panē ſanctū: tūc peccatū qd̓ facitde die in die. ſic̄ ignis ꝯſumt oēsvires aīe. Et qn̄ recedit de corꝑeet non accipit de iſto pane deficitin via celeſtis gaudij Id̓o ait dominus in euāgelio hodierno diſcipul̓ ſuis; et turbis iudeoꝝAro mea quā reliqui vobis inmemoriale mee paſſionis: vere ecibus. ⁊ ſāguis quē ꝯſecraui in calice de vino qͥ ſignificat ſanguinēque fudi in cruce vere ē potꝰ Quiergo digne māducat carne meā⁊ bibit ſāguine meū: ī me manet⁊ ego in illo Et tūc ait diſcipul̓ inſpeciali. Sic me miſit pr̄ viuēs indeitate: ita ego viuo propt̓ prēmin eadē deitate Et qͥ māducat me:viuit propt̓ me Hic ē panis quide celo deſcēdit. Nō ſic̄ prēs vr̄imāducauerūt māna in deſerto etmortui ſūt. qͥa illud māna ꝯmedebāt ꝓpt̓ tꝑalē eſui̓em id̓o mortuiſūt Sꝫ q̄ māducat hūc pane queego vob̓ reliq̄ in mēoriā meā: nōmoiet̉ in aīa īet̓nū: ſꝫ viuet mecūet̓nal̓r Ergo ad thema. Hic ē panis q̄ de celo deſcēdit Vn iſte panis ſacrālis qͣtuor vtilia hōī digne ſumēti p̄ſtat. Id̓o ait apl̓s adchormth̓. in hodierna epl̓a. Probet autē ſeipſū hō vt ſit dignꝰ ettunc de pane illo edat ⁊ de calicebibat. pͥmo a pccō purgat. ſcd̓ogrām donat. t̓cio in teptacōne cōfortat. qͣrto vitā eternā ſubminiſtrat. Primo dico ꝙ corpus xp̄idigne ſumētibꝰ a pcc̄is aīaꝫ purgat. vn̄ ait dn̄s Iu. xxij. Hoc eſtcorpus meū qd̓ ꝓ vob̓ datur inremiſſione oīm pccoꝝ. ⁊ hō cōtidie peccat ſic̄ d̓t ioh̓. Si dixei̓mꝰy pctm̄ nō habemꝰ noſipōs ſeducimus et veritas in nobis nō eſt.Ideo ncce eſt qͦtidie pane ſanctūſume̓. Nā in pͥmitiua ecc̄īa xp̄ianioī die ꝯmunicabāt et ſe preparabāt et tandē ꝑ mēſem. et tandē ſeniel in anno Ita quilibet xp̄ianꝰad minus ſemel in āno oōīcare debet. et ſi nō face̓t multū peccaret.et tandem aīa egrediēs moreretet̓nal̓r. Ꝙ āt a vicijs purgat leginiꝰ figurā pͥmo. reg. xviij. ꝙ iōnathas puguit ꝯtra mimicos: ⁊ex labore fuit feſſus ita ꝙ amiſitviſum et aſcēdit montē ⁊ inuenitmel et cōmedit. ⁊ oculi eiꝰ ſūt illuminati. et iterū pugnauit ⁊ vicitinimicos Ita ſpūaliter hō qͦtidiepugnat ꝯtra vicia videlꝫ diabolūtrahentē ad ſuꝑbiā. mūdum adauariciā alliciente. propriā carnēpccō luxurie inficiente. de qͦ aīmahoīs obſcurat̉ in ocul̓ ꝯgnicōis.Debꝫ igitur tal̓ aſcēde̓ montē ſcēvite in qͦ eſt beneplacitū deo habitare in eo. ⁊ ibi īueniet dulcedine mellis qd̓ apis .i. ſpūſſcus decelo poſuit ſuꝑ lapidē altaris inbn̄dictōe ſacri Et ſic aīa illumīatur ⁊ p̄caueat ſe ab oībꝰ pccīs futuris. ⁊ doleat de pcc̄is p̄teritiꝰ etſit cautꝰ de pcc̄is pn̄tibꝰ Et ideoſacerdos in altai̓ facit inde mētione poſt pater noſter dices Libea̓L