl̓. vtꝫ. iiij. reg. Vidit vnneāpulchrā q̄ erat vniꝰ qui dicebat̉naboth. et miſit ꝓ eo et dixit Damihi vineā tuā Qui noluit ꝯſentire. propt̓ hͦ fuit lapidatꝰ Et peccauit ille rex mortal̓r ꝑ viſū et dānatus eſt et̓nal̓r Ꝙ āt oculi hoīsauai̓ oīa q̄ vidēt ꝯcupiſcūt: legiꝰfigurā zach̓. vbi āgelus dn̄i oſtēdit zachai̓e ml̓iere ſedentē in anphora q̄ habuit ocl̓os vidētes invniu̓ſā terrā Tandē venit āgeluset poſuit ſuper os amphoe̓ talentum plūbi. venerūt due muliereshn̄tes alas milui et duxer̄t āphoram cū mulie̓ in t̓rā ſēnaar: ⁊ poſuerūt eā ibi. Itā moralit̓ mulier ſedens in amphoa̓ cuiꝰ oculi ſūt invniu̓ſa t̓ra ē auaricia. cui nō ſufficit qd̓ hꝫ: ſꝫ deſidea̓t oīa q̄ videt invniu̓ſa t̓ra Talentū plunbi ſuꝑos amphore ē poſitū in ſignumīpietatis qꝛ auarꝰ ē īpius. claudiꝓ grā d̓inatur os eiꝰ ad orandū