Fructus eiꝰ dulcis gutturi meo.Itē ſuꝑbia eligit montē eleuationis ſꝫ huīlitas eligit vallē dep̄ſſionis: ⁊ huīlitaˢ meliorē ꝑtē hēbitqꝛ mōtes ſūt aridi mōteꝰ ſūt dui̓montes ſūt tēpeſtuoſi Itē ſuꝑbinūc aidi ſūt in deuocōe. nūc duriin ꝓximi ꝯpaſſiōe. nūc ſteriles inbonoꝝ opeꝝ frcīficacōe. et mōtesſūt tepeſtuoſi ī vai̓a tēptacōe Sꝫecōtrai̓o valles ſūt tute ⁊ mollesIta huīles ſūt irrigui in lacr̄iaꝝeffuſiōe. ſūt frcūoſi ī bonoꝝ opeꝝfructificacōe. ſūt molles in ꝓximiꝯpaſſiōe. ſūt trāquilli in pacis cōpaſſiōe Vnde videmꝰ qn̄ aqͣ fluittūc fluit de mōtibꝰ invallē ſic grād̓ina in corda hoīm humiliū Vn̄greg. Quāto arbor altior: tantomotus ꝓmor ⁊ qͣnto arbor ꝓfundior: tato firmior Ita hūil̓ qͣntoꝓfūdior ſtat in huīlitate: tāto ſecurior a tēpeſtate hꝰ mūdi Ergoad theā Qui ſe huīliat ⁊cͣ. Qrͣtoꝯmedat̉ humilitas in figuris. qꝛſuꝑbia gerit figurā oīm vicioꝝ. eem̄ ſiċ rex q̄ nō veīt ſolꝰ: ſꝫ qn̄ ſuꝑbia venit in cor hoīs pl̓a pctā ſequunt .ſ. auai̓ciā accidia ⁊cͣ. Id̓odicit poeta. ſi tibi grā. ſi ſapīa formaqꝫ detur Sola ſuꝑbia deſtruitoīa ſi cōmitet̉ Vn̄ videꝰ ꝑ exꝑientiā qn̄ aliqͥs vult vas aliqd̓ frāge̓iactādo ad t̓rā pͥº eleuat Qnͣto eīaltiꝰ eleuat tāto guius cadit Itadyabolus qn̄ vult hoīeꝫ frāge̓ inoībꝰ v̓tutibꝰ deſtruēdo: pͥmo ip̄meleuat in ſuꝑbia Itē dyabolꝰ fac̓fic̄ auicl̓a q̄ non p̄t frāge̓ nucē volat in altu ⁊ ꝑmittit cade̓ ſuꝑ lapidem vt ſaltē ꝑ caſū frāgat. quānō potuit roſtro frāge̓ Ita diabolꝰque nō p̄t frāge̓ ī huīlitate ducitin altu ſuꝑbie et hōris hꝰ mūdi:vt cadat ſuꝑ lapidē. vt peccet inxp̄m ih̓m q̄ eſt lapis fūdamēti totius eccē Vn̄ apl̓s Petra aūt eratxp̄s Ite videmꝰ ꝙ ml̓ti ſūt ſimplices ⁊ huīles. ſꝫ ſi eleuāʳ ad horesmutāt moe̓s Vn̄ Qn̄tumcūqꝫ fuerit ouis vil̓ ⁊ deſpcā: ſi nola peditur ad collū ſꝑ nitit̉ p̄cede̓ aliasoues: ⁊ reput ſe meliorē Ita qͣntūcūqꝫ hō humil̓: ſi collo ſuo nolaſuꝑbie appedit̉: ſe exaltat. Itē videmꝰ ꝙ ligͣ putridā et vermes denocte ſplendēt et in die nō. hͦ ē indie iudicij qn̄ orit̉ ſol iuſticie Itēdeſtruit ſepe ſuꝑbia hoīeꝫ in corpore. in aīa et in rebꝰ. Huiꝰ legiꝰfigura. iiij. reg. xij. Mō ab rex ignobil̓ ſcp̓ſit ad iorā Veni et videamꝰ nos mutuo ⁊ da in filiā tuā.Tūc rex iſrl̓ nobil̓ ⁊ potēs reſcpͥſit ei riſoie in ꝑabolis Cardo illaherba ſcp̓ſit cedro in libano. desin filiā tuā Cedrꝰ de libano veīt ⁊ꝯuouit in potētia ſua oēs beſtiascapi ⁊ ꝯculcauerūt cardine: ⁊ adnihilū redactus eſt cardo Et iſtāꝑabolā reſcp̓ſit vt attēde̓t de ſuaſuꝑbia ſꝫ noluit acqͥeſce̓ Tāde venit rex iſrl̓cū potētia mag ⁊ regionē cardīs deſtruxit ⁊ ipſū int̓fecitIta moral̓r cardo ē ſuꝑbꝰ hō ſtāsin cāpo huiꝰ mūdi Cū em̄ floret