Hij nouiſſimi vna hora fecerūtet pares illos nob̓ feciſti q̄ portauimꝰ pōdus diei et eſtus. At illereſpōdens vni eoꝝ dixit. Amicenō facio tibi iniuriā Nōne ex denario diurno ꝯueniſti mecū Tolle qd̓ tuum eſt ⁊ vade Volo autēet huic nouiſſimo dare ſic̄ et tibiAut nō licꝫ in qd̓ volo face̓. Anoculus tuus nequā eſt q̄a ego bonus ſū?. Sic erūt nouiſſimi pͥmi.⁊ pͥmi nouiſſimi l̓ti eī ſūt voͣti.pauci vero elci Et eſt ſenſus euāgelij. Paterfamilias eſt qͥ pͥmomane .i. ab adam vſqꝫ noe hoīesin vineam ſuā .i. in hunc mundūpro et̓na vita laborandū ꝯduxit.A nōe vſqꝫ ad abrahā ⁊ ē horatercia Ab abrahā vſqꝫ ad moyſen. ⁊ eſt hora ſexta Amoyſe vſꝫad ꝓph̓as ⁊ ē hora nona A prophetis vſqꝫ ad xp̄m eſt vltīa videlicꝫ vndecīa Sꝫ veniēte hora cōpletorij .i. die iudicij Tūc ait pr̄in d̓inis ad ꝓcuratorē ſuū xp̄mvt ſcriptū eſt Quia omē iudiciūdedit pr̄ in manꝰ filij Voca oꝑarios ⁊ redde ill̓ mercedē Incipiēsa nouiſſimis .i. xp̄ianis q̄ vltimovenerunt ad vineam ſcꝫ ad ſcāmecc̄īaꝫ q̄ bn̄ laborauerūt accipiētvitā et̓nam Tunc inuidioſi iudeiin pccīs indurati credēt ec ſe hrēvitā eternā. ⁊ exiſtimant ꝙ pluꝰvelint hrē q̄m xp̄iani: eo ꝙ antenos fuerūt in vinea ⁊ portauer̄tdecē p̄cepta ſꝫ ea nō ſeruaueruntet ideo murmurāt ꝯtra deum. Etpropterea ait illis An oculi vr̄inequā ſūt qͣa ego bonꝰ ſum. Tollite ꝙ vr̄m ē ẜᵐ iuſticiā ⁊ ite aliqͣin infernū. aliqͣ in vitā de iudeisq̄ ante xp̄m fuerūt Et nouiſſimividelꝫ xp̄iani erunt pͥmi in remuneracōe et pͥmi videlꝫ iudei ⁊ gētiles q̄ ſaluandi ſūt erūt nouiſſimiEt ideo ſequit̉ Ml̓ti ſūt vocati. ⁊pauci elcī. ⁊ ſic patꝫ euāgeliū Ergo q̓ ad thema. Ite et vos in vineam meā propt̓ qͣtuor cauſas.Pma ē. qꝛ pr̄familias eam plantauit. ⁊ diuiſit tribꝰ filijꝰ ſuis ẜmtriplicē diſtinctōem hoīm in hocmūdo De hͦ d̓t ꝯmētator in librogrecoꝝ ꝙ erat quidā pr̄ hn̄s pulchrā vineam ⁊ habuit treˢ filiosvenit pͥmꝰ ad prem dicēs Rogote pr̄ ex qͦ tibi multa boͣ ꝓueniūtde vinea et tu mō nō indiges dain vineam vt ſim dn̄s fr̄m meoꝝRn̄dit pr̄ Fili mi. dabo tibi qd̓ ēcuruū et rectū in vinea mea. Venit alter dicēs Dilcē mm pr̄. des invineā vt ſim dn̄s fr̄um meoꝝ Reſpōdit pr̄. Dabo tibi omē qd̓ eſtin vinea viride et aridum. Venittercius dicēs. Dilcē mi pr̄. ego ſūminimꝰ filiꝰ tuus et ſemꝑ feci qd̓iuſſiſti. des mihi vineā Rin̄dit pr̄.dabo tibi qd̓ fuei̓t ſubtuꝰ terrā ⁊ſuꝑ terrā Et pat̓ reliquit eis pulchrā imagine vt illam in honorēet memoriam pr̄is honorarēt etreceſſit ad terrā lōginquā ad ꝑegrinandum. Poſt pr̄iꝰ receſſumꝯtēdebāt hij tres filij pro vinea