ſubiectōnis reuerētia Vn̄ gen̓. xi.Venit agar ancilla ⁊ huīliauit ſecorā dn̄o Scd̓o orit̉ de huīlitateītellcus ꝯgnicōis Vn̄ ꝓu̓. xv. Vbihuīlitas ibi ſapīa. Tercio de huīlitate orit̉ cai̓taˢ q̄ expellit īuidiāVn̄ iacobꝰ Deꝰ reſiſtit ſuperb̓ ethuīlibꝰ dat gl̓am grām ⁊ cai̓tatēEt hͨ ſex oſtēdunt̉ ī hͦ euāº Tresſpēs ſuꝑbie de phai̓ſeo q̄ ſuperbeītrauit tēplū gl̓iando inanit̓ de bonis. ⁊ tres ſpēs bonitatis .ſ. huīlitatis de publicano qͥ ꝑcuſſit pectꝰſuū et noluit oculos leuae̓ qd̓ patet in euāgelio hodiernoDixit ih̓s ad qͦſdā q̄ in ſe ꝯfidebāt tanꝙͣ iuſti ⁊ aſꝑnabant ceteros ꝑabolā hāc Duo hoīes aſcēderūt in tēplū vt orarēt: vnꝰ phariſeuˢ ⁊ alter publicanꝰ phai̓ſeꝰſtās apd̓ ſe orabat Deꝰ grās tibiago. qꝛ nō ſū ſic̄ ceteri hoīes raptores iniuſti adulteri velut eciā h̓publicanꝰ. Ieiuno bis ī ſabbatoDecīas do de oībꝰ q̄ poſſideo Etpublicanꝰ a lōge ſtans et noluitocl̓os leuae̓ in celū qꝛ reputabatſe indignū corā deo ⁊ āgel̓: ſꝫ ꝑcutiens pectꝰ ſuū dixit. Deꝰ ꝓpiciꝰeſto in pccōri. hͦ de ītima cordiꝰ cōtricōe dixit Eccr iſte pͥmꝰ māſit fic̄fuit. gl̓iando eī de bonis ſuis orauit. ſꝫ iſte .ſ. publicanꝰ obtīuit remiſſionē oīm pccōꝝ. Vn̄ ait dn̄sAmēdico vob̓. qꝛ h̓ deſcēdit iuſtificatꝰ .i. mūdꝰ ab oī pccō in domūſuā Et id̓o ait ꝯcludēdo iſtā ꝑabolā nob̓ in exēᵐ. Itā dico vob̓ Quiſe exaltat huīliabit̉ ꝑ deiectōeꝫ infutura vitā. Et q̄ ſe huīliat exaltabit̉ in et̓na vita. ⁊ ſic pꝫ euāgeliūQuo ad thema. Qui ſe huīliatexaltabitur. No ꝙ vera huīlitasin qͣtuor recōmendat̉. pͥº in naturis. ſcd̓o in lapidibꝰ. t̓cio ī figui̓sqͣrto in picturis pͥmo dico ꝙ verahumilitas ꝯmēdatur in naturis.et pͥmo in qͦdā flore .ſ. viola q̄ eſtꝑuꝰ flos: ⁊ pͥmꝰ int̓ flores nuncians eſtatē Ita huīlitas int̓ cet̓asv̓tutes ē pͥª. qꝛ ſic̄ ſuꝑbia ē radixvicioꝝ: ita huīlitas radix virtutūItē viola eſt ſic̄ ꝑua auis roſtrūhabens ⁊ duaˢ alas ⁊ caudā. Itahuīlitas habet os ſemper ad laudādum deum Vnde dixit in pſal.Lauda anima mea dn̄m. Habetduas alas ad celeſtia contēplandum et de terrenis volandū. habet caudā paruulā ad mortis memoriā Itē ꝯparat̉ in naturis reꝝſtelle Nā ſtella apparꝫ ꝑua. tn̄ dicūt natua̓leꝰ ꝙ ſtella ſit maior toͣt̓ra Et d̓t ecc̄. de huīli hoīe Quaſiſtella matutīa in medio nebule ⁊qͣſi ſol in mei̓die ⁊ qͣſi luna plenaita r̓fulget hūilitaˢ in eccā dei Itēhūilitas in natui̓s reꝝ ꝯꝑaʳ lapidibꝰ p̄cioſis. pͥº. a metiſto q̄ tal̓ ēnatue̓ ꝙ repͥmit ebrietatē: et īducit ſobrietatē. ſic huīlitas repͥmitſuꝑbiā q̄ ſe hūiliat ambicioſe Vn̄ſuꝑbꝰ ē qͣſi ebriꝰ ignorās ſeipſū.Vn̄ yſa. Exꝑgiſcimi ebrij a vinoſuperbie Secūdo hūilitas ꝯparatur iaſpidi q̄ fugat fātaſmata: ſic