Te et vos in vineā meāet qd̓ iuſtū eſt dabo vob̓math̓. xx. Sciēdū ꝙ pͥncipal̓ ſcē trinitatis intētio erat ꝙhoīeꝫ creauit ꝙ debe̓t eē ꝑticepset̓ne gl̓ie Sꝫ propt̓ pctm̄ pͥmoꝝꝑentū illā grām amiſimꝰ quā potuiſſemꝰ habuiſſe ⁊ hrē vitā eternā gratis. ⁊ hͦ ſine oī labore Et hͦrecitat eccīa hodie ꝙ adā et euaſūt repulſi de ꝑadiſo Et propt̓ hͦdeponit̉ in eccīa canticū leticie ſcꝫall̓a Te deū et Gloīa in excelſisEt introitus miſſe incipit. Circūdederūt me genitꝰ mortiꝰ ⁊cͣ. Etpoſt illd̓ tꝑs ꝙ adam fuit expulſus nulli vult dare gratis vitā et̓nam. Et hoc propt̓ tres cauſasBina propt̓ excellentiā q̄ tanta ēſcd̓m apl̓m ꝙ nec auris audiuitnec oculus vidit nec in cor hoīsaſcēdit qͣnta ſūt gaudiā q̄ preꝑauit deus diligētibꝰ ſe Secūdā capropt̓ angeloꝝ digͥtatē Angel̓em̄ in celo nō dat gͣtis. ſꝫ ipſi laudant. deū et obeduit qn̄ mittūturſcꝫ ad hoīes Tercia cauſa propt̓gl̓iaꝫ hoīm ⁊ honorē Nā maioreſt honor q̄ viribꝰ acquirit̉ ꝙͣ qͣgratis datur. Vn̄ greg. in qdamomelia. Ad nigͣna p̄ma ꝑuenie̓nullus p̄t niſi ꝑ magnos laboe̓sDicit ergo ī ꝑabol̓ in thematheItē ⁊ vos in vineā meā Et remuneratio bonoꝝ opeꝝ additur. Etqd̓ iuſtū fuerit dabo vob̓ vt pꝫ ineuāgelio qd̓ poſtea ſequit̉ Notaꝑ hanc vineā accipit̉ ecc̄īa vl̓quelibet fidel̓ aīa Et ẜm hͦ verbap̄miſſa ſunt verba dei exhortātiapredicatoe̓s vt ſint ſolliciti de ſalute aīaꝝ. Et duo hic tangunturPrimo deus hortat̉ p̄dicatoresad p̄dicacōnis exercitiū cū dicit.Ite in vineam meā ⁊ circa ſalutēaīaꝝ laborate. Secūdo ſubuigit̉retribucōis premiūi Et qd̓ iuſtūfuerit dabo vob̓. Primo dico ꝙvinea plantat̉ in iuſtificacōe id ēanima Ihe̓mie. Ego plantaui devineam elcām hͦ eſt vtiqꝫ in iuſtificatione Sꝫ ꝙͣdiū aīa manet inpcc̄is tūc ē qͣſi t̓ra deſerta ⁊ īcultaꝓducēs ſpinas ⁊ tribulos vicoꝝPoſtꝙͣ aūt ꝑ penitentiā ad deūꝯu̓titur tunc ꝑ dei gratiā in yineāplantatur vt ꝓducat dulces botros btoꝝ opeꝝ Tunc ego plantaui vineam electā quia magnūeſt ꝙ d̓s aīam ſordidā .ſ. in p̄cc̄islauat ⁊ iuſtificat. ⁊ de filio ire facit filiū gre. de ſeruo p̄dicōnis filium adopcōnis. et eum de captiuitate Syaboli liberat et de ſtatumiſerie reuocat ad patriā Quisnon diligeret eū a quo tot bonareciꝑet Ergo ſtulti ſunt q̄ iacentin peccatis et dicūt ſe velle penitētiam agere in extremiꝰ cū vera cōtritio nō infundat̉ niſi a ſolo deoCōfiteri poteſt homo ⁊ flere ſednunꝙͣ veram ꝯtricōem poteſt habere niſi deus infundat Ihe̓. xxiijPoſtꝙͣ ꝯuertiſti me ego egi penitentiā. Sic ergo vnniea .i. aīa plātatur a deo in iuſtificacōe. Dauid
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten