Auſ CaſſiʳPSC RRR.I.

irasi humilis em̄ debet eſſe homo ꝓpt̓ſupbiam non ẜm ſcīam. altus ꝓpter ſanientiā. non ꝓpter ſuꝑbiā. Un̄ apl̓s. nōline pueri effici ſenſibꝰ ſed malicia paruūeſtote vt mentibꝰ ꝑfecti ſitis. Bonū eſtnrgo humilē eſſe ꝓpter ſuꝑbiā cauēdaꝫIltū ẜm ſapīaꝫ. Sed quidā ne ſint fr̄bipimittūt ſe. videri volūt diſcere. et r̄manet in lacte. quos redarguit apl̓s dicēs.facti eſtis qͥbꝰ opꝰ eſt lacte nō ſolido cibo. Iactare ergo vt nutaris et creſcas.et ablactatꝰ paneꝫ comedas. Dicit ergoSi nō humi. ſenti. ſed exal. aīaꝫ meā. .i. ſinō mente. ſed malicia paruulus fui. itafiat retributō in anima mea. Sicut fit illi qui grandiuſculus et adultus eſt. ablactatus .i. retribuatur mihi qd̓ retribuitur puero. qui ablactat̉ a matre. vt iāſit idoneus panē comedere. nec obſtringit ſe hic maledicto. ſed aſſerit ſibi bonūreddi et eſt ſana ſententia. ſed diſcordatquod addit. ſuꝑ matrē. non dicit a matre vl̓ a lacte matris. quod ſi dicerꝫ planus fieret ſēſus. ſed ait ſuꝑ matrē. qd̓ nōbene cōuenit. Infirmus em̄ qui ſuꝑ matrem eſt. vt predictū eſt ſi ablactat̉ extinquitur. Bonū eſt ergo adulto ablactariſeo ci qui ſuꝑ matrē eſt. ꝑnicioſū eſt. Neergo ablacteris quouſqꝫ ſuper matrē esſed ſi adultꝰ errat: red̓at ad lac matris. ⁊ſic reuelabit ei deꝰ qd̓ aliter ſapit. qꝛ ſuꝑbis reſiſtit deus. humilibus dat gratiaꝫet vt hec ſententia ſtet. lr̄a ſic legi poteſtita fiat retributō in anima mea. ſicut fitilli qui prius incumbens. ſuꝑ matrē ſuāpoſtea grandiuſculus et adultus factꝰ ēablactatus. id eſt a lacte matris ſeꝑatusvt valeat accedere ad menſā patris. velſi ſunt in littera ablatiui caſus: idem ſēſus manifeſtus eſt. vt dicatur ſic. Ita fiet retributō in anima mea. Sicut illi qͥē ablac. ſuꝑ mr̄e ſua .i. a matre ſua.Speret iſrael in domino: exhoc nunc et uſqꝫ in ſeculum.Eꝑet iſrael in domino. Secunda parsvbi eſt concluſio pſalmi. vbi ſuo exemplo cet̓os monet. q. d. et qꝛ ita ego. ergo

meo exēplo ſꝑet iſ. in doº. quia ſic malaſeculi tolerare poterit. ſperꝫ dico. ex hocnūc et vſqꝫ in ſe. id ē ſemꝑ ſine fine quouſqꝫ ad etnitatē veniat. quia poſtea nōerit ſpes. ſed res.Canticum graduum.Anticū graduūª In hoc. xiij. gra-du iam humilis et manſuetus ſatagit. de edificatōne ſpiritualis domꝰ deivt et dauid ad litterā fecit qui domū d̓oedificare voluit. et congrue poſt graduhumilitatis agit de edificatōne domusquia per humilitatem efficitur aliquisdomus dei. Unde in eſaya. Super quērequieſcet ſpiritus meus. niſi ſuper humilem et quietum. et trementem ſermones meos? ¶ Intentione monet. vt noset alios edificemus domum deo. Modtriꝑtitus eſt psͣ. Primo oſtendens votum edificandi domū. precat̉ vt impleat. Secundo oſtendit domū edificataꝫ.et vbi. ibi. Ecce audiui. Tercio dicit ꝓmiſſiones dei factas edificate ſyon. ibi.Iurauit dominus. Volens ergo edificare domum domino. ait in perſona totius chriſti capitis. OEmēto domīe dauid: etomīs māſuetudīs eius.¶Domine pr̄: memēto dd̓ ſpūal̓manu fortis: qui in manſuetudine diabolum vicit. Unde ſb̓dit. Et omnis māſuetudinis eius. Ad litterā dauid rex ille filius ieſſe valde manſuetus fuit. ad̓ovt ſauli malū pro malo non redderet.quando in ſpelunca: ad quam diuertitſaul cauſa purgandi ventrem. datus eſtin manus eius. cui pepercit dauid: nolens eum occidere. erga quem tantaꝫ ſeruauit hūilitatē vt illū regē ſe v̓o canemac pulicē fateret̉. ſꝫ n̄ d̓ illo hic agit̉ īmode eiꝰ ſignificatoʸ ꝑ illū eī typice ẜcat̉ illevnꝰ hō. cꝰ vox ſepe ī pſalmis audit̉ .ſ. totꝰ chriſtꝰ caput et corpus. cuius hūilitaset manſuetudo cōmendatur hic.Sicut iurauit domino. uotūuouit deo iacob.