Caſſi. Aug. I Amb.Ps .6XVLLII.
Appropinquet deprecatō. Ꝙ. d. Quiaſic et ſic egi. Apprīquet tibi o dn̄e deprecatio mea peccator lōge eſt. hoc dicitvir ꝑfectus. Hec enī confidentia nō eſtniſi viri conſūmati. Uel vox ē hic viri n̄perfecti. et ideo non ait. Ego appropinquem. ſed deprecatio mea appropīquetet ſi non ego. quod dicere perfectorū eſtſcilicet appropinquare deo. deprecatiodico facta. ſin conſpectu tuo. que eſt illad̓precatio; iſta da mihi intellcm̄ iuxta eloquium tuum. ſi. promiſſum tuum. qꝛdixiſti ſupra. Intellectuꝫ tibi dabo. Ul̓eloquium dicit legem dei. et eſt. da mihiintellectum. quo ſapiam iuxta eloquiūtuum. Iuxta eloquium dei petit vt ſapiat. ne ꝑ hūanam prudentiā uaneſcat.Intret poſtulatō mea ī ꝯſpcūtuo: ſcd̓ꝫ eloquiū tuū eripe meIntret etiam ad te poſtulatio mea factain conſpectu tuo. Sradatim aſcendit.prius enim dixerat. appropinquet. hicdicit intret. quod plus eſt. Ecce oratiōisvirtus. Nota etiam ꝙ deprecatio hic ēde adhibendis bonis. poſtulatio de remouēdis malis: Unde ſb̓dit. ẜm eloquium tuū. id eſt promiſſum. eripe me. Graue eſt enim tamdiu luctari: hic. Uel eloquium dicit legem dei. Cripe me a labe carnis. ſecundum eloquium tuum .i.per eloquia tue legis. Et nō quia qd̓ ſupra ſecundum eloquium petit intellectum vt ſuperna videat. hic per idem eloquium. vt a concupiſcentie labe purgetur petit: Utrunqꝫ eniꝫ facit eloquiūdei. et bene hęc duo petit. da mihi intellectum. et eripe me. Accipiendo quippeintellectum eripitur. qui per ſeipſuꝫ nointelligēdo decipit̉. da intellectū: qꝛ tūc:Eructabt̉ labiā ma hymnū cūdocueris me iuſtificatōes tuasFructabunt labia mea. quaſi de pleno.qꝛ plenꝰ eſt pane celi. pane ſcilicet qui d̓celo deſcendit. hymnū. id eſt laudeꝫ deiitus delicijs dei ſaginatus. hymnū ructat. quando lingua non humano ſenſui. ſed diuino famulatur. eructabūt di
co. cū docueris me iuſtificationes tuasAliter non eructabunt. niſi ipſe doceatquia vnus eſt magiſter. qui docet ſcilicꝫdeus. Docet vero deus. quādo qui audit. et diſcit. venit ad eum. vt non ſoluꝫmemoria teneat. ſed et faciat iuſtificatōnes. et ſic non in ſe ſed in domino glorian̄s. hymnū ructat. Qui autem didicitet doctorem ſuum laudauit. iaꝫ vult dicere. Unde ſb̓dit:Pronunciabit līgua mea eloquia tua: quia omnia mādata tua equitas.Pronunciabit etiā lingua mea. ſ vt ſimminiſter verbi. eloquia tua. non ocioſum verbum. vnde reddenda eſt ratio. ſed eloquium tuum. vnde eſt ſalusquod decet pronunciari. quia equitatefulget. Unde ſb̓dit. quia omnia mandata tua equitas. id ē equitate plena. Sciens autem iſte que pericula ſequantur.docentem. illata a contradicētibꝰ additFiat manꝰ tua ut ſaluet me:qm mandata tua elegi.Fiat manus tua. id eſt adiumentuꝫ tuum. vt ſaluet vel ſaluēs me. ſde manu aliena. ne timeam. ſed pronunciem. quodhac fiducia peto. qm̄ mādata tua ⁊ d̓ oīnibꝰ alijs elegi.ʸ et tīorē āore ꝯpreſſi. EtCōcupiui ſalutare tuum domine: ⁊ lex tua meditatio mea eſtConcupiui ſalutare tuum o domine.Alij alia querunt. ego autem non niſi ſalutem tuam. et ideo lex tua meditatō mea eſt. Qui enim cupit ſalutem dei. meditatur in lege. nec inde auertitur aliquacura ſeculi huius. iugis eſt ei. meditatōdiuinorum ſecretorum. Sequitur. ⁊Uiuet aīa mea ⁊ laudabit te: ⁊iudicia tua adiuuabunt meUiuet. a. m. Q. fiat manꝰ. ⁊ ſic viuet ī futuro. a. m. ad ipſū loqͥt̉ quē d̓ſiderat. ꝓmittens animam in eternum viuere quecredit. et tūc plene. laudabit te nouo catico. ⁊ iudicia tua adiuua. me. qͥbꝰ iudi-