Druckschrift 
Sermones Dormi secure
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſuꝑbia ſua deambulauit in pallatio ſuo et exaltatus in ſuꝑbia aitintra ſe. Ego nabuchodonoſoredificaui mihi ciuitatē babilomēin decorē regni mei flore fortitudinis mee Et propt̓ eiectus eſtde regno velut deicit̉ de ſtipitein terrā cōculcat̉. Ita accidit hodie ml̓ris quoꝝ cor eleuat̉ in ſuꝑbia floret in fortitudīe corꝑis.Et tꝑe mortis proicit̉ flos tal̓ inſterq̄lini et̓ne mortis. Et ſic obuiant dn̄o qͣtuor gn̓a hoīm hodie qͣtuor mal̓ floribꝰ. vt ypocrite. luxurioſi. auari. ſuꝑbi ⁊cͣ.Qꝛͣto dico turba hodie honorauit xp̄m in laude exultacōiscantādo Bn̄dcus venit in noīedn̄i. Vtꝫ in euāgelio Turbe ſeq̄bant̉ quē p̄cedebāt clamabātBn̄dictꝰ veīt in noīe dn̄i. Ip̄e ēbenedicēdꝰ q̄a venit ad nos oēs.ſuos fideles bn̄dicēdo. grāmet in futuro gl̓iam. Ipſe eratille de predixit pr̄ ad abrahamante aduentū xp̄i. quindecī centūannoꝝ vltra. In ſemine tuo bn̄dicent̉ oēs tribꝰ terre propt̓pctā hoīm t̓ra fuit maledcā ſꝫ perxp̄m bn̄dcā vt pꝫ geneẜ .i. Maledicta terra in oꝑe tuo Et ideonatus de t̓ra. nutritꝰ de t̓ra īcurrebat eandē maledictōem. Et ideoilld̓ verificādo ſpūſcō inſpirāde clamabāt. Oſāna .i. ſalua nos a maledictōe qꝛ bn̄dictione dare volūit oībꝰ iuſtis. et maledictōeꝫ oībꝰmal̓ vt patet geneſis vbi legimꝰ pr̄iarcha iacob habuit. xij. filios acceſſerūt ad pr̄em vt acciperent ab eo bn̄dictione Quibꝰoībꝰ bn̄dixit pret̓ dan: cui maledixit dicēs. Fiet dan qͣſi coluberſerpes venenoſus mordēs et hocpropt̓ ſuā maliciā qꝛ parēteˢhōrauit Ita ſpūal̓r oēs filij deiindie iudicij accedunt ad prēmgl̓ie vt accipiāt bn̄dictōeꝫ celeſtētunc oēs bn̄dicet pret̓ p̄ccoremdeum honorauit nec ipſū laudat et illū maledicet Ideo turba debemꝰ xp̄m honorare. et Benedictus venit in noīe dn̄i decātare. vt oībꝰ elcīꝰ in die iudicijvaleamꝰ ad bn̄dicendū ſtare Ergo ad thema Dicite filie ſyon.ecce rex tuus venit. occurre eiveſtimētiˢ pm̄e dilcionis. floībus v̓tutū. ramīs mīe pietatis cāticiſ leticie bn̄dictōis. vtnos bn̄dicat et in futu̓o Amē.In cena domini.Sermo. xxiij.Xemplū dedi vob̓ vt quēadmodum ego feci ita etvos faciatis Io. xiij. Nosvidemꝰ qn̄ aliqͥs bonꝰ fidel̓ amicus ab amico debet recedere ſolꝫſibi aliqd̓ clenodiū relīquere vtpoſt receſſū habeat de eo cogitae̓Ita xp̄s dn̄s nr̄ qui venit ad nostanꝙͣ amicus ad amicū nos viſitare. Vt ait ī pͣs. qͥa viſitauit nosoriens ex alto Volēs a ſuis amicis de mundo recede̓ exēplū ſuememoīe voluit nobis relinque̓