Nota ꝙ xp̄s eſt ꝑegrinꝰ factuspro nobis et hoc ad quotuorPrimo qͦ ad veſtimentū Scd̓oqͥ ad periculū. Tercio qͦ ad viamQuarto qͦ ad ſignū Primo xp̄svoluit pro nobis eſſe ꝑegrinꝰ. ethoc qͦ ad veſtimentū. Solent em̄pe̓grini hr̄e veſtimēta ab alijs diſtincta filamina .i. woenecken Vn̄legit̉. i. Re. ij. ꝙ āna habuit filiūcui nomē ſamuel. cuiꝰ natiuitatēangelus predixit: que deo vouit.Poſt hoc fecit filio ſuo veſtīentūqd̓ dicit̉ filamina. de albo pānoet duxit eū in ſilo ⁊ pn̄tauit eū intab̓naculū Ita v̓go maria ſuo dilecto filio xpō ih̓ū. cuiꝰ natiuitateāgeluˢ gabriel p̄dixit fecit tunicāalbam de puriſſima virginea carne aſſumpta Vnde ipſe ait de ſe ⁊de alijs hn̄tibꝰ veſtimēta ſua muda iſtud apocalipẜ. iij. Ambulabunt mecū in veſtimētis albis. qꝛdigni ſūt Sꝫ iſtud veſtimentūalbū ſui ſanctiſſimi corꝑis factueſt in ꝑegrinacōne pro nobis ſāguine rubricatū Vude angeli adipſū de peregrinacōne veniētemdixerūt Quare rubrum eſt veſtimentū tuū? Reſpōdit Sanguisaſperſus eſt ſuper veſtimeta meaHuiꝰ rubri veſtimēti legiꝰ figurāin gene. Pr̄iarcha iacob habuitduodecim filios. quoꝝ vnus quemagiꝰ diligebat fuit apud prēmac alij filij fuerūt in valle ebron.⁊ in ſichimis paſcētes pecora Faciebatqꝫpat̓ filio ſuo tunicā ſilaminā .ſ. Redel ⁊ miſit ipſū de domō ad vallē dethaim vt viſitae̓tfrēs Vidētes frēs tunicā: exuerūtſibi ⁊ lacerauer̄t ⁊ in ſāguine miſcuerūt et miſerūt patri ꝑ aliquāml̓ierē: q̄ accepit tunicā laceratā:in ſāguine ītinctā. ⁊ iuit ad prēmdices Vide ſi tunica filij tui ſit annō Quā cū vidiſſꝫ pr̄ ait ffera peſſima deuorauit filiū meum Moralit̓. pater in d̓inis habuit in domō ſua iuxta ſe dilectū filiū ih̓m.⁊ habuit in deſertō huiꝰ ꝑegrinationis pl̓es filios q̄ paſcebāt pecora ſuoꝝ pccoꝝ iſit ergo filiūſuū et fecit ſibi tunicā filaminā .i.humanā naturā de v̓gīe Que cūiud̓i vidēteˢ ⁊ ipſū apprehēderūt.xxx. argebeis. et tumcāꝝdidert ꝓſui corꝑis lacerauerūt cū flagell̓⁊ coronacōne. ita ꝙ total̓r fuit inſāguine intīcta: ⁊ dederūt muliciv̓gini mai̓e Quā tunica corꝑiˢ accipiēs maīa ante cruce ī gremuiet dicēs Pr̄ celeſtis vide ſi tumicafilij tui ſit an̄ nō Quā cū pr̄ viditait ffera p̄eſſima .i. gens iudeorūdeuoauit filiū meū ita miſerabil̓rtractādo Et ideo pr̄ vīdicauit ineiꝰ ꝙ oēs fuerūt deſtructi ⁊ vēditiꝙ xp̄c fc̄s ē ꝓ nob̓ ꝑ eg̓Et ſic ꝑnus qͣntū ad veſtīentū Scd̓o dn̄snr̄ ꝑegnꝰ ꝓ nob̓ in hͦ mūdo qͣntūad ꝑiculū qd̓ ſuſtinēt. Suſtinētem̄ ꝑegrim diuerſa pei̓cula. qn̄qꝫa ſocijs qui eos prodūt Ita xp̄sa prop̓o diſcipulo iuda traditusfuit ⁊ vēditus pro. xjxx. argebeis.