Ita iſti qui iniuſte offerunt dijsid eſt peccatis Ergo quo ad thema. Niſi iuſticia veſtra ⁊cͣ.Dm̄ca ſeptīa poſt pēthecoſtesSermo. xlviij.I dimiſero eos ieiunosdeficient in via. Math̓.viij. Sūt em̄ in vitā pn̄tiqͣtuor magni defcūs pͥmꝰ defectꝰeſt vite breuitas. Vn̄ d̓t iob Velut vmbra p̄tereūt Scd̓s defcūseſt tedioſitas Vn̄ iob Tedet aīaꝫmeā vite mee Terciꝰ defcūs ē irreuocabilitas. qꝛ hō non p̄t reuocari vt illud qd̓ neglexit recupe̓tVn̄ diues luce. O dn̄e mitte lazarū in domū pr̄is mei. Habeo em̄qͥnqꝫ frēs vt teſtet̉ ill̓ ne veniāt īhūc locū tormētoꝝ Ita reſpōditabrahā Hº mō nō p̄t eē qꝛ magͣeſt diſtātia int̓ viuos et mortuosvt mortui nō pn̄t ire ad viuētesQrͣtus defeūs ē indigētia vl̓ ncctas Nā hō eſt nūdꝰ ideo indigetveſtimētis. hō ē ſitibūdꝰ: ideo īdiget potu. hō eſt famelicꝰ: id̓o īdiget cibo Cōſiderāˢ illd̓ iob d̓t Hōnatꝰ de muliere breui viuēs tꝑeceplet̉ ml̓tis miſerijs Ergo qͦ adthema Si dimiſero eos ieiunosdeficiēt in via. et hͦ oſtēdit̉ in euāgelio qd̓ hodie legiturVni turba pl̓ima eſſet cūih̓u nec hrēnt qd̓ māducarēt Cōuocatiꝰ diſcipul̓.ait ill̓ Miſereor ſuꝑ turbā. qꝛ iātriduo ſuſtinent me. nec hn̄t qd̓māducēt Et ſi dimiſero eos ieiunos deficiēt ī via Rn̄derūt ei diſcipuli ſui Vn̄ iſtos h̓ qͥs potei̓t ſaturare panibꝰ in ſolitudīe? Et int̓rogauit eos dic̄. qͥt panes hētis Etenderunt ſeptē panes Et p̄cepitturbe diſcūbe̓ ſuꝑ t̓rā. ⁊ accipiensvij. panes. grās ages fregit ⁊ dedit diſcipul̓ vt turbe apponeret ⁊appoſuerūt turbe. ⁊ hēbant piſciculos paucoˢ ⁊ ipōs bn̄dixit ⁊ iuſſit apponi Et māducabāt ⁊ ſaturati ſūt. ⁊ ſuſtulerūt qd̓ ſuꝑauea̓tde fragmētis. vij. ſportas Erāt ātqui māducauerāt qͣſi qͣtuor miliaEt dimiſit eos ⁊ ſic pꝫ euāgeliū.Ergo qͦ ad thēa Si dimiſero eosieiunos deficiēt in via No ꝙ. iiijſūt vie in qͥbꝰ ml̓ti deficiēt pͥma ēvia ꝑ mūdū Scd̓a ē via ad īfernū Tercia ē viā ad purgatoriū.Qꝛ̄ta ē via via ad celū. Prima ēvia ꝑ mūdum ⁊ illa īcipit qn̄ hōnaſcit̉ et qn̄ hō morit̉. Vn̄ in pͣs.Errauerūt in ſolitudīe viā cītatishītacl̓i nō īuenerūt De hac via q̄eſt ml̓tiplex ⁊ ml̓ti errāt legiꝰ fiḡ.exo. Ꝙ moyſeˢ duxit filios iſrl̓deegipto in ſolitudinē et errauerūtpropt̓ diu̓ſa pctā ita ꝙ pauci q̄ exierūt: ad t̓rā ꝓmiſſioīꝰ ꝑuenerūtItā moral̓r xp̄s ductor nr̄ eduxitnos de egipto tenebraꝝ pccorumnrōꝝ ad viā rectā Vn̄ ip̄e ait Egoſū via q̄ ſeq̄tur me. nō errat Ioh̓.Sꝫ duodecī tribꝰ filiorū iſrl̓ ſicutip̄i errauerūt ita ſūt duodeci gn̓ahominū in eccīa qui errāt in hacvia. Primi ſunt ſapientes huius