Dominica. xvi.Sermo. liiij.Eati oculi q̄ vidēt q̄ vosvidetis Iu. x. Dicit̉ em̄ inrerū natua̓ ꝙ aquila ſolēin ſplēdore ſuo clai̓ſſimis ocul̓ ſuis clare intuet̉ ⁊ nō reu̓berat oculos Qnͣto mag̓ verꝰ ſol deꝰ ocl̓osmētis p̄t delcāre ⁊ ſuauitatē cordis īduce̓ Et ad hͦ faciēdū tria req̄runt̉: q̄ ocul̓ naturalibꝰ delcātionē inducunt Primū ē qn̄ res quāvidet oculuſ ſit ſpēoſa ⁊ delcābil̓:tūc oculꝰ delcātur Secūdum ē qn̄mediū deducēs viſū fuei̓t claꝝ. qꝛin medio tenebraꝝ nō p̄t clae̓ resſpecioſa ītueri ſeu dirigi ad clarārem Id̓o hō his debiles oculosnō p̄t bn̄ ſuſtine̓ lucē Ita tria ſūtq̄ oculos mētis delectāt. Primū ēres ſpecioſa q̄ eſt ip̄e deꝰ. Vn̄ psͣ.Specioſuſ forma pre filijs hoīmSecūdū mediū ē ꝓximꝰ Qn̄ hōīſpicit ꝓximū et pulcrā imagine:tūc ē tanꝙͣ mediū qͦ dirigit̉ oculꝰad eū ꝯgnoſcendū vt ꝑ viſibiliaad amorē īuiſibiliū īducam̉ Terciū qͣſi clarꝰ viſus ē ꝯgnitio deitatis mediāte fide Qmͣuis ei oculꝰextei̓or deū ſic̄ eſt nō vidit fide tn̄ocl̓uꝰ cord̓ ipſū clae̓ videt ī futurofiċ ē Et hͦ tria oſtēdunt̉ in hͦ euā.Ixit ih̓s diſcipul̓ ſuis Btī oculi q̄ vidēt q̄ vos videtis. videlꝫ deūin hūanitate Nā ego dicovob̓: ꝙmulti proph̓e et reges deſiderabāt videre q̄ vos videtis .ſ. xp̄m filiū dei de virginē natū: et audireeius doctrinā quā vos auditis: etnō audierūt auribꝰ corꝑalibꝰ Etcū hec dice̓t: ecce quidā legiſperitus .i. doctor ī lege tēptas eū dixitMagiſter qͥd faciendo vitā eternam poſſidebo At ille dixit In lege qͥd ſcriptū eſt: quō legis. Illereſpondēs dixit Diligeˢ dn̄m deūtuum ex toto corde tuo et ex totaaīa tua; ⁊ ex oībꝰ viribꝰ tuis: ⁊ exoī mēte tua Et proximū tuū ſicutdeipſū. Dixitqꝫ illi Recte reſpōdiſti Hoc fac et viues Ille autē volens iuſtificae̓ ſeipſū dixit ad iheſum Et qͥs ē meꝰ ꝓximꝰ? Suſpiciens āt ih̓s dixit ꝑabolam. Hōquidā deſcēdebat ab ihrl̓m in ihericho et incidit in latrones q̄ etiādeſpoliauerūt eum: et plagis īpoſitis abierūt ſemiuiuo relicto Accidit āt vt ſacerdos quidā deſcēderet eadē via: ⁊ viſo illo p̄dei̓uitSil̓r ⁊ leuita cū eſſꝫ ſecꝰ locū et videret eū ꝑtrāſijt. Samaritanꝰ ātciter faciēs venit ſecꝰ eū: ⁊ vidēs illum mīa motꝰ ē Et appropinqͣnsilli alligauit vulnera eiꝰ infundēsoleū et vinū. et īponēs illū ad iumentū ſuū duxit in ſtabulū ⁊ curāeiꝰ egit Et altera die ꝓtulit duosdenai̓oˢ ſtabulai̓o ⁊ ait Curā illiꝰhabe. et qd̓cunqꝫ ſuꝑerogauerisego cū t̓diero reddā tibi Ꝙs hoꝝint̓ ſac̓dotē. leuitā ⁊ ſamai̓tanū tibi videt̉ ꝓximꝰ illi fuiſſe q̄ īciditin latrōes? Et ille dixit Qui fecitmīam in illū. Et ait illi ih̓s. Vadeet fac tū ſimil̓r Et ſic pꝫ euāgeliū