cogitemꝰ Et ſic patꝫ pͥmus vētusScd̓s ventꝰ occidētal̓ eſt morsIlla flat ⁊ aīam qͣſi in naui ducitꝑ mare magnū .i. mundū dū hōcogitat mortē amai̓ſſimā quia iniſta ꝑte mūdi ſol occidit ⁊ hͦ habemꝰ freq̄nt̓ cogitare qūo hō itamirabil̓r et īprouiſe morit̉. ⁊ quooīa mēbra corꝑis tāgant̉ ⁊ quōaīa ſeꝑat̉. ⁊ quo aīa a demonibꝰaccuſatur et quō de oībꝰ operibꝰnr̄is rationē redde̓ debemꝰ qn̄ taliter iſte ventꝰ occidētal̓ flat tuncoēs laſciuie et vanitates mūdi etdelcātio corpoi̓s repellit̉. Vn̄ legimus figurā in exo. ꝙ qn̄ moyſesvoluit ex iuſſu dei filios iſrl̓ duce̓de egipto ml̓ta ſigͣ fecit ⁊ p̄cipueꝑcuſſit terrā ⁊ venerūt multe locuſte ꝙ deuorabāt fructus t̓re etoēm herbā virētem. ſꝫ clamabātad dn̄m dicētes O dn̄e libea̓ nosde iſta tribulacōe ⁊ fecit dn̄s flae̓ventū occidētalē et arripuit locūſtas et ꝓiecit in mare Ita ſpūal̓rtotus mūdus eſt egiptꝰ plenꝰ locuſtis .i. vaītatibꝰ ⁊ delicioſe viuētibus. oēm herbā virentē .i. oēsv̓tutes aīe corrodentibꝰ. Sꝫ nccēeſt nob̓ hodie clamare ad dn̄m.vt nos dignet̉ ab illis locuſtis liberare q̄ deuorāt ſubſtantiā pauperū Tūc dn̄s dimittit ventū occidētalē .i. memoriā mortis q̄ tollit oēs vanitates .i. leticias mūdanas et ꝓijcit a ſe in mae̓ rubrū. i.penitētie. ⁊ tūc aīa ſecue̓ nauigatad portū ſalutis Terciꝰ vētuseſt meridional̓ .i. vulgarit̓ ſudenet hic ventus eſt dulcis et ille flatqn̄ cogitamꝰ de vita et̓na et gaudijs eius et generat in nobis caritatē qua caritate anima noſtravelut velox nauis tranſit ad portum ſalutis. Vnde anima in canticis. Veni auſter perfla ortū meūDe iſto vento legitur in quartolibro regū ꝙ propt̓ peccata hominū tres annos nō pluit ſuperterrā et ſex menſes. Sed proph̓ahelyas aſcendit in montē iuxtamae̓ et orauit ſepties Et ecce celiaꝑti ſūt ⁊ venit ventus auſtral̓ ⁊eduxit nubes et nubes dederuntpluuias et terra dedit fructū ſuū.Ita ſpūalit̓ propt̓ peccata hominis nō flat vētus auſtralis in corhoīs vt meditet̉ in celeſtibꝰ Debet igitur hō aſcendere in montēſancte vite et orare tunc ventꝰ auſtralis adducit pluuiam lacrimarum et anima germinat virtutibus. In hoc vento renouat ſe inſus vt ait Iob. Dicunt naturalesꝙ inſus quādo nō pōt bene volae̓propter grauitate pennarū antiquarū volat contra ventū auſtralem qui ipſū calefacit et deponitomnes antiquas penas Ita anima deuota ſentiens ſe grauatamcum cogitacōnibus malis et peruerſis vertat ſe ad ventū caritatis⁊ caleſit aīa et deponit om̄es plumas vicioꝝ Cōtra hunc ventumcai̓tatis flat ventꝰ inuidie q̄ exſiccat oēm fontem caritatis et gre.