Nolo mortē pccōris ſꝫ vt magiꝰpeniteat ⁊ viuat Itē ezech̓. Peccabor in quacūqꝫ hora gemueritpccōꝝ ſuoꝝ ampliꝰ nunꝙͣ recordabor. ⁊ ideo gaudeo Et in litteaſcripſit Que fugi modo diligo. i.dn̄m meū ih̓m xp̄m. ⁊ quē dilexividelicet dyabolū: modo fugio ꝑpenitentiā Et qd̓ fugi modo peniteo: videlicꝫ v̓ba dei audie̓ ſepefugi ⁊ ꝑenitēdo mō gaudeo Id̓otal̓ triſticia eſt bona: qͥa hoīem inaīa ſaluat. et in ꝯſcīa letificat Vnbern̄. Aīa q̄ triſtiꝰ eſt ſuꝑ magnitudine pcc̄i. ⁊ incuruata īcedit extimore dn̄i: illi dn̄s dabit grām ⁊letificabit eā. ⁊ ſic triſticiā vertet̉ī gaudiū. Scd̓o dico ꝙ de mūdogaudēdeˢ triſtant̉ de gaudij amiſſione Vnde de illis d̓r iob. Gaudent ad ſonitū orgam: et in puncto ad infernū deſcendūt. ⁊ ſic triſtantur Ideo ait in alio capituloſapiēs. Melius eſt ire ad domūluctus: ꝙͣ ad domū cōuiuij: quiagaudiū dolore ſepe miſcetur Nāvidemꝰ in naturalibꝰ ꝙ ſepe poſtaurā clarā et ſplendorē ſol̓ ſeqͥturpluuia et tēpeſtas. ⁊ poſt eſtatēveīt hyenis De tali gaudio tꝑaliqn̄ hō hͦ ꝑdit triſtat̉ Legimus figurā ī libro ione. ca. iiij. ꝙ ionasproph̓a dn̄i multū feſſus fuit exlabore itineiꝰ tꝑe eſtiuali ⁊ nullūhabuit refrigeriū: ſꝫ poſuit ſe iuxͣviā vt requieſcerꝫ et obdormiuitEt videbāt̉ ſibi ꝙ ſuꝑ eū creſce̓tarbor magna .ſ. hedera q̄ creſcitad muros. et ex illo habuit gaudium in vmbra Et ſtatī venit vermis corrodens arbore ⁊ aruit. etfolia ceciderūt. ⁊ vmbra ab eo receſſit ac preterijt ⁊ ſic euigilauitproph̓a et triſtis nimis erat. qͥanō habuit iterū refrigerium Itamioralit̓ hō ambulat in hͦ mūdodiu̓ſa loca hincinde. et gaudet intrāſitorijs iuxta viā vanitatis: etin gaudiū mūdi trāſit fic̄ vmbravt ait iob Sic̄ vmbra pretereūtgaudia Et cū ſic reqͥeſcit ſub vnibra leticie gaudet Sꝫ venit v̓miscorrodēs arborē corpiꝰ ⁊ folia cadūt. q̄a oēs vires deficiūt. ⁊ tuncaīa exiēs de corꝑe ⁊ qͣi de ſomnoeuigilans triſtat̉. q̄a tūc nō habꝫt̓frigeriū a d̓o Id̓o ait ihe̓. tren̓.ca. .iiij. in ꝑſona illoꝝ dicēs. Deficit gaudiū cordis nr̄i v̓ſus eſt inluctū chorus nr̄: et corona capitis noſtri cecidit. ve nobis quiapeccauimus. Et ſic patẻ ꝙ aliqͥtriſtant̉ de gaudij trāſitorij amiſſſione. Tercio aliqui triſtanturvidelicꝫ fortunati de fortune mutacōe Nā fortuna ml̓tos exaltatin hoc mūdo. vnde ipſi gaudet ⁊ml̓tos deijcit ac deponit vn̄ triſtantur. Vnde ait poeta Que vultex altat: quem vult fortuna recalcat Huius legimꝰ figurā in libro heſter. iiij. ꝙ aſſuerꝰ rex habuit quendā aduocatū: qui vocabatur aman. et ille aman fuit ml̓tum magnꝰ et potēs et in gl̓ia eleuatus; ⁊ alius bonuſ homo noīe