Au CaſfiꝰS.CXIX.
nariū. duo teſtamēta ſignant̉. Un̄ ſalomon. Da partes ſeptem nec nō et octo:Quindecim ergo graduū fit diſtinctiovt ꝑ hoc ſignificetur duoꝝ teſtamentorū doctrinā in his gradibus contineri.Et ſunt hic quindeciꝫ gradus: ſicut ī tēplo ſalomonis totidē erant gradus quibus aſcendebat̉ in templū qd̓ eſt figuraceleſtis templi. ad qd̓ his gradibus aſcēditur. Hec eſt ſcala iacob In ſcalis em̄vidit iacob angelos aſcēdentes et deſcēdētes. Hi ſūt ſpūales doctores: qui perhos meritoꝝ gradus quaſi ꝑ quaſdā interſcalaria aſcēdendo ꝓficiunt. vſqꝫ adinte lectū ſpiritualiū. et quaſi deſcēdentes paruulis ſe contemꝑant. nō cadētesEadit em̄ qui deficit. deſcendit qui ſe cōtemꝑat ꝑuulis. Cecidit adā ꝑ ſuperbiā.intumeſcens. deſcēdit chriſtꝰ ꝑ miſericordiam: paruulis cōdeſcendēs. ſic et ſui ꝑhumilitatē deſcendūt. nō ꝑ ſuperbiā cadunt. Unde apoſtolus. Siue em̄ menteexcedimus deo. ſiue ſobrij ſumus nobisHis ergo gradibus inoffēſo pedē mentis aſcendit̉ atqꝫ deſcenditur. Sraduuꝫautē nomen ambiguū eſt apud nos. qꝛgradus dicimꝰ aſcendentiū et deſcendentiū. Apud grecos certum eſt ꝙ aſcendētium tantū ſūt gradus. Eſt aūt hic aſcēſus ſpiritualis qui ſit nō pedū paſſibusſed promotōne affectuū vt de virtute īvirtutem aſcendat̉: vbi charitas mouetpedem. Ideoqꝫ quāto quis plus diligittanto magis aſcendit. et ideo. ꝯgrue preponitur. Canticum. qd̓ eſt exultatō mentis habita ꝓ eternis. Et eſt ſenſus. Hic ēcanticum gr̄a duū. id eſt mētis exultatiode aſcenſu ſpirituali. quia ſpūales gradus ſunt iſti. Aſcendens ergo hic loquitur. Sꝫ videndū eſt quis aſcēdat. ⁊ vbiet vn̄. et ī quid aſcendat. et ꝑ quemʸ qͦs:vir iuſtus. vbi fit aſcenſus: in corde. vnde alibi. Aſcēſiōis in corde ſuo diſpoſuit. vn̄ aſiēdit; a cōualle ploratōnis. Inqͥd: ī illd̓ quod oculus nō vidit. ne ī corhomīs aſcendit. per quem aſcendit? perverbū incarnatu quod deſcendit: vt peripſū nos aſcenderemꝰꝭ Uerbū eī caro fa
ctū calicem bibens paſſionis factū ē nobis cōuallis ploratōnis. manēs vero apud deū eſt mons aſcenſionisˣ Sic eniꝫdeſcendit ad te: vt maneret in ſe. deſcendit ad te: vt fieret tibi conuall̓ plorationis Manſit ī te vt eſſet tibi mōs ad quēaſcēderes. Ab exemplo ergo humiliationis eiꝰ aſcendat̉ ad voluntatem et altitudinem deitatia ipſius. Primꝰ autē gradus eſt a mal̓ ſeculi exire. et vniuerſe vanitati renunciare Initium em̄ ꝓfectuseſt carnalia vicia relinquere: et dominoſupplicare. vnde in veteri lege quandoemebat̉ mancipium gentile: radebāturvngues eius: et capilli tondebant̉. quiaoportet veterē vanitatem quāqꝫ exuere.vt deum obſequio mancipetur. Hic ergo a renunciatōne ſeculi quibuſdā gradibus meritorum ad eternam et perfectam peruenitur charitatem. que in ſūmo gradūu locata eſt. ¶ Intentione nosmonet aſcendere que eadem eſt in omnibus: ſicut et quartus titulus. Modꝰ bipertitus eſt pſalmusª Primo aſcendereincipiens: quia multos inuenit obſiſtentes. a linguis eoruꝫ petit liberari Secūdo de ꝑmixtōne malorum cōquerit̉ ibiHeu mihi. Iuſtꝰ ergo volens exire d̓ malis ſcl̓i quibꝰ premebat̉: dicit ſe clamaſſead dn̄m ſic.D dominū cū tribularer clamaui: ⁊ exaudiuitme.Cū tribu. peccatis clama. intenſiōe cordis. ad do. vt me educeret. et exau. me.cōſtituēdo ad gradꝰ aſcēdēdi vbi oratcōtra līguas detrahentiū dicēs.Dn̄e libera animā meam a labus iniquis: et a līguā doloſaDomine libera animā meā Cū enim īcipit homo aſcendere .i. cū cogitat ꝓficereꝯtēpto ſcl̓o ſoli deo herens: incipit patilīguas aduerſātiū .i. d̓trahētiū ⁊ qd̓ grauiꝰ ē qͣi ꝯſulēdo a ſalute autētiū. has ergo q̄ n̄ patit̉ n̄dū ꝓficē cōat̉. aſcēſurꝰ gopͥm̄ ꝯtra eas pͥcat̉ q. d. qꝛ me ī gradu ꝯſti