Primo a macul̓ male cogitacōisdebemus cor nr̄m lauare. Vn̄ aitYſaye Lauamī mundi eſtote. auferte malum cogitacōm vrāꝝ aboculimeis. Nā cogitatio mala denigrat aīam ſic̄ cādela album ꝑarietē ꝙͣuis nō ꝯburit murū albūtamē maculat: ita mala cogitatioId̓o debemꝰ animā lauare Vndegreg. Quāuis macl̓a venial̓ pcc̄icogitacōiꝰ nō ſeꝑat a d̓o. tn̄ retardat. Et ſi in iſta vitā nō abluit ꝑaquā ꝯtricōnis oꝑtet vt in purgatoi̓o lauet̉ Sꝫ tn̄ cogitacō mala qn̄ hō ſtatī reſiſtit nō eſt pctm̄ſꝫ meritū Vn̄ maximꝰ in ſer. Quotiens reſiſtis: toties cōronabei̓s.Greg. Cogitatio qͣntūcunqꝫ mala mentē nō polluit: ſi rō hūananō ꝯſentit. Scd̓o debemꝰ nos lauare ab īmūdicijˢ male oꝑacōisvt ait ihere. Laua a malicia cortuū Nā macl̓a male oꝑacōiꝰ maculat cor ⁊ delet facie aīe. Sic̄ videmus ꝙ imago depicta ad parietē īterdū ita macl̓at̉ ꝙ nō p̄tvideri Ita oꝑatio mala maculatfacie aīe. ⁊ id̓o ſac̓dos andeꝙͣ accedat ad altae̓. pͥmo lauat manꝰ⁊ āte eleuacōeꝫ ⁊ ꝯſecͣtionē. lauatſolū digitoˢ quibꝰ tractat hoſtiāin ſigᵐ ꝙ qͣlibꝫ accedēs ad ſacr̄mdꝫ ſe lauare a pccīs oībꝰ tā venialibꝰ ꝙͣ morlibꝰ Vn̄ legimꝰ figurāī li. Re. Ꝙ oza ſac̓dos acceſſit adtēplū et tetigit archā in qͣ fuit tāabula moyſi quā dn̄s ſibi dedit inmōte ſinay cū. x. p̄ceptis. et v̓gaaarō q̄ floruit ꝯͣ naturā ⁊ māna.⁊ īmediate ꝑcuſſuˢ ē a dn̄o ⁊ cecidit āte archā ⁊ manꝰ eius aruerūt Et iudei aſſignāt rōeꝫ ꝙ dn̄sita ꝑcuſſit eū ꝙ in p̄cedēti noctedormiuit cū prop̓a vxoe̓ ⁊ ſic acceſſit īmundꝰ Ecce ſi dn̄s ꝑcuſſitillū qͥ archā tetigit īmūdꝰ cū propria vxoe̓ dormēdo. qͣnto magꝑcutiet illos ī futuro iudicio q̄ accedūt cū ml̓tis mal̓ oꝑacōibꝰ Sꝫtn̄ hodie deꝰ miſei̓cors ē et ſuꝑ hͦnō debemꝰ peccae̓ Tercō debemꝰnos lauare a mal̓ locucōnibꝰ etq̄cqͥd ore peccauimꝰ ſcꝫ detractōeNā detractoe̓ˢ inuidioſi aſſil̓antcanibꝰ at̓. x. Nolite ſcm̄ darecanibꝰ Qr̄to debemꝰ nos lauareāteꝙͣ accedamꝰ a pcc̄is ītencōisVn̄ dauid in pͣs. petēs dn̄m d̓t.Laua me ab iiuſticiā mea et ſuꝑniuē dealbabor. Et idro figurā legimus in exo. ꝙ moyſes fecit lauatoriū ante tab̓naculū de ere. ⁊ſuꝑiꝰ ſpecl̓a magvt intrātes tab̓naculū īſpicerēt ſpecl̓a mag̓ vtꝝin eis aliq̄ macl̓e eēnt ⁊ illas delerent Ita ⁊ nos āteꝙͣ aīa exeat dedomo corꝑis ⁊ anteꝙͣ vadat adaltiſſimū mōtem debꝫ ſe in ſpecūlo ſcꝫ xp̄ō mundae̓. ⁊ in aqͣ ꝯtricōnis lauare Id̓o exēplum mundicie accipiamꝰ hodie a xpo: ergovoluit pedes diſcipul̓ lauare ⁊cͣ.Scd̓o debemꝰ a xpō acciꝑe exemplum dilectōnis qd̓ oſtēdit incenādo Vn̄ in hac cena reliq̄t nōbis memoriā ſue dilectōnis in al
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten