SCXILIII.

on cum ſederit filius hominis ī ſede maieſtatis ſue. Regenerationē vocauit r̄ſurrectionē. De qua alibi. Renouabit̉ vt aquila iuu. t. Gn̄a. ergo et ge. lau. o. t. quelicet ītueri: vt tu lauderis qui talia oꝑaris. Si ergo in magnitudine deficimuscuius non eſt finis. vel i. ſaltem de oꝑibus laudemus oꝑantem: de cōditis conditorē. de creaturis creatorē. videamusque hic fecerit que nobis nota ſūt. ſequit̉et poten. Hic eſt ſecūdꝰ locus laudis. Ꝙ.laudabūt oꝑa. ⁊ in illis laudandis ꝓnūciabūt po. t. Non enī oꝑa laudant niſivirtutē oꝑantis annūcient. Sed quidaꝫeloquētes laudant creaturā obliti creatoris. Sancti vero laudatores ſi oꝑa amāt⁊ laudant magis oꝑatoreꝫ. et hec ꝓpterillum amant ⁊ laudāt qd̓ vtiqꝫ faciendūeſt. Si enim in rebus factis ſentit̉ aliquaſpecies. vel aliqua vtilitas. vel virtus. ⁊laudat̉ magis in illo qui fecit. Quid enīpulchriꝰ ē eo qui omnia fecit? Quid vtilius? Quid potentius? Lauda ergo factaꝓpter facientē. Sed ſi opera dei laudaset te qui es opus dei laudas: et occurritillud. Non te laudet os tuū: ne arrogāsvidearis: ſed non eſt arrogantia: qꝛ deuꝫin te: non te laudas. Sequitur tercius locus laudis.Magnificentiā glorie ſanctitatis tue loquēt̉: ⁊ mirabilia tuanarrabunt.Dagnificentiā glorie. deinde quartꝰ locꝰ⁊ magnific̄. ſcīt. t. loquēt̉. Alij libri aꝑtihabent. Sagnificentiā maieſtatis tue. etſanctitatē tuam loquē. Sequit̉ quītꝰ locus laudis. et mirabi. tua. narrabūt. Deinde ſextus locus laudis.Et uirtutem terribiliū tuoꝝ dicent: ⁊ magnitudinem tuaꝫ narrabunt.Et virtutē terri. t. ī vel metuendoꝝ tuoꝝdi. Non enim tantū blandit̉: ſed etiā minatur. blanditur vt exhortet̉. minat̉ vtterreat: ⁊ corrigat. Si enī non minaret̉:nulla eſſet correctio. Si enim non blan-

diretur nulla eſſet exhortatio. Eſt itaqꝫamabilis et terribilis. dicent ergo virtutem diſciplinantis: et punientis. Si predicant regnum eternū: non tacent ignemeternū. Sequit̉ ſeptimꝰ locus laudis. etnarra. mag. t. cuius non eſt finiſ: ſed narrabunt eam cum taleꝫ eſſe laudabūt. Sequitur octauus locus laudis. EtAemoriā abundantie ſuauitatis tue eructuabunt: ⁊ ī iuſticiatua exultabunt.Memoriā abun. ſuaui. t. eruc. foris. intuſea pleni ſunt. Hemoriā abun. ſua. dicitꝭꝙ non eſt oblitus nos oblitos eum: etnō oblitus facit nos reminiſci ſui. Ipſeꝑ abundantē ſuauitatem ſuā pͥus noſtrimemor eſt: nos vocando gratia ſua. nospreueniendo. Inde nos eius. Et nota qd̓non ait manducabūt: ſed eructuabunt. īManducat enim qui diſcit: eructuat quidocet. Hoc tn̄ eructuat qd̓ manducauit.Hec ergo memoria: quia valde dulcis ē.manducanda eſt: et eructuāda. Sic ergomanduca vt ructes. Sequit̉ nonus locꝭꝰlaudis. et exulta. in iuſti. t. non ſua quāſ. memores tui accipiunt a te: cui ergo debent: quia ſunt: illi debent. ⁊ qꝛ iuſti ſuntNemo ergo deo tribuat: quia eſt: et ſibitribuat: quia iuſtus eſt. Selius eſt enimqd̓ ſibi vult retribuere qͣꝫ qd̓ illi. Totuꝫego illi da: in toto ipſum lauda.Miſerator et miſericors dominus patiēs et multū miſericorsMiſerator et miſeri. do. Tercioᵉ latius explicat que ſecundo breuiter ꝓpoſuit. &.merito in his laudabunt: quia dominuseſt miſerator effectu. et miſericors naturaPartes laudis ponūtur hic que ſuꝑiuſpoſite ſunt: ſed nō ſingule poſſunt explicari plene. Quis enim oꝑa: vel potentiaeiuſ plene explicaret? Et ſicut ſupra ita⁊hic ab oꝑibꝰ īcipit. vt miſeratoͣ dicat̉. ducadētes reſtituit. miſericors naturaꝫ etiādū creat. et ipſe ē patiēs.ᶻ hoc ſumit̉ d̓ ſecūdo loco laudiſ .ſ. d̓ potētia quā hic laudat n̄ ꝙ t̓ras ſuſpēdit: ⁊ maria cohercuitet ſtellis celū depīxit ⁊c. ſꝫ qꝛ tolerat pec-