Caª Aul̓PSAL CXLII

tentialiū pſalmoꝝ. Qui ideo ſunt ſeptē:vt eodē numero quo peccamus peccatadiluamꝰ. Sicut em̄ in hebdomādā mūdi huius peccamus. Ita hoc nūero pſalmoꝝ remediū peītētie peccatis opponit̉In quibus pſalmis talis eſt forma: quiaa lachrymis incipit̉ et in gaudio finis ē.ne quis de venia deſperet. Hiſtoria vero quam titulus tangit ex l. bro etiā regūnota eſt. vbi legit̉ Abſolon inimicus patrī ſuo extitiſſe ⁊ geſſiſſe ꝯtra eū. non ſolūctuile ſed etiā domeſticū bellū. de quo tn̄n̄ agit p̄ſaimus ſed de ſignificato. Dauidergo Chriſtū ſignificat ⁊ corpus eius. Adſalon vero iudaꝫ vel ꝑſecutores vel prauos motus. Sicut ergo AbſalonDauidſic Iudas ꝑſecutus eſt Chriſtū et falſi fratres ꝑſequūt̉ corpusⁱ eius quod eſt eccleſia vel ipſi illiciti motus ⁊ carnis deſidēria et praua operatio vnūquemqꝫ fideleꝫEt eſt ſenſus tituli. Pſalmus iſte Dauidagit de hoc quod ſignificatū eſt tūc qn̄ ꝑſequeba. cū fi. ſu. Abſalon. ¶ Intentionemonet ad penitentiā et oratōnē. ModusQuattuor ſunt partiones. Primo captat ꝑ exordiū. Secundo narrat mala ſuaet quid ꝯtra egerit. ibi. Quia ꝑſecutus ēTercio ponit̉ deprecatio cauſis ꝯfirmata. ibi. Uelociter exau. Quarto ponit̉ leta ꝯcluſio. ibi. Spiritus tuus. Ad orandū ergo monēs in ꝑſona totius Chriſti dicit o.Omine exaudi orationem meam: auribuspercipe obſecrationeꝫmeam: in ueritate tua exaudime in tua iuſticia. Dn̄e exaudi ora:meā. ¶ Deinde alijs verbis idē repetit dicens. auri .i. auditu clementie tue ꝑci. obſe. vel deprecationē me. et iteꝝ repetit: qꝛrepetitō ꝯfirmatio eſt. exau. me in ve. tu..i. vt verax et iuſtus videaris qui promiſiſti. et in tu. iu. ſ. i. propter tuā iuſticiā.que in me eſt. A te em̄ eſt homini iuſticiaſ et eſt hic gratie commendatio cū ait. iniu. tu. non in illa que ex lege eſt quā qui-

dā ſuā volentes ꝯſtituere iuſticie dei nōſunt ſubiecti. ī.ᵉ vel iuſticiā et veritatē dicit qua parcit penitentibus et ſe damnantes abſoluit. et accipit pro eodē veritatēet iuſticiā. et eſt ſenſus. exau. me in ve. tu.et in iu. tu. i. ẜm iuſticiā et veritateꝫ: quapenitentibus ⁊ ſe accuſantibus inpulgesNō eſt hoc ꝯtra humilitatē qua petebataudiri. ſed veritas et iuſticia dei ē ne cūrogante diſceptet et ne eū qui ſe damnatiudicet. vnde ſubdit.Et non intres in iudiciū cumſeruo tuo: quia non iuſtificabitur in cōſpectu tuo omīs iuiuēsEt non intres in iu. vel. o. cū ſer. tuo. i. n̄diſtricte mecū agas in futuro. quia ſeruus tuus ſum. Indignū eſt em̄ cum ſeruo intrare iudiciū. ne dicam cū amico. ⁊ſi tu dicis me amicū ego ſeruū. miſericordia indigeo. fugitiuus ad te redeo. pacēquero. non ſū dignus vocari filius tuusNon ergo intres mecuꝫ in iudiciuꝫ quianec ego volo intrare tecū. Intrant iudiciū cum dn̄o qui iuſticiā ſuā ꝯſtituunt.quod non iſte humilis facit. De illis dicit propheta. Quid vultis mecū in iudicio ꝯtendere; omnes dereliquiſtis me dicit dn̄s. ecce ꝑ hoc quod hic dicit. Nō intres in iu. patet ꝙ ſupra non petiuit iuſticiam iudicij faturi dicendo exaudi mein tua iuſticia. ſcur ergo hoc times quiaet ſi apud ſe non tn̄ iuſtificabit̉ in ꝯſpec.tuo .i. intus vbi vides oīs homo viuenshic in carne quia ⁊ ſi qui hominibus ſancti vident̉ non tn̄ deo qui intus videt.vbi nemo hic viuens plene mundus eſt.Ideo Salomon ait. Ante mortem nonlaudes hominem nec Paulus ſe perfectūait̓ dicens. Nihil mihi ꝯſcius ſum nontn̄ in hoc iuſtificatus ſum. ¶ Et nota ꝙait omnis viuens per hoc enim generaliter intelligitur omnis homo etiam infasqui originali peccato tenetur. Nemo ergo niſi per gratiam poteſt liberari. Uelita nō iuſtificabit̉ in ꝯſpec. tu .i. tui ꝯꝑa-