oportuit et te miſereri cōſerui tuiQuartū qd̓ debꝫ nos mouere admiam eſt dei nr̄i exēplaritas Nāmīa mouit xp̄m vt ſurgerꝫ de pr̄nō corde ⁊ accipet humanitatē. ⁊fecit ſe captiuari ⁊ illudi et ꝯſpuipropt̓ nos Ideo debemꝰ nos exēplo xp̄i alter alteri miſereri quiaxp̄s in prop̓a perſona ait in euāgelio. Qd̓ vni ex minimis meisfeciſtis mihi feciſtis. De hoc aūtdicit in euāgelio hodiernoStote miſericordes: ſicut et pr̄vr̄ celeſtis miſericors eſt. Noliteiudicae̓. ⁊ nō iudicabimi Nolibeꝯdenare et nō ꝯdēnabimi. Dimittite: ⁊ dimittet̉ vobis Date ⁊ dabitur vobis Menſurā bonā et cōfertam et coagītata .i. zō houfgedrucht et ſuꝑ effluente dabūt inſinum vr̄m. Eadē quippe mēſuraqͣ menſi fueritis: remetiet̉ vobis.Dicebat et ill̓ ſil̓itudinē Nunqͥdp̄t cecus cecū duce̓? Nōne amboin foueā cadunt? Sic qn̄ p̄latusmaluꝰ dat malū exēplū tūc cecusducit cecū. et ambo in foueam cadunt et̓ne dānacōnis Itē alid̓exēplum. Nō eſt diſcipulus ſuꝑmagiſtrū. Perfectus āt oīs erit ſiſit ſic̄ mgr̄ eiꝰ Quid āt vides feſtucā in oculo fr̄is tui. trabē autē q̄in oculo tuo eſt nō ꝯſiderās. Autquo potes dicere fr̄i tuo. Fraterſine .i. permitte. eijciam feſtucā deoculo tuo: ip̄e trabē in oculo tuonō videsͨ Ypocrita ence pͥmo trabem de oculo tuo et tūc ꝓſpiciesvt educas feſtucam de oculo fr̄istui. qͥa ml̓ti ſūt q̄ iudicat alios deꝑuo. et ipſi habēt maximū pctm̄.Quo ad the. Eſtōte miſei̓cordesſic̄ et pr̄ vr̄ celeſtis miſericors eſtVn notādū ꝙ. iiij. gn̓ibꝰ hominūvult d̓s eē miſei̓cors pͥmi ſūt deūtimētes Scd̓i bona oꝑa faciētesTercij ſūt pauperibꝰ ꝯpatiētesQꝛͣti ſūt iniuriā patiētes pͥmodeꝰ vult eē miſericors illis q̄ ip̄mtimēt. Vn̄ d̓t in pͣs. Quō miſeret̉pr̄ filioꝝ miſertꝰ ē dn̄s timētibꝰ ſeQm̄ ip̄e ꝯgnouit figmentū nr̄m.i. fragilitatē nrām. Videꝰ in naturalibꝰ ꝙ qn̄ aliqͣs ſimplex hō offēdiſſꝫ ngͣnū pͥncipē. ⁊ time̓t ipſūet ſi volūtarie ſimplex hō accipe̓tgladiū euaginatū. et flexis genibus pone̓t ſe ante illū et diceret.O dn̄e offēdi vos. ſum reus mortis. dabo me in manus veſtras ingratiā. Vere niſi talis pͥnceps haberet cor ferreū ſibi miſereret̉. etdimitteret offēſam Ita debet quilibet homo facere q̄ deū offenditDebet ſe humiliare corā deo principe et filiū mortis ſe cōfiteri Huius figurā legimꝰ. ij. regū vlti. ꝙdauid maxīe peccauit ꝯtra deumId̓o deꝰ miſit vnū aliū prophetāad ip̄m dicēs Ecce deus miſit mead te: tu eū offēdiſti Elige vnā detribꝰ p̄lagꝭ. a̓ peſtilentiā. a̓ famēa gladiū inimicorū. Et dd̓ elegitpeſtilentiā. ⁊ tūc venit tāta peſtilētia in regno ſuo ꝙ in breui tꝑemoriebant̉. xxiiij. milia hominū